μεταφραση

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013

Ειναι χρυσαυγιτες....η απλα δεν γουσταρουν τους ρουφιανους που κυβερνουν...

Λίγο καιρό πριν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το Χρυσαυγίτη, ας θυμηθούμε δηλώσεις επωνύμων,πολιτικών, τραγουδιστών, καλλιτεχνών, αθλητών, δημοσιογράφων και άλλων.
Το σχετικό post κυκλοφορεί στα social media και το ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ το αλίευσε και το αναδημοσιεύει, για να μην ψάχνουμε τα αλεξιπτωτα πεφτοντας απο τα συννεφα για το πώς φτασαμε ως εδω…
Πέτρος Γαϊτάνος ( τραγουδιστής θρησκευτικών ύμνων ): «Μου αρέσει ο τσαμπουκάς της Χρυσής Αυγής»
Βύρων Πολύδωρας ( Βουλευτής Β΄Αθήνας της ΝΔ, πρόεδρος της Βουλής για μια μέρα, κατά τη διάρκεια της οποίας είχε προλάβει να διορίσει με το σχετικό νόμο συγγενείς του ): «Βεβαίως συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή» | «Η Χρυσή Αυγή δεν είναι απειλή για τη Δημοκρατία»
Θάνος Τζήμερος (Διαφημιστής,Πολιτικός – ΔΗΞΑΝ): «Αν η Χρυσή Αυγή είναι το αυγό, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το φίδι.
Παναγιώτης Ψωμιάδης: «Νέα Δημοκρατία και Χρυσή Αυγή είναι αδελφά κόμματα.»
Γιάννης Πλούταρχος (τραγουδιστής): «Θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή, αν είναι να μας βγάλει από το αδιέξοδο»
Γιώργος Τράγκας (δημοσιογράφος): «Έχουν οι έρθει οι άνθρωποι [σ.σ. οι χρυσαυγίτες] όμως σε πλήθος εκπομπών μου και μου έχουν πει ότι δεν είναι ναζιστικό κόμμα, έχουν διαψεύσει όλες τις σχέσεις με νεοναζιστικές οργανώσεις που επικαλούνται διάφοροι..» | «Εγώ κυρίες και κύριοι αν λάβω υπόψιν μου ότι η ΧΑ είναι εκτός συνταγματικού τόξου, πρέπει να πω ότι 1 εκατομμύριο άνθρωποι στην Ελλάδα είναι εκτός συνταγματικού τόξου»
Μιχάλης Κατσιγέρας (δημοσιογράφος): «Το κενό μιας δημοσίας τάξεως για όλους τους πολίτες έχει ήδη αρχίσει να καλύπτεται στις μαύρες περιοχές των Αθηνών από τους ακτιβιστές της Χρυσής Aυγής.
Μπάμπης Παπαδημητρίου (δημοσιογράφος του ομίλου Αλαφούζου): «Γιατί όχι μία σοβαρότερη Χρυσή Αυγή να τη δεχτούμε να υποστηρίξει μια συντηρητική συμμαχία.» | «Σε τελευταία ανάλυση, ο εθνικισμός δεν είναι ντροπή!»
Νότης Σφακιανάκης (τραγουδιστής): «Η Χρυσή Αυγή ουσιαστικά αφυπνίζει αυτό που πρέπει να κάνουμε μόνοι μας. Να μην επιτρέπουμε σε κανέναν να έρθει να μας βιάσει.»
Γιάννης Μπέζος (ηθοποιός): «Το χαστούκι [του Κασιδιάρη] δεν σημαίνει ότι κάποιος χαστούκισε κάποιον συνάνθρωπό μας. Συμβολίζει χτυπάω κάτι κατεστημένο.»
Σάκης Ρουβάς (ποπ σταρ): «Δεν με τρόμαξε που ο κόσμος ψήφισε την Χρυσή Αυγή»
Νίκος Βέρτης (τραγουδιστής): «Η Χρυσή Αυγή από τα 100 που θα πει μπορεί τα 10 να είναι καλά»
Σταμάτης Γονίδης (τραγουδιστής): «Κάθε φορά κάποιον πρέπει να κάψουν για να αποδεικνύουν ότι είναι δημοκράτες. Να λοιπόν γιατί ο λαός που δεν μασάει κουτόχορτο ψηφίζει Χρυσή Αυγή.»
kourdistoportocali

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013

Η άνιση κατανομή του πλούτου

Το πετροδολάριο και η εισβολή των Αμερικανών

ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟ ΠΟΤΟ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΑ ΚΑΡΚΙΝΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ - ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ!

Αυτό το ποτό ΘΑΥΜΑ κυκλοφορεί εδώ και πολύ καιρό.

Υπάρχει μια προσωπικότητα, ο κ. Seto, που ορκίζεται γι αυτό. Θέλει να το δημοσιοποιήσει για να επιστήσει την προσοχή των ανθρώπων που έχουν καρκίνο. Αυτό είναι ένα ποτό που μπορεί να σας
προστατεύσει απο τα μολυσμένα κύτταρα που σχηματίζονται στο σώμα σας, ή να περιορίσει την ανάπτυξη τους! Ο κ. Seto είχε καρκίνο του πνεύμονα.
Του σύστησε να πίνει αυτό το ποτό ένας διάσημος βοτανολόγος από την Κίνα. Έπαιρνε αυτό το ποτό επιμελώς για 3 μήνες, τώρα η υγεία του έχει αποκατασταθεί, και ο ίδιος είναι έτοιμος να κάνει ένα ταξίδι αναψυχής. Χάρη σε αυτό το ποτό! Δεν βλάπτει σε τίποτα να δοκιμάσετε.
Είναι σαν ένα ποτό θαύμα! Είναι απλό....
Χρειάζεται μία ρίζα τεύτλων (δηλαδή των παντζαριών), ένα καρότο και ένα μήλο, που θα τα συνδυάσετε μαζί για να κάνουν το χυμό! Πλύνετε τα παραπάνω, τα κόβεται με τη φλούδα σε κομμάτια - τα βάζετε στον αποχυμωτή, και αμέσως πίνετε το χυμό. Μπορείτε να προσθέσετε λίγο λεμόνι ή λάιμ για περισσότερο δροσιστική γεύση.
Αυτό το ποτό θαύμα είναι αποτελεσματικό για τις ακόλουθες παθήσεις:
1. Αποτρέπει τα καρκινικά κύτταρα που αναπτύσσονται, και συγκρατεί τα καρκινικά κύτταρα να μην αναπτυχθούν.
2. Αποτρέπει την ασθένεια του ήπατος, νεφρού, πάγκρεας, καθώς και να θεραπεύσει το έλκος.
3. Ενισχύει τον πνεύμονα, την πρόληψη καρδιακής προσβολής και την υψηλή αρτηριακή πίεση.
4. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα
5. Καλό για την όραση, τα κόκκινα και τα κουρασμένα μάτια ή την ξηροφθαλμία
6. Βοηθάει στην εξάλειψη του μυϊκού πόνου
7. Αποτοξινώνει, βοηθόντας την κινητικότητα του εντέρου, και εξαλείφει την δυσκοιλιότητα. Επομένως θα κάνει το δέρμα σας πιό υγιές και να φαίνεται πιο λαμπερό. Σαν να το έστειλε ο Θεός για το πρόβλημα της ακμής.
8. Βελτιώνει την κακοσμία του στόματος, που οφείλεται στην δυσπεψία, και την λοίμωξη του λαιμού.
9.Βελτιώνει τους πόνους.
10. Βοηθάει τον πάσχοντα απο αλλεργική ρινίτιδα (πυρετός εκ χόρτου).
Δεν υπάρχει απολύτως καμία παρενέργεια. 
Ιδιαίτερα θρεπτικό και απορροφάται εύκολα. Πολύ αποτελεσματικό αν χρειαστεί να χάσετε βάρος.Θα παρατηρήσετε ότι το ανοσοποιητικό σας σύστημα θα βελτιωθεί μετά από 2 εβδομάδες.
Φροντίστε να το πίνετε αμέσως από τον αποχυμωτή για καλύτερο αποτέλεσμα.

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ.

Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013

Χαλκός: Ένα μέταλλο που αφανίζει όλα τα μικρόβια!

Στην αρχαιότητα ο χαλκός αντιπροσώπευε για τους Αιγύπτιους την αιώνια ζωή, την υγεία και την ευημερία και χρησιμοποιούνταν για τη θεραπεία λοιμώξεων και την αποστείρωση του νερού...

Ο Ιπποκράτης αντιμετώπιζε με χαλκό (ή χαλκό και μέλι) ανοιχτές πληγές και δερματικά προβλήματα, ενώ Ρωμαίοι, Αζτέκοι, Πέρσες, Ινδοί και Μογγόλοι τον είχαν πρώτο και καλύτερο για έλκη και μολύνσεις. Άραγε πόσο χρήσιμο είναι σήμερα για την υγεία το παλαιότερο μέταλλο στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού;

Τα βακτήρια τον τρέμουν!

Ο χαλκός δεν κάνει μόνο για καλώδια και ηλεκτρομαγνητικές εφαρμογές, αλλά επίσης καταστρέφει (με ασφάλεια και απόλυτη επιτυχία) περισσότερο από το 99,9% όλων των βακτηρίων, ακόμα και τα πιο ανθεκτικά όπως ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος. Και όλα αυτά μέσα σε 10 λεπτά έως 2 ώρες, αρκεί οι ευαίσθητοι, βλαβεροί μικροοργανισμοί να έρθουν σε επαφή με την επιφάνειά του. Άρα υπερέχει και ξεχωρίζει, επειδή κανένα υλικό δεν μπορεί να πλησιάσει την αντιμικροβιακή αποτελεσματικότητά του. Ίσως γι’ αυτό στις επιδημίας χολέρας στο Παρίσι (1832-1852) οι εργαζόμενοι στον χαλκό είχαν ανοσία στην ασθένεια. Πολλά επίσης έχουν λεχθεί και για την έντονη αντικαρκινική του δράση, παρατηρημένη ήδη από το 1912 σε Γερμανία, Γαλλία και Αγγλία.

Κάνει τα μικρόβια… σουρωτήρι

Το κόκκινο μέταλλο έχει καταπλήξει τους επιστήμονες με τις ιδιότητές του,αφού σαρώνει στην κυριολεξία όποιον μολυσματικό παράγοντα βρεθεί στον δρόμο του. Ο τρόπος που το κάνει είναι εκπληκτικός. Πρώτα τρυπάει την εξωτερική μεμβράνη των βακτηρίων κάνοντάς την σαν… σουρωτήρι και στη συνέχεια τα εμποδίζει να τραφούν, να αναπνεύσουν, να δημιουργήσουν ενέργεια, να πολλαπλασιαστούν ή έστω να επισκευάσουν τη χαλασμένη μεμβράνη τους. Αυτό σημαίνει ότι ο χαλκός καταστρέφει συνεχώς τα μικρόβια και μάλιστα χωρίς να φθείρεται ο ίδιος, ενώ ταυτόχρονα είναι απόλυτα ασφαλής στην (εξωτερική) χρήση του.

Πιάσε χαλκό και μη φοβάσαι

Ο χαλκός έχει χρησιμοποιηθεί για αιώνες από τους ανθρώπους σε πολλές εφαρμογές. Η λατινική ονομασία του cuprum (αρχικά сyprium = από την Κύπρο) του δόθηκε επειδή βρισκόταν σε αφθονία στην Κύπρο. Σήμερα στα νοσοκομεία διαφόρων χωρών (και της Ελλάδας) χρησιμοποιείται ο λεγόμενος αντιμικροβιακός χαλκός που αποτελείται από διάφορα ανθεκτικά κράματα του μετάλλου. Όπως υποστηρίζει μάλιστα ο καθηγητής μικροβιολογίας Bill Keevil, πρόεδρος Περιβαλλοντικής Υγείας στο αγγλικό πανεπιστήμιο του Southampton, η τοποθέτηση επιφανειών από χαλκό επάνω σε αντικείμενα που αγγίζουμε καθημερινά μέσα σε δημόσια κτίρια και οχήματα μαζικής μεταφοράς (π.χ. χειρολαβές, πόμολα και διακόπτες) θα μπορούσε να μειώσει την ταχεία παγκόσμια διάδοση των πολυανθεκτικών μικροβίων.

Όχι στο μαγείρεμα – ναι στο νερό

Αντίθετα, το μαγείρεμα μέσα σε σκεύη από χαλκό (μπακίρια) είναι επικίνδυνο για την υγεία. Η χρήση τους έχει εγκαταλειφθεί επειδή, όταν ο χαλκός έρθει σε επαφή με όξινες τροφές σε υψηλές θερμοκρασίες, ενδέχεται να διαβρωθεί και να μολύνει το φαγητό με τοξικά οξείδια που προκαλούν δηλητηρίαση.



Έτσι πλέον τα σπάνια σήμερα χάλκινα σκεύη καλύπτονται εσωτερικά με κασσίτερο (γανώνονται) είτε με ανοξείδωτο χάλυβα. Όμως ο χαλκός και τα κράματά του όχι μόνο δε μολύνουν το πόσιμο νερό αλλά το αποστειρώνουν κιόλας, γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται στα δίκτυα υδροδότησης.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

Ρίγος φρίκης διαπέρασε τη σπονδυλική στήλη πολλών, όταν το Σαββατόβραδο, καρφωμένοι μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες, είδαν τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα να απευθύνει διάγγελμα προς τον αμερικανικό λαό και ουσιαστικά προς ολόκληρο τον κόσμο και
να λέει μεταξύ άλλων:...
του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ
«Αποφάσισα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να αναλάβουν στρατιωτική δράση εναντίον στόχων του συριακού καθεστώτος... Αισθάνομαι άνετα προχωρώντας χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών»!
Είναι τρομερό να το ακούει αυτό κανείς από τον πρόεδρο της ισχυρότερης χώρας του πλανήτη: «Αισθάνομαι άνετα προχωρώντας χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ»! Πόσο γελοίο και υποκριτικό ακούγεται, όταν...
Ο Ομπάμα στο ίδιο διάγγελμά του, λίγο παρακάτω, διακηρύσσει: «Από τις στάχτες του παγκοσμίου πολέμου χτίσαμε μια διεθνή τάξη και επιβάλαμε τους κανόνες που της έδωσαν νόημα», αναφερόμενος στο περιεχόμενο του ΟΗΕ! Μόνο που η θεμελιώδης απαίτηση της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων σε ό,τι αφορά το Διεθνές Δίκαιο από τα κράτη, όπως αποτυπώνεται στον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, είναι η απαίτηση «να απέχουν από την απειλή ή τη χρήση βίας εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε κράτους».
Η χρήση βίας επιτρέπεται είτε για αυτοάμυνα είτε μόνον εφόσον εγκριθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Τι σχέση έχει αυτό με την ανατριχιαστική διατύπωση του Ομπάμα «αισθάνομαι άνετα προχωρώντας χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ»; Καμία απολύτως, προφανώς. Για ποια «διεθνή τάξη» και «επιβολή κανόνων που της έδωσαν νόημα» κάνει λόγο ο Ομπάμα, όταν ο ίδιος είναι αυτός που ποδοπατά προκλητικά τη «διεθνή τάξη» και τους «κανόνες» της;
Η αλήθεια είναι ότι το πού το πήγαιναν οι Αμερικανοί είχε φανεί και σε θεωρητικό - νομικό επίπεδο μία μέρα πριν, όταν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» κυκλοφόρησαν με ένα άρθρο που έφερε τον χαρακτηριστικό τίτλο «Βομβαρδίστε τη Συρία ακόμη και αν είναι παράνομο»! Συγγραφέας του άρθρου ήταν κάποιος Ιαν Χερντ, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο αμερικανικό πανεπιστήμιο του Νορθγουέστερν. «Από τη στιγμή που η Ρωσία και η Κίνα δεν θα βοηθήσουν, ο Ομπάμα και οι σύμμαχοι ηγέτες πρέπει να διακηρύξουν ότι το Διεθνές Δίκαιο έχει εξελιχθεί και ότι δεν χρειάζονται έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας για να επέμβουν στη Συρία», υποστηρίζει χωρίς περιστροφές ο κύριος καθηγητής. «Πρέπει να είναι καθαρό ότι αυτό εκπροσωπεί έναν νέο νομικό δρόμο», διακηρύσσει με κάθε σοβαρότητα. Δίνει μάλιστα και το σκεπτικό της πρότασής του: «Ο Λευκός Οίκος πρέπει είτε να υποστηρίξει ότι μια ''παράνομη αλλά δικαιολογημένη'' επέμβαση είναι καλύτερη από το να μην κάνει τίποτα, είτε να διακηρύξει ότι το Διεθνές Δίκαιο έχει αλλάξει - στρατηγική που εγώ αποκαλώ ''εποικοδομητική μη συμμόρφωση''.
Στην περίπτωση της Συρίας ψηφίζω υπέρ της δεύτερης επιλογής», γράφει ο Ιαν Χερντ στο άρθρο του στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης». Την ίδια ημέρα, Παρασκευή 30 Αυγούστου, χιλιάδες χιλιόμετρα ανατολικότερα, οι «Τάιμς» του Λονδίνου δημοσίευαν ένα άρθρο με τις ίδιες ουσιαστικά απόψεις. «Είναι νόμιμο να βομβαρδίσουμε τη Συρία; Η Ιστορία μάς λέει ότι δεν χρειάζεται η έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας», ήταν ο εξαιρετικά εύγλωττος υπότιτλος του σημαντικού αυτού άρθρου που υπέγραφε η Ρόζμαρι Ράιτερ. «Ο ΟΗΕ δημιουργήθηκε για να υψώσει φραγμούς εναντίον της παράνομης χρήσης βίας», έγραφε υποκριτικά η Αγγλίδα και συνέχιζε: «Είναι ζωτικής σημασίας, αν πρόκειται να έχει οποιοδήποτε νόημα η συλλογική ασφάλεια, να παραδεχτούμε ότι η απάντηση σε μια τέτοια πρόκληση δεν μπορεί να καθορίζεται αποκλειστικά από την αριθμητική των ψήφων του Συμβουλίου Ασφαλείας»!
Με άλλα λόγια, αν το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν συμφωνεί με τους Αμερικανούς, οι Αμερικανοί κάνουν ό,τι θέλουν αυτοί, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια το Συμβούλιο Ασφαλείας! Εκτακτα! Την ίδια γραμμή υποστήριζαν και με το κύριο άρθρο τους οι «Τάιμς» του Λονδίνου την ίδια μέρα, αν και πιο... «τεχνοκρατικά», αποφεύγοντας την ωμή απαξίωση του ΟΗΕ. «Η μοναδική δυτική κυβέρνηση με δυνάμει αποφασιστικό ρόλο σε αυτή την κρίση είναι εκείνη των ΗΠΑ», έγραφαν. Αν η Ουάσινγκτον δεν επιτεθεί κατά της Συρίας, «η αξιοπιστία της ως συμμάχου στα μάτια του Ισραήλ, της Τουρκίας, της Ιορδανίας και άλλων ζωτικών παικτών της περιοχής θα υποστεί ζημιά, πιθανόν ανεπανόρθωτη... Το χειρότερο για την Αμερική σε αυτές τις ζοφερές περιστάσεις είναι να μην κάνει τίποτα και να στείλει το σαφές μήνυμα ότι οι προειδοποιήσεις της δεν σημαίνουν τίποτα», κατέληγαν.

Παρασκευή 30 Αυγούστου 2013

Πλανήτης Γη ή καταχρεωμένος πλανήτης - Οι άνθρωποι μπορούν να είναι ήσυχοι !!!! – Το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος φθάνει τα 223 τρισεκ. δολ. και δεν θα αποπληρωθεί ποτέ – Στην Ελλάδα δημόσιο και ιδιωτικό χρέος στα 552 δισεκ. ευρώ

Οι πολίτες αυτού του πλανήτη μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι.
Το συνολικό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος φθάνει τα 223 τρισεκ. δολάρια.
Κανείς δεν πρέπει να ανησυχεί γιατί απλά ποτέ δεν πρόκειται να αποπληρωθούν.

Οι ανεπτυγμένες οικονομίες εμφανίζουν δημόσιο και ιδιωτικό χρέος 157 τρισεκ. δολάρια ή 376% του ΑΕΠ.
Οι αναπτυσσόμενες οικονομίες εμφανίζουν 66,3 τρισεκ. δολάρια δημόσιο και ιδιωτικό χρέος ή 224% του ΑΕΠ.
Αξίζει να αναφερθεί ότι τα δάνεια νοικοκυριών και επιχειρήσεων, το ιδιωτικό χρέος δηλαδή των κατοίκων του πλανήτη Γη φθάνει τα 92,45 τρισεκ. δολάρια.
Το χρέος είναι το μεγαλύτερο παγκόσμιο πρόβλημα.
Τα 223 τρισεκ. δολάρια δεν θα αποπληρωθούν ποτέ.
Στην Ελλάδα ως μέτρο σύγκρισης αναφέρεται ότι το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος φθάνει τα 552 δισεκ. ευρώ.
Ωστόσο πρέπει να τονιστεί ότι ενώ τα χρέη αυξάνονται παγκοσμίως παρά τις μεταρρυθμίσεις που υλοποιούνται η κλασική σύγκριση χρέος προς ΑΕΠ debt/GDP ίσως να μην αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα.
Το 2001 η Αργεντινή είχε χρέος προς ΑΕΠ 60% και χρεοκόπησε ενώ η Ιαπωνία 170% ή με την πλέον διευρυμένη μορφή του περί το 211%.
Ενδεικτικά να αναφερθεί στην περίπτωση της Ελλάδος ότι το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος στα 552 δισεκ. ευρώ αντιστοιχεί στο 300% του ΑΕΠ περίπου.
Τα κράτη είναι χρεωμένα, οι πολίτες είναι επίσης καταχρεωμένοι και το αδιέξοδο συνεχίζεται χάριν στην πολιτική των κεντρικών τραπεζών που παρέχουν ρευστότητα με χαμηλό κόστος για να συντηρούν την παγκόσμια δανεισμένη κοινωνία.

Εξέλιξη οικονομικών μεγεθών ΑΕΠ, χρέους προς ΑΕΠ
Ποσά αποτιμημένα δολάρια
Χώρα
ΑΕΠ
Χρέος
Χρέος προς ΑΕΠ
ΗΠΑ
15,8 τρισεκ.
12,52 τρισεκ.
79%
ΕΕ
12,3 τρισεκ.
11,6 τρισεκ.
92,2%
Ιαπωνία
5,9 τρισεκ.
12,46 τρισεκ.
211%
Κίνα
8,22 τρισεκ.
4,85 τρισεκ.
39%
Γερμανία
3,4 τρισεκ.
2,79 τρισεκ.
81%
Γαλλία
2,64 τρισεκ.
2,37 τρισεκ.
93%
Μ. Βρετανία
2,44 τρισεκ.
2,36 τρισεκ.
94%
Ιταλία
2,11 τρισεκ.
2,44 τρισεκ.
131%
Βραζιλία
2,39 τρισεκ.
1,45 τρισεκ.
55%
Ισπανία
1,38 τρισεκ.
1,03 τρισεκ.
93%
Καναδάς
1,88 τρισεκ.
1,58 τρισεκ.
87%
Ινδία
1,82 τρισεκ.
1,12 τρισεκ.
51%
Ρωσία
2,021 τρισεκ.
183 δισεκ.
8,2%

Στα μεγέθη Χρέος /ΑΕΠ παρουσιάζονται αποκλίσεις που οφείλονται στις διαφορετικές παραμέτρους σύνθεσης του ΑΕΠ και χρέους που χρησιμοποιούνται από τις στατιστικές υπηρεσίες. 

(Πρώτη ενημέρωση: 08:13 30 Αυγούστου 2013)

www.bankingnews.gr

Τρίτη 27 Αυγούστου 2013

Πως επιλέγουμε ερωτικούς συντρόφους; (Τυχαία; Δε νομίζω!)

Επιλέγουμε πολύ προσεκτικά το άτομο το οποίο ερωτευόμαστε. Για να πραγματοποιήσουμε αυτή την επιλογή, χρησιμοποιούμε ως οδηγητή μια εσωτερική, ασυνείδητη κυρίως, ερωτική εικόνα.

Η ερωτική εικόνα βασίζεται σε ισχυρές συναισθηματικές εμπειρίες που αποκτούν τα παιδιά στη διάρκεια των πρώτων χρόνων της ζωής τους. Η μητέρα και ο πατέρας και όποιος άλλος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην παιδική ηλικία επηρεάζουν την ανάπτυξη των εσωτερικών ερωτικών εικόνων με δύο πρωταρχικούς τρόπους:

• Με τον τρόπο που εκφράστηκε ή δεν εκφράστηκε η αγάπη προς το παιδί. «Ο πατέρας μου όλο μου έλεγε ότι μ' αγαπάει, αλλά οι πράξεις του κάθε άλλο παρά αυτό έδειχναν. [Με το φίλο μου] πάλι έτσι είναι, δηλαδή μού το λέει, αλλά οι πράξεις του δεν το αποδεικνύουν».

• Με τον τρόπο που εκφράστηκε ή δεν εκφράστηκε η αγάπη μεταξύ των γονιών. «Κάτι στο δεσμό μου με εκείνον μου θύμιζε τον τρόπο που συμπεριφερόταν η μητέρα μου προς τον πατέρα μου: πολύ υπομονετική, πολύ καλή ακροάτρια».


Η θεωρία των αντικειμενότροπων σχέσεων, περισσότερο από τις άλλες θεωρίες, εστιάζεται στην ψυχολογική κατάσταση του ερωτευμένου. Η λέξη «αντικείμενο» αναπλάθει την εικόνα του άψυχου. Όμως η σημασία της λέξης σε σχέση με τη θεωρία των αντικειμενότροπων σχέσεων είναι πολύ διαφορετική.

Το αντικείμενο είναι μια εσωτερική αναπαράσταση ενός προσώπου, ενός πράγματος, μιας σχέσης ή ενός γεγονότος που έχει γίνει τμήμα του ψυχικού κόσμου του ατόμου.

Οι σχέσεις μεταξύ εραστών, όπως και άλλες προσωπικές σχέσεις, είναι πάντα «αντικειμενότροπες».

Το πεινασμένο μωρό δεν έχει εσωτερική εικόνα της μητέρας, γι' αυτό και κλαίει. Μόλις η μητέρα «εσωτερικευθεί», το μωρό μπορεί να αντιμετωπίσει την παροδική απουσία της. Η εσωτερικευμένη εικόνα της δηλώνει ότι θα επιστρέψει.

Στους ενηλίκους, το εσωτερικευμένο αντικείμενο της μητέρας εμπεριέχει τη συγκεκριμένη αναπαράσταση της μητέρας τους, πώς ήταν σε διαφορετικά στάδια της ζωής της, όπως και μια αφηρημένη εικόνα η οποία επηρεάζεται από πολιτισμικά στερεότυπα και σπουδές, συλλογές μύθων περί μητρότητας.

Η οθόνη που φιλτράρει τα αντικείμενα ορίζεται από την ηλικία, την κληρονομικότητα και τις εμπειρίες του παρελθόντος..

Ένα μωρό αντιλαμβάνεται τη μητέρα διαφορετικά από έναν άνθρωπο πενήντα ετών.

Όλες οι εσωτερικευμένες εικόνες φυλάσσονται ταυτόχρονα στην ψυχή.

Αυτός είναι ο λόγος που οι άνθρωποι εκπλήσσονται όταν βλέπουν το πόσο ηλικιωμένοι και αδύναμοι φαίνονται οι μητέρες και οι πατέρες τους όταν φτάσουν σε μεγάλη ηλικία.

Οι καινούργιες εικόνες έρχονται σε αντιπαράθεση με τις εικόνες από την παιδική τους ηλικία, όπου ο γονιός ήταν νέος και δυνατός.

Η εμπειρία της ενότητας με τη μητέρα, στη διάρκεια του πρώτου σταδίου συμβίωσης — όταν γίνεται η ανάπτυξη του μωρού, είναι ο θεμέλιος λίθος της ικανότητας δημιουργίας ερωτικών σχέσεων.

Η ψυχολογική γέννηση εξελίσσεται από την ηλικία των έξι μηνών μέχρι των τριών χρόνων. Όταν το παιδί περάσει με επιτυχία αυτά τα στάδια, το αποτέλεσμα είναι «το πρώτο στάδιο ταυτότητας».

Το «επίπεδο διαφοροποίησης» που μπορεί να επιτευχθεί από την οικογένεια μας ασκεί σημαντική επίδραση στην ποιότητα της ερωτικής σχέσης. Δηλαδή μπορεί να θεωρηθεί ότι, εάν η πρώτη δυαδική εμπειρία με την μητέρα είναι τρυφερή και στοργική, «θα έχει γίνει το πρώτο, και ίσως το πιο σημαντικό, βήμα προς έναν επιτυχημένο γάμο» (Dicks, 1967).

Τι συμβαίνει όταν η αρχική εμπειρία με τη μητέρα δεν είναι τρυφερή ή στοργική; Όταν το παιδί αντιλαμβάνεται ότι θεωρείται εγκαταλελειμμένο ή κατατρεγμένο ή απορριπτέο από το γονιό;

Το παιδί αντιμετωπίζει την απογοήτευση εσωτερικεύοντας μέρη του αγαπημένου/μισητού γονιού, προσπαθώντας να τον ελέγχει στον εσωτερικό του κόσμο.

Το απογοητευτικό αντικείμενο υφίσταται διάφορους «διχασμούς», οι οποίοι καταπνίγονται και εσωτερικεύονται ασυνείδητα δηλαδή ενδοβάλλονται.

Οι εσωτερικεύσεις αυτές, εμπεριέχουν τα κατάλοιπα των βρεφικών αναγκών, όπως και την αντίδραση του γονιού σε αυτές.

Το εγώ μπορεί να αναπτύξει αίσθηση κατωτερότητας και ευτέλειας, κάτι που αντικατοπτρίζει την αδυναμία του μωρού, όπως και την αίσθηση του στομφώδους και της παντοδυναμίας —την αντίληψη του μωρού σχετικά με την παντοδυναμία του γονιού!

Ο εαυτός αναπτύσσεται γύρω από αυτές τις ασυνείδητες ενδοβολές και η ύπαρξη και των δύο άκρων πιθανόν να εμφανιστούν σε αυτόν [τον εαυτό].

Όταν βλέπουμε την υπεροπτική και κενόδοξη συμπεριφορά ενός ατόμου —αποδείξεις της ύπαρξης μιας στομφώδους προβολής—, μπορούμε να υποθέσουμε με ασφάλεια ότι το άτομο θα έχει ενδοβάλει και συναισθήματα ανασφάλειας και αίσθησης κατωτερότητας τα οποία και καταπιέζει!

Όταν συναντάμε ένα άτομο που αισθάνεται συνέχεια ότι οι άλλοι το εκμεταλλεύονται και το χρησιμοποιούν, το πιθανότερο είναι ότι, εκτός έχει εσωτερικεύσει ενδοβάλει τη πλευρά του θύματος, θα συναντήσουμε επίσης μια επίσης εσωτερικευμένη μη εκφραζόμενη αλλά καταπιεσμένη εχθρική, επιθετική και καταστρεπτική ενδοβολή.

Στις περισσότερες περιπτώσεις το άτομο έχει επίγνωση μόνο της μιας πλευράς αυτής της δυαδικότητας, της πλευράς στην οποία αισθάνεται θύμα ,ενώ καταπιέζει τις πλευρές του εχθρικού και επιθετικού εαυτού!

Οι καταπιεσμένες πλευρές θα εκφραστούν , μέσα από την προβλητική ταύτιση, δηλαδή μέσα από το σύντροφό μας!

Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι με τους οποίους ερχόμαστε σε επαφή, γίνονται αντιληπτοί και κατανοητοί ,υπό το φως του εσωτερικού μας κόσμου ,ο οποίος είναι γεμάτος εσωτερικά γονεϊκά αντικείμενα ή πιο απλά πως οι γονείς μέσα μας και ο τρόπος που τους έχουμε καταπιεί, καθορίζουν τις ενήλικες σχέσεις μας, οι οποίες προβάλουν σα καθρέφτης, αυτά τα εσωτερικά μας κομμάτια!

Ο έρωτας είναι λοιπόν μια ασυνείδητη επιλογή του συντρόφου εκείνου που ταιριάζει στο καταπιεσμένο, αποσχισμένο (διαιρεμένο) τμήμα του εαυτού (Dicks, 1967).

Μόλις ο σύντροφος βρει τρόπο έκφρασης ή θεωρήσει ότι βρήκε τρόπο έκφρασης του καταπιεσμένου τμήματος του εαυτού, δεν υπάρχει λόγος να παραδεχτεί την ύπαρξη του.

Μια γυναίκα που δεν αισθάνεται αγαπητή, διότι έτσι ένιωθε όταν ήταν παιδί, είναι πολύ πιθανό να επιλέξει έναν άντρα που δεν εκφράζει την αγάπη. Με αυτό τον τρόπο μπορεί εκείνη να κατηγορεί εκείνον για την άσχημη αίσθηση που έχει η ίδια για τον εαυτό της.

Ένας άντρας που αισθάνεται κατώτερος, διότι έτσι αισθανόταν όταν ήταν παιδί, είναι πολύ πιθανό να επιλέξει μια αυστηρή και επικριτική γυναίκα. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να κατηγορεί εκείνη για το συναίσθημα κατωτερότητας που νιώθει.

Ενώ η γυναίκα θα συνεχίσει να παραπονιέται ότι ο σύντροφος της δεν της δείχνει αγάπη και ο άντρας θα συνεχίσει να παραπονιέται για την αυστηρή κριτική της συντρόφου του, το πιθανότερο είναι να παραμείνουν και οι δύο με τους συντρόφους τους.

Ο λόγος; Μας είναι πολύ πιο εύκολο να είμαστε με ένα/μια σύντροφο ο/η οποίος/α παρέχει μια εξωτερική δικαίωση των κακών συναισθημάτων που τρέφουμε για τον εαυτό μας, παρά να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτά τα συναισθήματα μέσα μας, στον εαυτό μας.

Επίσης, όταν οι σύντροφοι είναι αδιαφοροποίητοι, αποτέλεσμα κάποιων τραυματικών εμπειριών απόρριψης, εγκατάλειψης ή κατατρεγμού που βίωσαν στην παιδική τους ηλικία, τα συναισθήματα τους σε σχέση με αυτά τα καταπιεσμένα και απορριπτέα μέρη του εαυτού τους είναι ιδιαίτερα αρνητικά ή αλληλοσυγκρουόμενα/αμφίθυμα.

Εφόσον η ανάγκη άρνησης της ύπαρξης αυτών των καταπιεσμένων τμημάτων είναι ιδιαίτερα ισχυρή, με τον ίδιο τρόπο η ανάγκη εύρεσης ενός/μιας συντρόφου ο/η οποίος/α τα εκφράζει είναι το ίδιο ισχυρή.

Όταν ανακαλύψουν αυτό το κομμάτι σε έναν πιθανό σύντροφο, τον ερωτεύονται «τρελά».

Μπορεί η αγάπη τους να είναι, στα μάτια των άλλων, υπερβολική, καταστροφική ή ακόμα και παρανοϊκή, αλλά είναι απόλυτα λογική για εκείνους, εάν λάβουμε υπόψη μας τις υποσυνείδητες ανάγκες τους.

Αφού έχουν ερωτευθεί, ενθαρρύνουν ασυνείδητα το/τη σύντροφο τους να εκφράσει αυτά τα καταπιεσμένα και απορριπτέα σημεία.

Αντίθετα με τη γνωστή ρήση πως, για να μπορέσουμε να αγαπήσουμε τους άλλους, θα πρέπει πρώτα να αγαπήσουμε τον εαυτό μας, ο ψυχαναλυτής Theodor Reik παρατήρησε:

ότι όσο πιο αρνητική είναι η εκτίμηση που έχουμε για τον εαυτό μας τόσο πιο πιθανό είναι να ερωτευθούμε. Οι άνθρωποι αισθάνονται την έλλειψη κάποιων στοιχείων στον εαυτό τους και ψάχνουν να τα βρουν στο/στη σύντροφο.

Όταν ερωτεύονται, γράφει ο Reik, προβάλλουν στον/στην αγαπημένο/η τις ανεκπλήρωτες φαντασιώσεις τους (1964).

Η προβολή των αποσχισμένων (διαιρεμένων) τμημάτων του εαυτού, αποσχισμένη (διαιρεμένη) προβολή, συμβαίνει και στους δύο συντρόφους, με τον καθένα να προσπαθεί να εκφράσει τα σημεία που έχει απαρνηθεί ή καταπιέσει μέσω του/της συντρόφου.

Για παράδειγμα, μια γυναίκα η οποία έχει εσωτερικεύσει τις τραυματικές εμπειρίες της παιδικής της ηλικίας, συνήθως, τοποθετεί τον εαυτό της στη θέση του θύματος. Καταπνίγοντας τη βίαιη πλευρά της , την οποία προβάλει στο σύντροφο της.

Η γυναίκα αυτή έχει ανάγκη από έναν αγενή και προσβλητικό άντρα, έτσι ώστε να προβάλλει σε αυτόν την υποσυνείδητη, απολίτιστη, βίαιη, καταπιεσμένη αποσχισμένη πλευρά του εαυτού της.

Η εσωτερικευμένη σύγκρουση την ωθεί στην εύρεση ενός συντρόφου που θα μπορέσει να καλύψει αυτή την ανάγκη, προς μεγάλη έκπληξη και ανησυχία της οικογένειας της και των φίλων της, οι οποίοι δεν μπορούν να καταλάβουν τι βρίσκει μια γλυκιά και ευγενική γυναίκα σε έναν βίαιο και αγενή τύπο. Η απάντηση είναι απλή. Σε εκείνον βρίσκει το αποσχισμένο τμήμα του εαυτού της.

Ο εραστής της έχει επίσης εσωτερικεύσει μια βίαιη σύγκρουση μεταξύ θύτη και θύματος από την παιδική του ηλικία. Όμως, στην περίπτωση του, το τμήμα που αποσχίστηκε και καταπιέστηκε είναι το τμήμα του Θύτη.

Εφόσον η προβολή αντιπροσωπεύει μια υποσυνείδητη, πρωτόγονη ανάγκη, πολύ συχνά το άτομο που την προβάλλει «δε βλέπει» τις συμπεριφορές που είναι ασύμφωνες με αυτή την προβολή.

Επομένως, η γυναίκα είναι πιθανό να θεωρήσει αγενή και επιθετική τη συμπεριφορά του άντρα, ακόμα κι όταν δεν είναι.

Παρομοίως, ο άντρας είναι πολύ πιθανό να δει τη γυναίκα ως θύμα ακόμα κι όταν εκείνη δεν είναι.

Όπως φαίνεται από το παράδειγμα, οι σύντροφοι τείνουν να έχουν τις ίδιες εσωτερικευμένες συγκρούσεις και, σε μια αμοιβαία διαδικασία, προβάλλουν ο ένας στον άλλο τα συμπληρωματικά, υποσυνείδητα και καταπιεσμένα, αποσχισμένα μέρη του εαυτού τους.

Ακόμη, κάθε σύντροφος ταυτίζεται με τα μέρη που ο/η άλλος/η σύντροφος προβάλλει σε αυτόν/αυτήν. Το αποτέλεσμα ονομάζεται προβλητική ταύτιση.

Η προβλητική ταυύτιση είναι ίσως η πιο σημαντική συνεισφορά της αντικειμενότροπης θεωρίας στην κατανόηση της διαδικασίας του έρωτα και της δυναμικής του ζευγαριού.

Ο άντρας του οποίου η σύζυγος προβάλλει σε αυτόν την επιθετική, δυναμική, γονεϊκή, κυριαρχική, αποσχισμένη πλευρά της εσωτερικεύει αυτή την προβολή, ταυτίζεται με αυτή και θεωρεί τον εαυτό του έτσι όπως θεωρείται από τη σύζυγο του.

Παρομοίως, η γυναίκα ταυτίζεται με την προβολή του συζύγου της και θεωρεί τον εαυτό της έτσι όπως θεωρείται από εκείνον, το υποταγμένο, παθητικό ή ανώριμο, αδύναμο και αποσχισμένο τμήμα του.

Με αυτό τον τρόπο, εσωτερικά, υποσυνείδητες συγκρούσεις του/της συντρόφου εξωτερικεύονται στο ζευγάρι ως τύποι σύγκρουσης.

Μια παρόμοια διαδικασία εξηγεί το λόγο για τον οποίο μερικές γυναίκες ερωτεύονται και μένουν με άντρες που τις κακομεταχειρίζονται.

Όσο λιγότερο ολοκληρωμένα είναι τα ζευγάρια τόσο πιο παιδιάστικες είναι οι ανάγκες τους και τόσο πιο έντονες είναι οι συγκρούσεις τους. Όταν δυο άνθρωποι ερωτεύονται, προβάλλουν ο ένας στον άλλο τις αποσχισμένες και καταπιεσμένες πλευρές τους.

Μια γυναίκα που έχει μάθει να καταπιέζει την ανάγκη αυτονομίας και ανεξαρτησίας προβάλλει αυτή την απουσία (αποτέλεσμα της καταπίεσης) στο σύζυγο της. Έτσι, εκείνος εμφανίζεται πιο ανεξάρτητος απ' ό,τι είναι στην πραγματικότητα.

Ο άντρας που έχει μάθει να καταπιέζει την εξάρτηση του και την ανάγκη του για τρυφερότητα προβάλλει αυτές τις πλευρές στη γυναίκα του, με αποτέλεσμα εκείνη να φαίνεται πιο εξαρτημένη και αδύναμη απ' ό,τι είναι στην πραγματικότητα.

Υπάρχουν πρότυπα συμπληρωματικού αμυντικού ύφους στα ζευγάρια. Τα πιο συνηθισμένα συμπληρωματικά πρότυπα, σύμφωνα με την πρωτοποριακή εργασία του Mittelman (1994), είναι:

• Ο ένας σύντροφος είναι κυριαρχικός και επιθετικός, ενώ ο άλλος είναι υποχωρητικός και μαζοχιστής.
• Ο ένας σύντροφος είναι συναισθηματικά απόμακρος, ενώ ο άλλος έχει την ανάγκη στοργής και τρυφερότητας.
• Ο ένας σύντροφος έχει την ανάγκη φροντίδας, ενώ ο άλλος είναι παντοδύναμος.
• Και οι δύο σύντροφοι βρίσκονται σε έναν αδιάκοπο και εχθρικό αγώνα επιβολής ελέγχου.

Όταν οι εραστές διαφοροποιούνται, η μεταξύ τους εγγύτητα συμβαίνει χωρίς να χάνουν την ατομικότητα τους. Αυτά τα ζευγάρια αισθάνονται πολύ κοντά ο ένας στον άλλο και ενθαρρύνουν την προσωπική ανάπτυξη μεταξύ τους. Αυτό είναι σχεδόν αδύνατο εάν τα άτομα δεν είναι διαφοροποιημένα.

Όταν το επίπεδο διαφορετικότητας σε ένα ζευγάρι είναι πολύ χαμηλό, κάθε προσπάθεια ανάπτυξης ανεξάρτητης ταυτότητας του ενός έναντι του άλλου θεωρείται απειλή για τη σχέση.

Οι σύντροφοι αντιδρούν νιώθοντας πληγωμένοι, και επιτίθενται ή αποσύρονται: ο κατακλυσμός συναισθημάτων είναι συχνός και η επικοινωνία πολύ αδύναμη.

Η απώλεια της αίσθησης σιγουριάς σε μια μη διαφοροποιημένη προσωπικότητα εμποδίζει τους συντρόφους να αναλάβουν τις ευθύνες τους για συναισθήματα ανασφάλειας και ανεπάρκειας.

Αντί αυτού, τείνουν να κατηγορούν ο ένας τον άλλο και να έχουν την αδιάλλακτη άποψη ότι, εάν ο άλλος σύντροφος ήταν διαφορετικός, αυτά τα συναισθήματα ανασφάλειας, ανεπάρκειας και οδύνης θα ήταν πολύ πιο ήπια (Meissner, 1978).

Εφόσον οι μη διαφοροποιημένοι σύντροφοι προσπαθούν να ικανοποιήσουν ασυνείδητες βρεφονηπιακές ανάγκες και απογοητεύσεις μέσα από το/τη σύντροφο ο/η οποίος/α δεν είναι δυνατόν να τις καλύψει το αναμενόμενο αποτέλεσμα είναι οδύνη, απόγνωση, απογοήτευση, αίσθημα ανικανοποίητου, εχθρότητα και ατελείωτες συγκρούσεις.

Όταν κανένας από τους δύο συντρόφους δεν υποχωρεί, αναπτύσσεται ένας τύπος οργισμένου, ανικανοποίητου, πληγωμένου έρωτα, αναπτύσσεται μια εχθρική εξάρτηση ζωής και θανάτου.

Κάθε σύγκρουση, ακόμη και η πιο τετριμμένη, κλιμακώνεται και χρωματίζεται με τεράστια σπουδαιότητα.

Οι σύντροφοι δηλώνουν ότι αγαπιούνται απελπιστικά πολύ, ότι δεν μπορούν να ζήσουν μακριά ο ένας από τον άλλο, αλλά επίσης δεν μπορούν να ζήσουν με τον πόνο που προκαλούν ο ένας στον άλλο.

Κλείνοντας ,κάντε μια αναδρομή στους συντρόφους σας, υπήρχε μια επανάληψη στην επιλογή σας; Ποιο αποσχισμένο κομμάτι του εαυτού σας έβγαζαν στην επιφάνεια;

Ο μπρακατσούλας

Σάββατο 24 Αυγούστου 2013

Πνευματικη ιδιοκτησια.Ή θα ισχύει για 75 χρόνια εφόσον η εν λόγω γνώση μπορεί να ξεπεραστεί, ή θα ισχύει για περισσότερο από 2500 χρόνια εφόσον κάποιες γνώσεις δεν αντικαθίστανται.

Τώρα τελευταία, αλλά και παλιότερα, πολύς λόγος γίνεται για τον πλούτο που κρύβει η Ελλάδα. Πολλή κουβέντα γίνεται για τον πλούτο που μπορεί να εξορυχθεί και να αποφέρει αστρονομικά κέρδη. Ουράνιο, πετρέλαιο κι άλλες πρώτες ύλες που είναι περιζήτητες από την παγκόσμια βιομηχανία. Άλλοι λένε πως πρόκειται για μύθευμα ενώ άλλοι επικαλούνται επιστημονικές έρευνες. Όπως και να έχει, το θέμα είναι πως τέτοιου είδους υλικό είναι κατ’ ουσίαν άχρηστο εφόσον δεν μπορείς να το εκμεταλλευτείς μόνος σου.
Αφενός, δεν έχει η Ελλάδα τέτοια υποδομή ώστε να μπορέσει μόνη της να αξιοποιήσει αυτόν τον πλούτο – στην περίπτωση βέβαια που υποθέσουμε ότι αυτός υπάρχει – αφετέρου, ιμπεριαλιστικές και αποικιοκρατικές τακτικές θα σε εμποδίσουν πριν καν το καταλάβεις. Πώς; Πολύ απλά. Θα θελήσεις να χτίσεις εργοστάσιο και δεν θα σου πουλάνε τα μηχανήματα. Θα θελήσεις να προσλάβεις επιστήμονες και περιέργως θα συμβαίνουν τροχαία ατυχήματα. Θα παράγεις χρυσό και δεν θα αγοράζει κανείς. Θα βγάζεις πετρέλαιο και εκτός του ό,τι δεν θα μπορέσεις να το πουλήσεις, δεν κατέχεις ούτε τα εργοστάσια ούτε την τεχνογνωσία να το μετουσιώσεις σε ένα βιομηχανικό προϊόν. Πόσα σιφώνια και καζανάκια μπορείς να φτιάξεις;
Κι όμως…. η Ελλάδα μπορεί να κερδίσει δισεκατομμύρια πολύ εύκολα και με έναν τρόπο που τον ζούμε καθημερινά. Πώς; Όπως κερδίζουν οι άλλοι…

Πόσα δισεκατομμύρια εισέπραξε το χόλυγουντ από το κινηματογραφικό εξάμβλωμα του Τρωικού Πολέμου; Πολλά! Πάρα πολλά! Πόσα εισέπραξε ο σεναριογράφος, και ελλείψει αυτού, οι απόγονοί του; Πόσα εισέπραξε ο Όμηρος, και ελλείψει αυτού, οι Έλληνες; Τίποτε! Απολύτως Τίποτε!
Πόσα τρισεκατομμύρια εισπράττει το χόλυγουντ από κάθε υπερπαραγωγή αλλά και από κάθε ταινία της κακιάς ώρας την οποία κάθε φορά που προβάλλουν τα τηλεοπτικά κανάλια, είναι υποχρεωμένα να αποδίδουν το ανάλογο τίμημα τού πνευματικού δικαιώματος; Πάρα πολλά! Πόσα εισέπραξε ο Αισχύλος, ο Ευριπίδης, ο Σοφοκλής, ο Αριστοφάνης, και ελλείψει αυτών οι απόγονοί τους, για κάθε παράσταση που παίζεται όλους αυτούς τους αιώνες; Απολύτως Τίποτε!
Πόσα εισέπραξε η ηλίθια βρεταννίδα που συνέγραψε την αηδία του Χάρυ Πότερ; Πόσα θα εισπράξουν οι απόγονοί της όταν αυτή πεθάνει; Πάρα πολλά! Πόσα εισέπραξαν οι δημιουργοί, και ελλείψει αυτών, οι απόγονοί τους από την Ελληνική Γραμματεία που είναι ψωμοτύρι στα χέρια όλων των “μεγάλων” πανεπιστημίων; Πόσα εισέπραξαν ο Αριστοτέλης, ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Όμηρος, ο Θουκυδίδης, ο Ηρόδοτος και όλοι αυτοί που δεν χωράνε σε 10 σελίδες; Ελλείψει αυτών, πόσα εισέπραξαν οι φυσικοί απόγονοί τους, δηλαδή οι Έλληνες; Απολύτως Τίποτε!
Πόσα εισπράττει το κωθώνι ο Bill Gates για κάθε αντίτυπο των windows; Πολλά, μα πάρα πολλά δισεκατομμύρια! Τι είναι τα windows; Ένα λειτουργικό σύστημα υπολογιστών και μάλιστα κακής ποιότητας. Εάν αυτός κερδίζει τα μαλλιοκέφαλά του, πόσα πρέπει να κερδίσουν αυτοί που εφηύραν τα μαθηματικά; Αυτοί που εφηύραν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, πόσα πρέπει να πληρώσουν στον Θαλή που εφηύρε τον ηλεκτρισμό;
Πόσα εισπράττουν όλα τα διάσημα νοσοκομεία που εμπορεύονται την γιατρειά; Πάρα πολλά! Πόσα κέρδισε ο Ιπποκράτης, και ελλείψει αυτού οι απόγονοί του, δηλαδή οι Έλληνες; Απολύτως Τίποτε!
Επειδή είναι σίγουρο ότι πολλοί φίλοι θα αναρωτηθούν σχετικά με τη νομιμότητα των σκέψεών μας, χρήσιμο είναι εδώ να πούμε το εξής:
Ο νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας θεμελιώθηκε – πού αλλού; – στην Αμερική. Το σκεπτικό της ύπαρξης αυτού του νόμου είναι ότι η ανθρώπινη σκέψη και ο δημιουργός της πρέπει να προστατεύονται από την αντιγραφή για 75 χρόνια με την αιτιολογία ότι οι άνθρωποι πρέπει να εξαναγκάζονται σε παραγωγή νέας και ποιοτικότερης γνώσης, ώστε η ανθρωπότητα να εξωθείται διαρκώς στην αυτοβελτίωσή της. Μέχρι εδώ καλά! Αυτό όμως που δεν μας είπαν, είναι το εξής:
Τα τελευταία 2500 χρόνια, γιατί δεν διατυπώθηκε καμιά νέα θεωρία περί θεάτρου, περί πολιτικής, περί των αρχών της διοίκησης της πόλης, περί δημοκρατίας, περί ιατρικής ηθικής και περί ιατρικών πρακτικών, περί της καταγραφής και τεκμηριωμένης ιστορικής ανάλυσης, περί της πολεμικής αρετής, περί της φιλοσοφίας, περί της ποίησης , περί όλων εκείνων όπως αυτά πρωτοδιατυπώθηκαν από τους Αρχαίους Έλληνες;
Μα τι διάολο; Τόσο ανίκανοι είναι όλοι τους; Φτιάχνουν ένα νόμο που προβλέπει χρονικό περιορισμό 75 ετών στην αντιγραφή της γνώσης, αλλά δεν μπορούν να φτιάξουν ένα νόμο που να προβλέπει κάτι ανάλογο όταν η γνώση αυτή έχει ισχύ για πάνω από 2500 χρόνια;
Μα καλά… τόσο ανίκανοι είναι και δεν μπορούν να εφεύρουν καμιά νέα γεωμετρία; Ας πούμε… κάποια γεωμετρία που να ισχυρίζεται ότι από 2 σημεία μπορούν να διέλθουν 2 ευθείες και όχι ΜΙΑ όπως απέδειξε ο Ευκλείδης. Μα καλά… πέρασαν 2500 χρόνια και ακόμα τον Θουκυδίδη διδάσκονται στην Αμερικάνικη σχολή πολέμου; Μα καλά… πέρασαν 2500 χρόνια και ακόμα μελετούν τον Ικτίνο; Ακόμα μελετούν τον Ευπάλινο και το πώς απέκτησε η Σάμος δίκτυο ύδρευσης; Ακόμα μελετούν τον Πτολεμαίο και την ρυμοτομία του; Ακόμα μελετούν τον Κλεισθένη και την οργάνωση της πόλεως; Μα καλά… ακόμα πιστεύουν ότι η ύλη αποτελείται από άτομα όπως διέδιδε ο Δημόκριτος; Μα καλά… πόσο καραγκιόζηδες μπορεί να είναι που ακόμα ορκίζονται στον Ιπποκράτη;
Κανονικά πρέπει να γίνουν τα εξής:
Κάθε φορά που πωλείται ένα cd των windows, θα πρέπει ο βλάκας ο Gates να πληρώνει όλους τους κατασκευαστές των ηλεκτρονικών υπολογιστών που δίνουν αξία στο προϊόν του και όλοι αυτοί μαζί θα πρέπει να πληρώνουν τους Έλληνες που ανακάλυψαν τον ηλεκτρισμό ή έθεσαν τις βάσεις της επιστημονικής παρατήρησης και κατανόησαν πρώτοι την αξία της πειραματικής επαλήθευσης, μέσω της οποίας προήχθησαν η φυσική και τα μαθηματικά. Όποιος νομίζει ότι θίγεται, είναι ελεύθερος να εφαρμόσει μαθηματικά και φυσική που εφηύρε ή ανακάλυψε ο ΙΔΙΟΣ.
Κάθε φορά που κινηματογραφείται μια ταινία, οι Έλληνες πρέπει να εισπράττουν πνευματικά δικαιώματα διότι αυτοί πρώτοι εφηύραν το θέατρο και την προσχεδιασμένη κίνηση των πρωταγωνιστών. Όποιος νομίζει ότι θίγεται, μπορεί να μαζέψει το κοινό του σε ευθεία – και όχι αμφιθεατρική διάταξη – και να εκτελέσει παντομίμα.
Για κάθε πανεπιστημιακή ή σχολική διδακτική ώρα όπου παρουσιάζεται και αναλύεται η φιλοσοφία, το θέατρο, η πολιτική, οι αρχές διοίκησης, η πολιτική, η ιατρική, η βοτανολογία, η φυσική και η πυρηνική φυσική, τα μαθηματικά, η αστρονομία, η πολεοδομία, θα πρέπει να εισπράττουν οι Έλληνες. Κάθε φορά που κάποιος επίδοξος συγραφέας – αναλυτής – καθηγητής - στοχαστής θα καταπιάνεται με κάποιο εκ των ανωτέρω αντικειμένων, θα πρέπει να καταβάλλει στους Έλληνες το αντίστοιχο τίμημα.
Όποιος νομίζει ότι αδικείται, ας παρουσιάσει την δική του εκδοχή περί ενός δημοκρατικού πολιτεύματος όπου δεν θα υπάρχει η ψήφος. Ας βρει τέτοια δημοκρατία και αν θέλει ας την πατεντάρει. Ας βρει μια δική του εκδοχή περί της ιατρικής με ξόρκια και μαγικές ευχές και ας τα πατεντάρει. Κάθε φορά που διεξάγεται ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, θα πρέπει να εισπράττουν οι Έλληνες, διότι έχει πλέον καταρρεύσει ο μύθος ότι το ποδόσφαιρο ξεκίνησε από την Βρεττανία.
Έχουν τόσο μεγάλο περιθώριο κέρδους οι Έλληνες, ώστε κανονικά πρέπει….
Κάθε φορά που κάθε γυναίκα ξυρίζει το “μπικίνι” της, θα πρέπει οι Έλληνες να εισπράττουν πνευματικά δικαιώματα ή αλλιώς το “μουνικό τέλος”, για 2 λόγους: Άφενός, ως πρακτική πρωτοεφαρμόστηκε στην Αρχαία Ελλάδα από τις εύπορες και ευηπόληπτες κυρίες, αφετέτου αν δεν υπήρχαν οι Αρχαίοι Έλληνες το πιο πιθανό είναι ότι αν επιχειρούσαν σήμερα οι γυναίκες να το εφαρμόσουν, θα τις κρεμούσαν στις πλατείες της Τεχεράνης.
Τα πράγματα είναι απλά! Ή υπάρχει πνευματική ιδιοκτησία στο σύνολο της ανθρώπινης γνώσης ή είναι ανύπαρκτη. Ή ο νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας θα εφαρμοστεί επί της πανανθρώπινης γνώσης και όχι μόνο επί της αμερικάνικης γνώσης ή θα καταργηθεί πλήρως. Ή θα ισχύει για 75 χρόνια εφόσον η εν λόγω γνώση μπορεί να ξεπεραστεί, ή θα ισχύει για περισσότερο από 2500 χρόνια εφόσον κάποιες γνώσεις δεν αντικαθίστανται.
Ή θα είμαστε όλοι μάγκες και κονομημένοι βάρβαροι, ή θα είμαστε ομοεπίπεδοι στην ευημερία και τον πολιτισμό.
Ένα έχουμε να πούμε:
Πολύ σύντομα, θα τεθεί στον κόσμο το ζήτημα της πνευματικής ιδιοκτησίας. Αυτή η κουβέντα είναι γραφτό να ξεκινήσει από εδώ. Το θέμα έχει τόσες προεκτάσεις που ούτε καν φαντάζονται οι άνθρωποι. Ούτε καν φαντάζονται οι άνθρωποι πόσο μακριά πάει η βαλίτσα και ποιον ακουμπάει η άκρη του νήματος.
Οι άνθρωποι βέβαια δεν το φαντάζονται, αλλά οι “άμεσα ενδιαφερόμενοι” όχι μόνο το φαντάζονται αλλά έχουν και την βεβαιότητα. Είναι γραφτό να κλάψουν. Αυτό που δεν φαντάζονται είναι το πόσο θα κλάψουν. Είναι γραφτό να μπουν στο κέντρο της κόλασης, μιας κόλασης απείρως χειρότερη από αυτήν στην οποία έχουν βυθίσει την ανθρωπότητα για αιώνες.
Η τιμωρία τους είναι δεδομένη και για την εφαρμογή της δεν προβλέπονται πνευματικά δικαιώματα…. για το λόγο ότι… θα είναι εντελώς πρωτόγνωρη.
Φρικτά πρωτόγνωρη και πρωτόγνωρα φρικτή…
kommatoskylo.blogspot.gr