Εάν ήθελαν όντως να διαπραγματευτούν θα
έπρεπε να προφυλακίσουν όλους αυτούς που υπερχρέωσαν την χώρα και που υπέγραψαν
τα μνημόνια (Μητσοτάκηδες, Σημίτες, Καραμανλήδες, Παπανδρέου, Παπαδήμους, Σαμαραδες,μαζί
με Νικωλόπουλους, Παυλόπουλους και λοιπούς), και μετά να απαιτήσουν
επανεξέταση του χρέους ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ και ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΕΥΡΟΣ ΤΟΥ. Αυτό θα σήμαινε στάση
πληρωμών, παγκόσμια χρηματιστηριακή κρίση, ενδεχομένως και παγκόσμιο πόλεμο. Εμένα κανένα
από τα παραπάνω δεν θα με χάλαγε στο ελάχιστο.
Έτσι κι αλλιώς εκεί πηγαίνουμε. Οι «φιλήσυχοι» ψηφοφόροι αυτής της
κουρελοδημοκρατίας ούτε να το ακούν δεν θέλουν κάτι τέτοιο. Ποιος άραγε έχει δίκιο; Οι εξαρτημένες πουτανίτσες
των τοκογλύφων που περιμένουν μοιρολατρικά τον θάνατο ή εκείνοι που λένε «ελάτε
να τα πάρετε, αν μπορείτε ρε γαμιόλες»; Δεν
έχετε παρά να περιμένετε την νεκροψία για να μάθετε, αλλά τότε θα είναι αργά.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πολιτικη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πολιτικη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 3 Μαρτίου 2015
Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2015
Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2014
Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2014
Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014
O ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ Π...
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΡΑ: O ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ Π...: Γράφει ο Alex Synodinos τι πραγματικά επιθυμεί η αριστερά Θέλω να πιστεύω πως οι αναγνώστες μας είναι μιας κάποιας ευφυίας και δεν πί...
Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014
ANEΛΕΗΤΑ ΤΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΑΡΑΤΖ ΣΤΟΝ ΦΟΝ ΑΝΤΩΝΑΚΗ! “Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, ΕΙΠΕ ΨΕΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΔΩΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…ΔΕ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΗ ΧΩΡΑ”
Ο Νάιτζελ Πολ Φάρατζ όπως είναι ολόκληρο το όνομα του αρχηγού του
Κόμματος Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP), είναι ευρωβουλευτής.
Μαζί με τον Φραντσέσκο Σπερόνι τον επικεφαλής της Λέγκας του Βορρά στο ευρωκοινοβούλιο ηγούνται της δεξιάς ευρωσκεπτικιστικής ομάδας «Ευρώπη της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας».
Ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτό του «φιλελεύθερο και συντηρητικό». Δεν είναι λίγοι όμως αυτοί που υποστηρίζουν ότι είναι ακροδεξιός.
Όλοι πάντως παραδέχονται την ευφράδεια και τον δηκτικό του λόγο. Είναι ενάντια στο ευρώ και δεν θα στεναχωριόταν καθόλου αν η Ε.Ε., με την σημερινή της μορφή, διαλυόταν εντελώς.
Συχνά έχει απασχολήσει τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Άλλοτε γιατί έχει πάρει θέσεις υπέρ της χώρας και άλλοτε για τις θέσεις του για το μέλλον της Ευρώπης.
Πρόσφατα επιτέθηκε λεκτικά μέσα στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στον Έλληνα πρωθυπουργό. Μια επίθεση, η οποία δεν πέρασε απαρατήρητη ούτε από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Με αφορμή αυτό το γεγονός το Real.gr συνομίλησε μαζί του.
Πρόσφατα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σύμφωνα με τα διεθνή μέσα ενημέρωσης όπως η Huffington Post «εξαπολύσατε μια πρωτοφανή επίθεση στον Έλληνα πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. Αναρωτιέμαι γιατί το κάνατε αυτό; Νομίζετε ότι είναι σωστό να μιλάτε με τέτοιο τρόπο σε έναν πρωθυπουργό που είναι δημοκρατικά εκλεγμένος;
Ο Σαμαράς εξελέγη με μια εντολή την οποία παραβίασε. Έτσι, παραιτήθηκε από την Εθνική Κυριαρχία της χώρας και επέβαλε στον Ελληνικό λαό ταπεινωτικά μέτρα λιτότητας. Με δύο λόγια είπε ψέματα. Πρόδωσε τους Έλληνες. Δεν νομίζω πως σήμερα εκπροσωπεί τις επιλογές τους. Με αυτή την έννοια η νομιμοποίηση του να κυβερνά είναι αμφισβητούμενη. Δεν ενεργεί ως πρωθυπουργός αλλά αντιθέτως ό,τι κάνει, το κάνει κάτω από την καθοδήγηση της Τρόικας, καθιστώντας την Ελλάδα μια χώρα υπό κατοχή.
Πρόσφατα είπατε επίσης ότι η λύση για τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδος είναι η επιστροφή στη Δραχμή. Τι είδους εγγυήσεις μπορείτε να δώσετε στον ελληνικό λαό ώστε να ακολουθήσει την συμβουλή σας;
Οι Έλληνες δεν θα πρέπει να ψάχνουν για εγγυήσεις, αλλά θα πρέπει να εμπιστευτούν τις δικές τους δυνάμεις. Το Εθνικό νόμισμα από μόνο του δεν θα λύσει το πρόβλημα.
Μπορεί όμως να δώσει στην οικονομία μια ώθηση, ένα νέο σημείο εκκίνησης. Έτσι η χώρα θα γίνει πιο ανταγωνιστική και συνεπώς πιο ελκυστική στις διεθνείς αγορές.
Προσελκύοντας περισσότερους τουρίστες, οι οποίοι αποτελούν βασικό μέρος της Ελληνικής οικονομίας. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να μειωθεί αισθητά το έλλειμμα της Ελλάδος.
Είναι μια επώδυνη διαδικασία και απαιτεί μερικά χρόνια με πόνο. Αλλά στο τέλος θα φανεί φως στο τούνελ. Οι ξένοι επενδυτές επιθυμούν σταθερότητα και με το ευρώ αυτή είναι πολύ μακριά.
Δεν αποτελεί λύση η παραμονή σας σε αυτό το νόμισμα γιατί κάποια στιγμή και μάλιστα σύντομα, η στρόφιγγα θα κλείσει.
Για ένα πράγμα θα μπορούσα να σας διαβεβαιώσω: με το να παραμένετε στο ευρώ δεν θα ανακάμψετε ποτέ. Αντιθέτως το ετήσιο σας έλλειμα θα μεγαλώνει και θα αυξάνετε το χρέος σας.
Αντιθέτως, η επιστροφή στο δικό σας υποτιμημένο νόμισμα θα σας δώσει ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο. Με αυτό από τη μια, θα βάλετε την οικονομία σας σε τάξη και από την άλλη, θα παλέψετε ώστε να πάρετε την Ελλάδα πίσω από τον ξένο έλεγχο.
Νομίζετε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ένας δημοκρατικός θεσμός;
Απολύτως όχι. Πρόκειται για μη εκλεγμένους γραφειοκράτες, που έχουν πολύ μεγάλη δύναμη. Ο έλεγχος της Ελλάδας βρίσκεται στις Βρυξέλες.
Αφού όχι, λοιπόν, γιατί επιθυμείτε να εκλεγείτε για μια ακόμη φορά σε ένα τέτοιο σώμα;
Δεν έχεις άλλη επιλογή. Πρέπει να πολεμήσεις και να νικήσεις το σύστημα από μέσα, παίρνοντας τις πληροφορίες που χρειάζεσαι για να πείσεις όλο και περισσότερους ανθρώπους να υποστηρίξουν την πολιτική επανάσταση.
Τι νομίζεται ότι πρέπει να γίνει ώστε να αλλάξει η πορεία της Ε.Ε. προς το καλύτερο;
Πρώτα από όλα η Βρετανία θα πρέπει να βγει από αυτήν οπωσδήποτε. Αργότερα, οι υπόλοιπες χώρες θα πρέπει να την ακολουθήσουν ή να επιστρέψουν στο εθνικό τους νόμισμα. Έτσι το όλο πράγμα τελικά να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος.
Σε τι Ευρώπη λοιπόν πιστεύετε;
Σε μια Ευρώπη των κυριάρχων εθνών στην οποία θα έχουμε μια εμπορική συμφωνία μεταξύ μας. Σε μια Ευρώπη της συνεργασίας.
Σε μια Ευρώπη που διατηρεί τις εθνικές ιδιαιτερότητες, στην οποία δουλεύουν όλοι μαζί. Αλλά δεν είναι ελεγχόμενη από μια φεντεραλιστή ένωση.
Σύμφωνα με μια πρόσφατη δημοσκόπηση του YouGov το κόμμα σας βρίσκεται σε τροχιά νίκης για τις Ευρωεκλογές του Μαΐου. Ήδη η δημοσκόπηση σας κατατάσσει στην δεύτερη θέση με ποσοστό 26%. Έξι μονάδες πίσω από τους Εργατικούς και τρεις μπροστά από τους Συντηρητικούς. Την ίδια στιγμή σύμφωνα με το περιοδικό Economist σε αυτές τις εκλογές τα αντιευρωπαϊκά κόμματα μπορεί να διπλασιάσουν τις θέσεις τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τι ακριβώς σκοπεύετε να κάνετε αν αποκτήσετε τόσο μεγάλη δύναμη;
Έχουμε ταρακουνήσει το πολιτικό κατεστημένο στο Ηνωμένο Βασίλειο ως το μόνο κόμμα το οποίο μπορεί να προσφέρει ένα ξεκάθαρο δημοψήφισμα στους βρετανούς με το ερώτημα μέσα ή έξω από την Ε.Ε.
Αυτό το μήνυμα μαζί με το πολιτικό μας μανιφέστο έχει πολύ θετική απήχηση στους ολοένα και αυξανόμενα απογοητευμένους Βρετανούς.
Δεν είναι οξύμωρο από την μια να είστε κάθετα αντίθετος με την ιδέα της Ε.Ε. και από την άλλη να είστε τόσο κοντά στο να κερδίσετε τις εκλογές του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου;
Θα πρέπει να είσαι στο παιχνίδι, αλλιώς ποτέ δεν θα έχεις φωνή. Καμία Ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει κάνει ένα δίκαιο δημοψήφισμα με το ερώτημα μέσα ή έξω από την Ε.Ε.
Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να τους καταστήσεις υπαίτιους.
Μαζί με τον Φραντσέσκο Σπερόνι τον επικεφαλής της Λέγκας του Βορρά στο ευρωκοινοβούλιο ηγούνται της δεξιάς ευρωσκεπτικιστικής ομάδας «Ευρώπη της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας».
Ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτό του «φιλελεύθερο και συντηρητικό». Δεν είναι λίγοι όμως αυτοί που υποστηρίζουν ότι είναι ακροδεξιός.
Όλοι πάντως παραδέχονται την ευφράδεια και τον δηκτικό του λόγο. Είναι ενάντια στο ευρώ και δεν θα στεναχωριόταν καθόλου αν η Ε.Ε., με την σημερινή της μορφή, διαλυόταν εντελώς.
Συχνά έχει απασχολήσει τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Άλλοτε γιατί έχει πάρει θέσεις υπέρ της χώρας και άλλοτε για τις θέσεις του για το μέλλον της Ευρώπης.
Πρόσφατα επιτέθηκε λεκτικά μέσα στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στον Έλληνα πρωθυπουργό. Μια επίθεση, η οποία δεν πέρασε απαρατήρητη ούτε από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Με αφορμή αυτό το γεγονός το Real.gr συνομίλησε μαζί του.
Πρόσφατα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σύμφωνα με τα διεθνή μέσα ενημέρωσης όπως η Huffington Post «εξαπολύσατε μια πρωτοφανή επίθεση στον Έλληνα πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. Αναρωτιέμαι γιατί το κάνατε αυτό; Νομίζετε ότι είναι σωστό να μιλάτε με τέτοιο τρόπο σε έναν πρωθυπουργό που είναι δημοκρατικά εκλεγμένος;
Ο Σαμαράς εξελέγη με μια εντολή την οποία παραβίασε. Έτσι, παραιτήθηκε από την Εθνική Κυριαρχία της χώρας και επέβαλε στον Ελληνικό λαό ταπεινωτικά μέτρα λιτότητας. Με δύο λόγια είπε ψέματα. Πρόδωσε τους Έλληνες. Δεν νομίζω πως σήμερα εκπροσωπεί τις επιλογές τους. Με αυτή την έννοια η νομιμοποίηση του να κυβερνά είναι αμφισβητούμενη. Δεν ενεργεί ως πρωθυπουργός αλλά αντιθέτως ό,τι κάνει, το κάνει κάτω από την καθοδήγηση της Τρόικας, καθιστώντας την Ελλάδα μια χώρα υπό κατοχή.
Πρόσφατα είπατε επίσης ότι η λύση για τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδος είναι η επιστροφή στη Δραχμή. Τι είδους εγγυήσεις μπορείτε να δώσετε στον ελληνικό λαό ώστε να ακολουθήσει την συμβουλή σας;
Οι Έλληνες δεν θα πρέπει να ψάχνουν για εγγυήσεις, αλλά θα πρέπει να εμπιστευτούν τις δικές τους δυνάμεις. Το Εθνικό νόμισμα από μόνο του δεν θα λύσει το πρόβλημα.
Μπορεί όμως να δώσει στην οικονομία μια ώθηση, ένα νέο σημείο εκκίνησης. Έτσι η χώρα θα γίνει πιο ανταγωνιστική και συνεπώς πιο ελκυστική στις διεθνείς αγορές.
Προσελκύοντας περισσότερους τουρίστες, οι οποίοι αποτελούν βασικό μέρος της Ελληνικής οικονομίας. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να μειωθεί αισθητά το έλλειμμα της Ελλάδος.
Είναι μια επώδυνη διαδικασία και απαιτεί μερικά χρόνια με πόνο. Αλλά στο τέλος θα φανεί φως στο τούνελ. Οι ξένοι επενδυτές επιθυμούν σταθερότητα και με το ευρώ αυτή είναι πολύ μακριά.
Δεν αποτελεί λύση η παραμονή σας σε αυτό το νόμισμα γιατί κάποια στιγμή και μάλιστα σύντομα, η στρόφιγγα θα κλείσει.
Για ένα πράγμα θα μπορούσα να σας διαβεβαιώσω: με το να παραμένετε στο ευρώ δεν θα ανακάμψετε ποτέ. Αντιθέτως το ετήσιο σας έλλειμα θα μεγαλώνει και θα αυξάνετε το χρέος σας.
Αντιθέτως, η επιστροφή στο δικό σας υποτιμημένο νόμισμα θα σας δώσει ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο. Με αυτό από τη μια, θα βάλετε την οικονομία σας σε τάξη και από την άλλη, θα παλέψετε ώστε να πάρετε την Ελλάδα πίσω από τον ξένο έλεγχο.
Νομίζετε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ένας δημοκρατικός θεσμός;
Απολύτως όχι. Πρόκειται για μη εκλεγμένους γραφειοκράτες, που έχουν πολύ μεγάλη δύναμη. Ο έλεγχος της Ελλάδας βρίσκεται στις Βρυξέλες.
Αφού όχι, λοιπόν, γιατί επιθυμείτε να εκλεγείτε για μια ακόμη φορά σε ένα τέτοιο σώμα;
Δεν έχεις άλλη επιλογή. Πρέπει να πολεμήσεις και να νικήσεις το σύστημα από μέσα, παίρνοντας τις πληροφορίες που χρειάζεσαι για να πείσεις όλο και περισσότερους ανθρώπους να υποστηρίξουν την πολιτική επανάσταση.
Τι νομίζεται ότι πρέπει να γίνει ώστε να αλλάξει η πορεία της Ε.Ε. προς το καλύτερο;
Πρώτα από όλα η Βρετανία θα πρέπει να βγει από αυτήν οπωσδήποτε. Αργότερα, οι υπόλοιπες χώρες θα πρέπει να την ακολουθήσουν ή να επιστρέψουν στο εθνικό τους νόμισμα. Έτσι το όλο πράγμα τελικά να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος.
Σε τι Ευρώπη λοιπόν πιστεύετε;
Σε μια Ευρώπη των κυριάρχων εθνών στην οποία θα έχουμε μια εμπορική συμφωνία μεταξύ μας. Σε μια Ευρώπη της συνεργασίας.
Σε μια Ευρώπη που διατηρεί τις εθνικές ιδιαιτερότητες, στην οποία δουλεύουν όλοι μαζί. Αλλά δεν είναι ελεγχόμενη από μια φεντεραλιστή ένωση.
Σύμφωνα με μια πρόσφατη δημοσκόπηση του YouGov το κόμμα σας βρίσκεται σε τροχιά νίκης για τις Ευρωεκλογές του Μαΐου. Ήδη η δημοσκόπηση σας κατατάσσει στην δεύτερη θέση με ποσοστό 26%. Έξι μονάδες πίσω από τους Εργατικούς και τρεις μπροστά από τους Συντηρητικούς. Την ίδια στιγμή σύμφωνα με το περιοδικό Economist σε αυτές τις εκλογές τα αντιευρωπαϊκά κόμματα μπορεί να διπλασιάσουν τις θέσεις τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τι ακριβώς σκοπεύετε να κάνετε αν αποκτήσετε τόσο μεγάλη δύναμη;
Έχουμε ταρακουνήσει το πολιτικό κατεστημένο στο Ηνωμένο Βασίλειο ως το μόνο κόμμα το οποίο μπορεί να προσφέρει ένα ξεκάθαρο δημοψήφισμα στους βρετανούς με το ερώτημα μέσα ή έξω από την Ε.Ε.
Αυτό το μήνυμα μαζί με το πολιτικό μας μανιφέστο έχει πολύ θετική απήχηση στους ολοένα και αυξανόμενα απογοητευμένους Βρετανούς.
Δεν είναι οξύμωρο από την μια να είστε κάθετα αντίθετος με την ιδέα της Ε.Ε. και από την άλλη να είστε τόσο κοντά στο να κερδίσετε τις εκλογές του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου;
Θα πρέπει να είσαι στο παιχνίδι, αλλιώς ποτέ δεν θα έχεις φωνή. Καμία Ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει κάνει ένα δίκαιο δημοψήφισμα με το ερώτημα μέσα ή έξω από την Ε.Ε.
Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να τους καταστήσεις υπαίτιους.
Οι 4 «ψευδαισθήσεις» της κυβέρνησης
Στη σφαίρα των ψευδαισθήσεων κινείται η κυβέρνηση σε ορισμένα κρίσιμα
ζητήματα της οικονομίας, όπως είναι η έξοδος στις αγορές, η βιωσιμότητα
του πλεονάσματος, η επιστροφή στην ανάπτυξη και η πάταξη της
φοροδιαφυγής, σύμφωνα με τους οικονομολόγους της Βουλής. Γι’ αυτό
συστήνουν προσεκτικές κινήσεις στα συγκεκριμένα μέτωπα, καθώς ελλοχεύει ο
κίνδυνος για αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα, με απρόβλεπτες
συνέπειες στην εύθραυστη δημοσιονομική προσαρμογή που επιτεύχθηκε με τις
μεγάλες θυσίες των Ελλήνων φορολογουμένων.
Οι εμπειρογνώμονες του Γραφείου Προϋπολογισμού εκτιμούν ότι η Αθήνα θα πληρώσει τσουχτερά επιτόκια αν βγει φέτος στις κεφαλαιαγορές, ενώ μια τέτοια κίνηση θα επιβαρύνει το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος.
«Καμπανάκι» χτυπούν και για το πρωτογενές πλεόνασμα εκφράζοντας τον προβληματισμό τους, όχι μόνο για το πώς θα μοιραστεί το 70% του περσινού, αλλά και το πώς θα μπορέσει να διατηρηθεί και να φτάσει τα 3 δισ. ευρώ το 2014.
Μεγάλο ζητούμενο παραμένει και η ανάπτυξη της οικονομίας. Οπως αναφέρει η έκθεση, «δεν μπορεί να επέλθει ουσιαστική ανάπτυξη όσο η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να είναι παγιδευμένη σε ένα ξεπερασμένο παραγωγικό πρότυπο». Για τους υπέρογκους φόρους που έχουν επιβληθεί τα χρόνια του Μνημονίου, στο κείμενο τονίζεται ότι «η επιπλέον επιβάρυνση με νέους φόρους των ήδη φορολογούμενων πολιτών δεν βοηθά στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την είσπραξη εσόδων».
Και ενώ τονίζονται αυτά για τους φόρους και την «καθίζηση» που έχουν υποστεί τα εισοδήματα των εργαζομένων, αίσθηση προκαλεί η πρότασή τους για αύξηση των έμμεσων φόρων προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες στο ασφαλιστικό σύστημα.
Μείζον πρόβλημα θεωρούν οι οικονομολόγοι της Βουλής τις μεταρρυθμίσεις, τις οποίες χαρακτηρίζουν ελλιπείς και αποσπασματικές, ενώ νούμερο ένα «αγκάθι» σε πολιτικό πεδίο θεωρούν την έλλειψη της πολιτικής συνοχής. Οι «4 ψευδαισθήσεις» για τις οποίες προειδοποιούν οι οικονομολόγοι είναι:
1) Εξοδος στις αγορές: Το γραφείο χτυπά «καμπανάκι» για την άμεση επιδίωξη της κυβέρνησης να βγει στις αγορές, τονίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση θα επιβαρύνει τη δημοσιονομική προσαρμογή τα επόμενα χρόνια. Και αυτό γιατί «τα επιτόκια θα είναι πολύ υψηλότερα από εκείνα που θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθεροποίησης».
2) Ανάπτυξη: Ο στόχος για ανάπτυξη 0,6% φέτος ύστερα από έξι χρόνια ύφεσης φαντάζει έωλος για τους τεχνοκράτες της Βουλής. «Θεωρούμε ότι δεν μπορεί να επέλθει ουσιαστική ανάπτυξη στην ελληνική οικονομία όσο αυτή εξακολουθεί να είναι παγιδευμένη σε ένα ξεπερασμένο παραγωγικό πρότυπο», αναφέρει η έκθεση.
3) Πρωτογενές πλεόνασμα: Υπερ-φιλόδοξος κρίνεται ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3 δισ. ευρώ το 2014 από περίπου 1 δισ. ευρώ το 2013. Αυτό διότι έχει εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών, ενώ έχει αυξηθεί η «δεξαμενή» των ληξιπρόθεσμων χρεών (63 δισ. ευρώ).
4) Φοροδιαφυγή: «Η επιπλέον επιβάρυνση με νέους φόρους των ήδη φορολογούμενων πολιτών δεν βοηθά στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την είσπραξη εσόδων. Απεναντίας αυξάνει το κίνητρο της φοροδιαφυγής και μειώνει τα φορολογικά έσοδα».
Αλλα, εξίσου σημαντικά, σημεία της έκθεσης είναι:
•Για την ισορροπία του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων απαιτείται αύξηση των εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων από εισφορές και αύξηση των εσόδων από έμμεσους φόρους.
•Η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους μπορεί να γίνει με περαιτέρω μείωση των επιτοκίων και με νέα επιμήκυνση των ληξιπρόθεσμων χρεολυσίων.
•Οι μεταρρυθμίσεις του Μνημονίου δεν περπατούν… Αυτές είναι ελλιπείς, περιστασιακές και αποσπασματικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι τιμές στα προϊόντα, που δεν έχουν πέσει επαρκώς… Επισημαίνεται ότι πολλές από τις μεταρρυθμίσεις γίνονται χωρίς σαφή κριτήρια ως προς την κατανομή των βαρών.
•Η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με την τρόικα για τη δόση των 4,9 δισ. ευρώ κρατά ήδη 6 μήνες!
•Εντείνεται η πολιτική αβεβαιότητα εξαιτίας της πολιτικής πόλωσης και της εξασθένησης της κοινωνικής συνοχής. Απαιτείται πολιτική συναίνεση για τα μεγάλα προβλήματα της οικονομίας.
•Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που φαίνεται να έχει χάσει το 23%(!) του ΑΕΠ της στην κρίση, με αποτέλεσμα «οι φτωχοί να γίνουν φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι».
•Εκτός από την ανάγκη για «διόρθωση των κοινωνικών αδικιών», ένα μέρος του πρωτογενούς πλεονάσματος θα πρέπει να κατευθυνθεί στο κομμάτι των επενδύσεων.
Οι εμπειρογνώμονες του Γραφείου Προϋπολογισμού εκτιμούν ότι η Αθήνα θα πληρώσει τσουχτερά επιτόκια αν βγει φέτος στις κεφαλαιαγορές, ενώ μια τέτοια κίνηση θα επιβαρύνει το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος.
«Καμπανάκι» χτυπούν και για το πρωτογενές πλεόνασμα εκφράζοντας τον προβληματισμό τους, όχι μόνο για το πώς θα μοιραστεί το 70% του περσινού, αλλά και το πώς θα μπορέσει να διατηρηθεί και να φτάσει τα 3 δισ. ευρώ το 2014.
Μεγάλο ζητούμενο παραμένει και η ανάπτυξη της οικονομίας. Οπως αναφέρει η έκθεση, «δεν μπορεί να επέλθει ουσιαστική ανάπτυξη όσο η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να είναι παγιδευμένη σε ένα ξεπερασμένο παραγωγικό πρότυπο». Για τους υπέρογκους φόρους που έχουν επιβληθεί τα χρόνια του Μνημονίου, στο κείμενο τονίζεται ότι «η επιπλέον επιβάρυνση με νέους φόρους των ήδη φορολογούμενων πολιτών δεν βοηθά στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την είσπραξη εσόδων».
Και ενώ τονίζονται αυτά για τους φόρους και την «καθίζηση» που έχουν υποστεί τα εισοδήματα των εργαζομένων, αίσθηση προκαλεί η πρότασή τους για αύξηση των έμμεσων φόρων προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες στο ασφαλιστικό σύστημα.
Μείζον πρόβλημα θεωρούν οι οικονομολόγοι της Βουλής τις μεταρρυθμίσεις, τις οποίες χαρακτηρίζουν ελλιπείς και αποσπασματικές, ενώ νούμερο ένα «αγκάθι» σε πολιτικό πεδίο θεωρούν την έλλειψη της πολιτικής συνοχής. Οι «4 ψευδαισθήσεις» για τις οποίες προειδοποιούν οι οικονομολόγοι είναι:
1) Εξοδος στις αγορές: Το γραφείο χτυπά «καμπανάκι» για την άμεση επιδίωξη της κυβέρνησης να βγει στις αγορές, τονίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση θα επιβαρύνει τη δημοσιονομική προσαρμογή τα επόμενα χρόνια. Και αυτό γιατί «τα επιτόκια θα είναι πολύ υψηλότερα από εκείνα που θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθεροποίησης».
2) Ανάπτυξη: Ο στόχος για ανάπτυξη 0,6% φέτος ύστερα από έξι χρόνια ύφεσης φαντάζει έωλος για τους τεχνοκράτες της Βουλής. «Θεωρούμε ότι δεν μπορεί να επέλθει ουσιαστική ανάπτυξη στην ελληνική οικονομία όσο αυτή εξακολουθεί να είναι παγιδευμένη σε ένα ξεπερασμένο παραγωγικό πρότυπο», αναφέρει η έκθεση.
3) Πρωτογενές πλεόνασμα: Υπερ-φιλόδοξος κρίνεται ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3 δισ. ευρώ το 2014 από περίπου 1 δισ. ευρώ το 2013. Αυτό διότι έχει εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών, ενώ έχει αυξηθεί η «δεξαμενή» των ληξιπρόθεσμων χρεών (63 δισ. ευρώ).
4) Φοροδιαφυγή: «Η επιπλέον επιβάρυνση με νέους φόρους των ήδη φορολογούμενων πολιτών δεν βοηθά στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την είσπραξη εσόδων. Απεναντίας αυξάνει το κίνητρο της φοροδιαφυγής και μειώνει τα φορολογικά έσοδα».
Αλλα, εξίσου σημαντικά, σημεία της έκθεσης είναι:
•Για την ισορροπία του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων απαιτείται αύξηση των εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων από εισφορές και αύξηση των εσόδων από έμμεσους φόρους.
•Η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους μπορεί να γίνει με περαιτέρω μείωση των επιτοκίων και με νέα επιμήκυνση των ληξιπρόθεσμων χρεολυσίων.
•Οι μεταρρυθμίσεις του Μνημονίου δεν περπατούν… Αυτές είναι ελλιπείς, περιστασιακές και αποσπασματικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι τιμές στα προϊόντα, που δεν έχουν πέσει επαρκώς… Επισημαίνεται ότι πολλές από τις μεταρρυθμίσεις γίνονται χωρίς σαφή κριτήρια ως προς την κατανομή των βαρών.
•Η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με την τρόικα για τη δόση των 4,9 δισ. ευρώ κρατά ήδη 6 μήνες!
•Εντείνεται η πολιτική αβεβαιότητα εξαιτίας της πολιτικής πόλωσης και της εξασθένησης της κοινωνικής συνοχής. Απαιτείται πολιτική συναίνεση για τα μεγάλα προβλήματα της οικονομίας.
•Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που φαίνεται να έχει χάσει το 23%(!) του ΑΕΠ της στην κρίση, με αποτέλεσμα «οι φτωχοί να γίνουν φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι».
•Εκτός από την ανάγκη για «διόρθωση των κοινωνικών αδικιών», ένα μέρος του πρωτογενούς πλεονάσματος θα πρέπει να κατευθυνθεί στο κομμάτι των επενδύσεων.
Σοσιαλισμός, αυτός ο άγνωστος!!!
Καμία κοινωνία ως σήμερα δεν έχει διαρθρωθεί περισσότερο δημοκρατικά από
την Αθηναϊκή Δημοκρατία. Και η Κομμούνα του Παρισιού, στη σύντομη ζωή
της, απλώς επανέλαβε και εφάρμοσε, όσο πρόλαβε, ορισμένα από τα μέτρα
της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Οι χώρες του «υπαρκτού» απείχαν παρασάγγας. Ο
Μάο επιχείρησε να αντιμετωπίσει την αναπαραγωγή των αστικών σχέσεων με
την Πολιτιστική Επανάσταση. Είναι η πρώτη και μοναδική φορά που
επιχειρήθηκε θεωρητικά και πρακτικά να διαμορφωθούν νέες κοινωνικές
σχέσεις (αντί των αστικών) μετά την κατάληψη της Εξουσίας από ανθρώπους
που είχαν τον Σοσιαλισμό στο νου τους και αυτή είναι η αξία της. Αλλά
δεν υπήρξε συνέχεια. Το ποτάμι πήρε άλλο δρόμο. Αντίθετα με την Αθηναϊκή
Δημοκρατία όπου μια συνεχής ευνοϊκή συγκυρία και αδιάλειπτη σειρά
ηγετών κατέληξε στο αποκορύφωμα του, σύντομου, Χρυσού Αιώνα.
Κανείς, από τον Σόλωνα και σε όλη τη συνέχεια, δεν είχε προσχεδιάσει την κοινωνία του μέλλοντος, την τελική μορφή της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, ότι θα ήταν έτσι και όχι αλλιώς. Από την αρχή ως το κορύφωμα, η Αθηναϊκή Δημοκρατία ήταν το «Άγνωστο Πολίτευμα». Προέκυπτε βήμα-βήμα, από μια διαρκή, ανοιχτή, δημόσια και συχνά βίαιη πολιτική/κοινωνική σύγκρουση (οι μαρξιστές λένε: την πάλη των τάξεων) όπου ο εκάστοτε ηγέτης συσπείρωνε την πλειοψηφία και μαζί προχωρούσαν, διαμόρφωναν το παρόν τους, δηλαδή το μέλλον τους. Πλειοψηφία ήταν οι κατώτερες/μεσαίες τάξεις αλλά στην ηγεσία τους ήταν συνήθως πολιτικοί άνδρες πάμπλουτοι ή και αριστοκράτες, όπως ο Περικλής. Προέκυπτε κάθε φορά αυτό που ήθελαν ενίοτε όλοι (όταν υπήρχε ξένος εισβολέας) και πάντως οι πολλοί, αντιμέτωποι άλλοτε με τους Πέρσες, άλλοτε με τους Σπαρτιάτες και άλλοτε με τύραννους. Δεν υπήρχε προσχέδιο για την «τελική» μορφή του Πολιτεύματος αλλά υπήρχε Ιδανικό: η ελευθερία ενός εκάστου και η μαχητική σύμπραξη για την ανεξαρτησία της Πόλης. Είχαν διατυπώσει και το εργαλείο για να το πετύχουν: την ενεργό συμμετοχή του κάθε πολίτη στα Κοινά, δικαίωμα αλλά και υποχρέωση. Ο Σοσιαλισμός, λέει η Ρόζα Λούξεμπουργκ, απαιτεί και προϋποθέτει ακριβώς την ελευθερία για όλους, επικρίνοντας αποφάσεις των Μπολσεβίκων και του Λένιν. Αλλά ο περιορισμός της ελευθερίας είναι αδύνατον να μη συμβεί όταν η Επανάσταση δεν προκύπτει από τη ζωτική ανάγκη των πολλών αλλά επιβάλλεται εκ των άνω, από μια ενεργό συνειδητή μειοψηφία. Καθεστώς ελευθερίας για όλους προϋποθέτει ενεργό και ενσυνείδητη συμμετοχή, σε κάθε φάση, της εκάστοτε πλειοψηφίας. Και ήττα της εκάστοτε μειοψηφίας. Πλειοψηφία και μειοψηφία δεν είναι σταθερές, αναλλοίωτες, δοσμένες εκ των προτέρων. Σχηματίζονται και ανασχηματίζονται ανάλογα με το θέμα και τη συγκυρία. Και ο Μαρξ την πλειοψηφία είχε στο μυαλό του όταν μιλούσε για «δικτατορία» του προλεταριάτου, δηλαδή των πολλών- και όχι των εκλεκτών. Οι τελευταίοι μετατράπηκαν σε ιερατείο/κάτοχο της μοναδικής αλήθειας και βούλιαξαν. Ένα ιερατείο που ερμήνευσε φορμαλιστικά («σταλινικά» θα έλεγαν κάποιοι) την έννοια της πάλης των τάξεων θεωρώντας τις τάξεις ως δεδομένες ες αεί, παραγνωρίζοντας ότι το προλεταριάτο είναι ευρύτερο της «τάξης» και ότι οι αντιλήψεις και οι συσπειρώσεις διαμορφώνονται ανάλογα με τα προβλήματα και όχι με μοναδικό ή κυρίαρχο κριτήριο την ταξική ιδιότητα.
Ο Σοσιαλισμός, δηλαδή κάποιες συγκεκριμένες κοινωνικές σχέσεις, (άγνωστες τώρα) δεν είναι υπόθεση των αριστερών ή των κομμουνιστών ούτε μπορεί να «καθοδηγηθούν» από κανένα αλλά είναι υπόθεση όλων, αυτών που τις θέλουν και (θα) τις διαμορφώνουν βήμα-βήμα και αυτών που δεν (θα) τις θέλουν και θα αντιδρούν. Οι σχέσεις αυτές είναι άγνωστες, δεν προδιαγράφονται, δεν προβλέπονται ούτε προσχεδιάζονται. Προκύπτουν εκ των πραγμάτων. Προκύπτουν, δηλαδή, από τη σχέση ανθρώπων με τα προβλήματα, τη λύση που δίνουν με τη στάση τους οι άνθρωποι.
Η λεγόμενη θεωρία των σταδίων δεν έχει καμία σχέση με τη σταδιακή διαμόρφωση της Αθηναϊκής και αργότερα της αστικής Δημοκρατίας, μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Δεν υπάρχουν«στάδια» αλλά συνεχής διαδοχή καταστάσεων και η ανάγκη επίλυσης των εκάστοτε προβλημάτων. Όπως δεν έχουν καμία σχέση και οι ψευδαισθήσεις ότι αν εκλείψει ο κακός καπιταλισμός θα επικρατήσει αναπόφευκτα ο παράδεισος. Πόλεμοι και καταστροφές με ανθρώπινη ευθύνη γίνονταν πριν να σχηματιστούν τα Έθνη/Κράτη, πριν να εμφανιστεί ο Καπιταλισμός και τίποτα δεν μας βεβαιώνει ότι θα σταματήσουν αν ή αφού καταργηθούν. Πόλεμος είναι και ο εμφύλιος, δηλαδή μια ειδική μορφή της «πάλης των τάξεων». Για τις σχέσεις την εποχή όπου η πάλη των τάξεων θα έχει εκλείψει δεν έχει μιλήσει ούτε ο Μαρξ.
Τέλος, όλα αυτά δεν εκτυλίσσονται εν κενώ, επηρεάζουν και επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από το εκάστοτε διεθνές περιβάλλον. Κανένα νέο καθεστώς δεν επιβλήθηκε χωρίς να αντιμετωπίσει νικηφόρα ξένους αντιπάλους, συχνά αναλαμβάνοντας επιθετικές πρωτοβουλίες. Η Δημοκρατία, σοσιαλιστική ή αστική, δεν προϋποθέτει και δεν συνεπάγεται ούτε Ειρήνη ούτε, πολύ περισσότερο, ειρηνοφιλία. Το ξέρουμε από την Αθηναϊκή Δημοκρατία ως την διάδοση της (γαλλικής) Δημοκρατίας με τους Ναπολεόντειους πολέμους αλλά και την παρά λίγο εμπόλεμη σύγκρουση Ρωσίας-Κίνας της δεκαετίας του 60 για ιδεολογικούς, υποτίθεται, λόγους. Η χρήση Όπλων δεν είναι ζήτημα ούτε ιδεολογίας ούτε «προτίμησης», ούτε καν επιλογή. Είναι το ύστατο εργαλείο της Πολιτικής, το αναγκαίο όταν το απαιτούν οι περιστάσεις. Είτε, επιθετικά, για να διασφαλισθεί ευνοϊκός περίγυρος είτε, αμυντικά, για να προληφθεί προβλεπόμενη επιθετική ενέργεια κάποιου αντίπαλου, ενώ επιβάλλεται ως άμυνα σε κάθε ανενδοίαστη επίθεση. Κανείς δεν πάει γυρεύοντας άνευ λόγου και αιτίας αλλά ακόμα και η ιδέα της παραίτησης, άμα οι περιστάσεις το απαιτούν, δεν οδηγεί απλώς σε ήττα. Σημαίνει την πλήρη, ολοκληρωτική εξαφάνιση του κάθε ενδιαφερόμενου ανεξαρτήτως ιδεολογίας. Όπως του αξίζει.
Κανείς, από τον Σόλωνα και σε όλη τη συνέχεια, δεν είχε προσχεδιάσει την κοινωνία του μέλλοντος, την τελική μορφή της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, ότι θα ήταν έτσι και όχι αλλιώς. Από την αρχή ως το κορύφωμα, η Αθηναϊκή Δημοκρατία ήταν το «Άγνωστο Πολίτευμα». Προέκυπτε βήμα-βήμα, από μια διαρκή, ανοιχτή, δημόσια και συχνά βίαιη πολιτική/κοινωνική σύγκρουση (οι μαρξιστές λένε: την πάλη των τάξεων) όπου ο εκάστοτε ηγέτης συσπείρωνε την πλειοψηφία και μαζί προχωρούσαν, διαμόρφωναν το παρόν τους, δηλαδή το μέλλον τους. Πλειοψηφία ήταν οι κατώτερες/μεσαίες τάξεις αλλά στην ηγεσία τους ήταν συνήθως πολιτικοί άνδρες πάμπλουτοι ή και αριστοκράτες, όπως ο Περικλής. Προέκυπτε κάθε φορά αυτό που ήθελαν ενίοτε όλοι (όταν υπήρχε ξένος εισβολέας) και πάντως οι πολλοί, αντιμέτωποι άλλοτε με τους Πέρσες, άλλοτε με τους Σπαρτιάτες και άλλοτε με τύραννους. Δεν υπήρχε προσχέδιο για την «τελική» μορφή του Πολιτεύματος αλλά υπήρχε Ιδανικό: η ελευθερία ενός εκάστου και η μαχητική σύμπραξη για την ανεξαρτησία της Πόλης. Είχαν διατυπώσει και το εργαλείο για να το πετύχουν: την ενεργό συμμετοχή του κάθε πολίτη στα Κοινά, δικαίωμα αλλά και υποχρέωση. Ο Σοσιαλισμός, λέει η Ρόζα Λούξεμπουργκ, απαιτεί και προϋποθέτει ακριβώς την ελευθερία για όλους, επικρίνοντας αποφάσεις των Μπολσεβίκων και του Λένιν. Αλλά ο περιορισμός της ελευθερίας είναι αδύνατον να μη συμβεί όταν η Επανάσταση δεν προκύπτει από τη ζωτική ανάγκη των πολλών αλλά επιβάλλεται εκ των άνω, από μια ενεργό συνειδητή μειοψηφία. Καθεστώς ελευθερίας για όλους προϋποθέτει ενεργό και ενσυνείδητη συμμετοχή, σε κάθε φάση, της εκάστοτε πλειοψηφίας. Και ήττα της εκάστοτε μειοψηφίας. Πλειοψηφία και μειοψηφία δεν είναι σταθερές, αναλλοίωτες, δοσμένες εκ των προτέρων. Σχηματίζονται και ανασχηματίζονται ανάλογα με το θέμα και τη συγκυρία. Και ο Μαρξ την πλειοψηφία είχε στο μυαλό του όταν μιλούσε για «δικτατορία» του προλεταριάτου, δηλαδή των πολλών- και όχι των εκλεκτών. Οι τελευταίοι μετατράπηκαν σε ιερατείο/κάτοχο της μοναδικής αλήθειας και βούλιαξαν. Ένα ιερατείο που ερμήνευσε φορμαλιστικά («σταλινικά» θα έλεγαν κάποιοι) την έννοια της πάλης των τάξεων θεωρώντας τις τάξεις ως δεδομένες ες αεί, παραγνωρίζοντας ότι το προλεταριάτο είναι ευρύτερο της «τάξης» και ότι οι αντιλήψεις και οι συσπειρώσεις διαμορφώνονται ανάλογα με τα προβλήματα και όχι με μοναδικό ή κυρίαρχο κριτήριο την ταξική ιδιότητα.
Ο Σοσιαλισμός, δηλαδή κάποιες συγκεκριμένες κοινωνικές σχέσεις, (άγνωστες τώρα) δεν είναι υπόθεση των αριστερών ή των κομμουνιστών ούτε μπορεί να «καθοδηγηθούν» από κανένα αλλά είναι υπόθεση όλων, αυτών που τις θέλουν και (θα) τις διαμορφώνουν βήμα-βήμα και αυτών που δεν (θα) τις θέλουν και θα αντιδρούν. Οι σχέσεις αυτές είναι άγνωστες, δεν προδιαγράφονται, δεν προβλέπονται ούτε προσχεδιάζονται. Προκύπτουν εκ των πραγμάτων. Προκύπτουν, δηλαδή, από τη σχέση ανθρώπων με τα προβλήματα, τη λύση που δίνουν με τη στάση τους οι άνθρωποι.
Η λεγόμενη θεωρία των σταδίων δεν έχει καμία σχέση με τη σταδιακή διαμόρφωση της Αθηναϊκής και αργότερα της αστικής Δημοκρατίας, μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Δεν υπάρχουν«στάδια» αλλά συνεχής διαδοχή καταστάσεων και η ανάγκη επίλυσης των εκάστοτε προβλημάτων. Όπως δεν έχουν καμία σχέση και οι ψευδαισθήσεις ότι αν εκλείψει ο κακός καπιταλισμός θα επικρατήσει αναπόφευκτα ο παράδεισος. Πόλεμοι και καταστροφές με ανθρώπινη ευθύνη γίνονταν πριν να σχηματιστούν τα Έθνη/Κράτη, πριν να εμφανιστεί ο Καπιταλισμός και τίποτα δεν μας βεβαιώνει ότι θα σταματήσουν αν ή αφού καταργηθούν. Πόλεμος είναι και ο εμφύλιος, δηλαδή μια ειδική μορφή της «πάλης των τάξεων». Για τις σχέσεις την εποχή όπου η πάλη των τάξεων θα έχει εκλείψει δεν έχει μιλήσει ούτε ο Μαρξ.
Τέλος, όλα αυτά δεν εκτυλίσσονται εν κενώ, επηρεάζουν και επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από το εκάστοτε διεθνές περιβάλλον. Κανένα νέο καθεστώς δεν επιβλήθηκε χωρίς να αντιμετωπίσει νικηφόρα ξένους αντιπάλους, συχνά αναλαμβάνοντας επιθετικές πρωτοβουλίες. Η Δημοκρατία, σοσιαλιστική ή αστική, δεν προϋποθέτει και δεν συνεπάγεται ούτε Ειρήνη ούτε, πολύ περισσότερο, ειρηνοφιλία. Το ξέρουμε από την Αθηναϊκή Δημοκρατία ως την διάδοση της (γαλλικής) Δημοκρατίας με τους Ναπολεόντειους πολέμους αλλά και την παρά λίγο εμπόλεμη σύγκρουση Ρωσίας-Κίνας της δεκαετίας του 60 για ιδεολογικούς, υποτίθεται, λόγους. Η χρήση Όπλων δεν είναι ζήτημα ούτε ιδεολογίας ούτε «προτίμησης», ούτε καν επιλογή. Είναι το ύστατο εργαλείο της Πολιτικής, το αναγκαίο όταν το απαιτούν οι περιστάσεις. Είτε, επιθετικά, για να διασφαλισθεί ευνοϊκός περίγυρος είτε, αμυντικά, για να προληφθεί προβλεπόμενη επιθετική ενέργεια κάποιου αντίπαλου, ενώ επιβάλλεται ως άμυνα σε κάθε ανενδοίαστη επίθεση. Κανείς δεν πάει γυρεύοντας άνευ λόγου και αιτίας αλλά ακόμα και η ιδέα της παραίτησης, άμα οι περιστάσεις το απαιτούν, δεν οδηγεί απλώς σε ήττα. Σημαίνει την πλήρη, ολοκληρωτική εξαφάνιση του κάθε ενδιαφερόμενου ανεξαρτήτως ιδεολογίας. Όπως του αξίζει.
Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2014
Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι τι μας...
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΡΑ: Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι τι μας...: Σήμερα, πολλοί αδιαφορούν για την πολιτική και τα κοινά. Αδιαφορούν για το τι συμβαίνει τελικά στην χώρα τους εδώ και 5 χρόνια. Οι περι...
Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013
Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013
ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ένας καθηγητής οικονομικών σε ένα τοπικό κολλέγιο δήλωσε ότι δεν είχε
αποτύχει ποτέ κάποιος σπουδαστής πριν, αλλά άφησε μεταξεταστέα πρόσφατα
μια ολόκληρη τάξη.
Αυτή η τάξη επέμενε ότι ο σοσιαλισμός του Obama θα λειτουργούσε και ότι αν κανένας δεν ήταν φτωχός και κανένας δεν ήταν πλούσιος, το σύστημα θα λειτουργούσε ως ένας μεγάλος εξισωτής.
Ο καθηγητής έπειτα είπε «ο.κ., θα κάνουμε κι εμείς ένα πείραμα σε αυτήν την τάξη με το σχέδιο Obama». Όλοι οι βαθμοί στα γραπτά διαγωνίσματα θα υπολογίζονται κατά μέσο όρο και ο καθένας θα λάβει τον ίδιο βαθμό -έτσι κανένας δεν θα αποτύχει αλλά και κανένας δεν θα πάρει Α (άριστα)...
Μετά από το πρώτο τέστ, οι βαθμοί υπολογίστηκαν κατά μέσο όρο και ο καθένας πήρε ένα Β (λίαν καλώς). Οι σπουδαστές που μελέτησαν σκληρά στενοχωρήθηκαν και οι σπουδαστές που μελέτησαν λίγο ήταν ευτυχείς.
Καθώς το δεύτερο τέστ διεκπαιρεώθηκε, οι σπουδαστές που μελέτησαν ελάχιστα είχαν μελετήσει ακόμα λιγότερο και αυτοί που μελέτησαν σκληρά μελέτησαν λιγότερο. Ο δεύτερος μέσος όρος των διαγωνισμάτων ήταν ένα Γ (βάση)!
Μετά το τρίτο τέστ, ο μέσος όρος ήταν ένα Δ (κάτω από τη βάση). Κανένας δεν ήταν ευτυχής.
Καθώς τα τέστ προχωρούσαν, τα αποτελέσματα δεν βελτιώνονταν. Ξεσπούσαν μικροκαυγάδες, οι μαθητές κατηγορούσαν ο ένας τον άλλο και όλο αυτό το κακό κλίμα οδήγησε στο να μην διαβάζει κανένας για το όφελος του άλλου.
Προς μεγάλη τους έκπληξή, ΟΛΟΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΜΕΙΝΑΝ ΜΕΤΕΞΕΤΑΣΤΕΟΙ και ο καθηγητής τους είπε ότι ο σοσιαλισμός είναι καταδικασμένος να αποτύχει. Όταν η ανταμοιβή είναι μεγάλη, η προσπάθεια των ανθρώπων να πετύχουν είναι μεγάλη, αλλά όταν η κυβέρνηση παίρνει όλη την ανταμοιβή, κανένας δεν θα προσπαθήσει ή θα θελήσει να πετύχει. Δεν θα μπορούσε να είναι πιό απλό από αυτό.
Αυτές είναι ενδεχομένως οι 5 καλύτερες προτάσεις που θα διαβάσετε και είναι εφαρμόσιμες στο παραπάνω πείραμα:
1. Δεν μπορείς να οδηγήσεις τους φτωχούς σε ευημερία με το να θέσεις εκτός ευημερίας τους πλούσιους.
2. Για να λάβει οτιδήποτε ένα άτομο που δεν εργάζεται, πρέπει κάποιο άλλο άτομο να εργάζεται χωρίς να λαμβάνει.
3. Για να δώσει κάτι η κυβέρνηση σε κάποιον, πρέπει πρώτα να το στερήσεις από κάποιον άλλο.
4. Δεν μπορείτε να πολλαπλασιάσετε τον πλούτο διαιρώντας τον!
5. Όταν οι μισοί νομίζουν ότι δεν χρειάζεται να δουλέψουν γιατί θα τους φροντίσουν οι άλλοι μισοί, και όταν οι μισοί που δουλεύουν καταλάβουν ότι δεν χρειάζεται να προσπαθούν γιατί τον κόπο τους τον μοιράζονται με τους άλλους μισούς, τότε πλησιάζει η αρχή του τέλους για οποιοδήποτε έθνος.
Συμπέραςμα :
Όσο απλό είναι να περιπλέξεις τα πράγματα, τόσο περίπλοκο είναι να τα απλοποιήσεις !!!!
Αυτή η τάξη επέμενε ότι ο σοσιαλισμός του Obama θα λειτουργούσε και ότι αν κανένας δεν ήταν φτωχός και κανένας δεν ήταν πλούσιος, το σύστημα θα λειτουργούσε ως ένας μεγάλος εξισωτής.
Ο καθηγητής έπειτα είπε «ο.κ., θα κάνουμε κι εμείς ένα πείραμα σε αυτήν την τάξη με το σχέδιο Obama». Όλοι οι βαθμοί στα γραπτά διαγωνίσματα θα υπολογίζονται κατά μέσο όρο και ο καθένας θα λάβει τον ίδιο βαθμό -έτσι κανένας δεν θα αποτύχει αλλά και κανένας δεν θα πάρει Α (άριστα)...
Μετά από το πρώτο τέστ, οι βαθμοί υπολογίστηκαν κατά μέσο όρο και ο καθένας πήρε ένα Β (λίαν καλώς). Οι σπουδαστές που μελέτησαν σκληρά στενοχωρήθηκαν και οι σπουδαστές που μελέτησαν λίγο ήταν ευτυχείς.
Καθώς το δεύτερο τέστ διεκπαιρεώθηκε, οι σπουδαστές που μελέτησαν ελάχιστα είχαν μελετήσει ακόμα λιγότερο και αυτοί που μελέτησαν σκληρά μελέτησαν λιγότερο. Ο δεύτερος μέσος όρος των διαγωνισμάτων ήταν ένα Γ (βάση)!
Μετά το τρίτο τέστ, ο μέσος όρος ήταν ένα Δ (κάτω από τη βάση). Κανένας δεν ήταν ευτυχής.
Καθώς τα τέστ προχωρούσαν, τα αποτελέσματα δεν βελτιώνονταν. Ξεσπούσαν μικροκαυγάδες, οι μαθητές κατηγορούσαν ο ένας τον άλλο και όλο αυτό το κακό κλίμα οδήγησε στο να μην διαβάζει κανένας για το όφελος του άλλου.
Προς μεγάλη τους έκπληξή, ΟΛΟΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΜΕΙΝΑΝ ΜΕΤΕΞΕΤΑΣΤΕΟΙ και ο καθηγητής τους είπε ότι ο σοσιαλισμός είναι καταδικασμένος να αποτύχει. Όταν η ανταμοιβή είναι μεγάλη, η προσπάθεια των ανθρώπων να πετύχουν είναι μεγάλη, αλλά όταν η κυβέρνηση παίρνει όλη την ανταμοιβή, κανένας δεν θα προσπαθήσει ή θα θελήσει να πετύχει. Δεν θα μπορούσε να είναι πιό απλό από αυτό.
Αυτές είναι ενδεχομένως οι 5 καλύτερες προτάσεις που θα διαβάσετε και είναι εφαρμόσιμες στο παραπάνω πείραμα:
1. Δεν μπορείς να οδηγήσεις τους φτωχούς σε ευημερία με το να θέσεις εκτός ευημερίας τους πλούσιους.
2. Για να λάβει οτιδήποτε ένα άτομο που δεν εργάζεται, πρέπει κάποιο άλλο άτομο να εργάζεται χωρίς να λαμβάνει.
3. Για να δώσει κάτι η κυβέρνηση σε κάποιον, πρέπει πρώτα να το στερήσεις από κάποιον άλλο.
4. Δεν μπορείτε να πολλαπλασιάσετε τον πλούτο διαιρώντας τον!
5. Όταν οι μισοί νομίζουν ότι δεν χρειάζεται να δουλέψουν γιατί θα τους φροντίσουν οι άλλοι μισοί, και όταν οι μισοί που δουλεύουν καταλάβουν ότι δεν χρειάζεται να προσπαθούν γιατί τον κόπο τους τον μοιράζονται με τους άλλους μισούς, τότε πλησιάζει η αρχή του τέλους για οποιοδήποτε έθνος.
Συμπέραςμα :
Όσο απλό είναι να περιπλέξεις τα πράγματα, τόσο περίπλοκο είναι να τα απλοποιήσεις !!!!
Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2013
Ο ιός του νεοφιλελεύθερου κοινωνικού κανιβαλισμού ...
Ο ιός του νεοφιλελεύθερου κοινωνικού κανιβαλισμού ...: του Όθωνα Κουμαρέλλα* Παρακολουθώντας τις τοποθετήσεις και τις απαντήσεις στο κοινό του κ. Τσίπρα στην πρόσφατη εκπομπή του κ. Χατζη...
Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2013
ΤΙ ΜΕΤΕΔΩΣΕ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ "VOICE OF RUSSIA" Γιατί η Μόσχα στήριξε εμμέσως ΧΑ; - Γιατί μιλάει για "Γερμανικό Στρατό στην Ελλάδα";
Δύο ημέρες μετά τις συλλήψεις των
βουλευτών και στελεχών του κόμματος Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή η Μόσχα
παίρνει θέση "διακριτικά", εμμέσως, πλην σαφώς όμως, όχι αρνητική σε
βάρος των φυλακισθέντων πολιτικών, με ένα ρεπορτάζ του κρατικού
πρακτορείου ειδήσεων
Voice of Russia ("Η Φωνή της Ρωσίας").
Στο ρεπορτάζ που αποκάλυψε το defencenet.gr το κόμμα της Χ.Α. χαρακτηρίζεται ως "ριζοσπαστικό κόμμα" ("radical Golden Dawn party") αποφεύγοντας εκφράσεις όπως "ακροδεξιό", εξστρεμιστικό" ή "νεοναζιστικό" χαρακτηρισμός που επικρατεί στις αμερικανικές εφημερίδες και σε ορισμένες βρετανικές.
Και δεν πρόκειται για ένα ημιανεξάρτητο πρακτορείο ή το ρωσικό CNN που είναι το Russia Today, αλλά για το επίσημο ρωσικο κρατικό πρακτορείο που απηχεί τις θέσεις του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών και του Κρεμλίνου.
Πρακτικά είχαμε μια διαφοροποίηση ανάλογη με αυτή της Συρίας: Όλη η Δύση και η ελληνική κυβέρνηση χαρακτήριζε "δολοφονικό και αντιδημοκρατικό" το καθεστώς Άσαντ και η Μόσχα (και η Χ.Α. στην Ελλάδα) μιλούσαν για "τη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας". Είναι ακριβώς η ίδια αντιστοιχία.
Βέβαια στα αγγλικά το "radical" έχει την έννοια και του "σκληρού" του "ακραίου" αλλά ποιος είπε ότι η Χ.Α. είναι κεντροδεξιό κόμμα;
'Αλλωστε πιο κάτω χρησιμοποιεί την φράση "ακροδεξιός εξτρεμισμός" ως πιθανή μετεξέλιξη της κατάστασης μετά τις συλλήψεις των στελεχών της ΧΑ.και απόρροι της διαφθοράς στην Ελλάδα ("A recent report commissioned by the European Parliament noted that Greece was the most corrupt state in the 28-nation bloc and voiced fears over the rise of far-right extremism in the country").
Δεν την χρησιμοποίησε όμως περιγράφοντας την Χρυσή Αυγή για την οποία επιμένει απλά ότι είναι "ριζοσπάστες" πολιτικοί.
Αλλά αυτό είναι το ολιγότερο: Στο άρθρο αναφέρει ότι είναι πιθανό το "επόμενο πακέτο διάσωσης στην Ελλάδα ίσως θα πρέπει να υποστηριχτεί… από τον γερμανικό Στρατό, αφού ο Ελληνικός Στρατός είναι στο όριο να στραφεί εναντίον της κυβέρνησης" ("It is possible that the next Greek bailout will have to be supported by the German army, because the Greek army is on the verge of turning against the Greek government").
Και βέβαια αναγνωρίζει τον κίνδυνο να υπάρξει κίνηση λόγω των διώξεων που εφαρμόζονται στους εθνικιστές δεδομένης και της εξαλθίωσης που επικρατεί στην χώρα...
Και το ερώτημα είναι τι συμβαίνει και η Μόσχα αντιδρά κατ' αυτό τον τρόπο, έστω και σε χαμηλή ένταση για την ώρα;
Κατ'αρχήν μιλάμε για μία χώρα που "μετράει' από το ναζισμό 25.000.000 νεκρούς στον Β'ΠΠ και κατεστραμμένη ολόκληρη την υποδομή της δυτικά των Ουραλίων, άρα αποκλείεται να είναι "φιλοναζιστική".
Και κατ' αυτό τον τρόπο έχει ιδιαίτερη σημασία που απορρίπτει τον χαρακτηρισμό "νεοναζί" στο κόμμα την ώρα που η Δύση παραληρεί για τους "νεοναζί" της Χρυσής Αυγής.
Μήπως παίζεται κάποιο ευρύτερο παιχνίδι, πολύ ευρύτερο από αυτό που θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος βλέποντας την ελληνική τηλεόραση;
Νομίζουμε ότι στην φράση που κλείνει το άρθρο "Το επόμενο πακέτο διάσωσης στην Ελλάδα ίσως θα πρέπει να υποστηριχτεί… από τον γερμανικό Στρατό, αφού ο Ελληνικός Στρατός είναι στο όριο να στραφεί εναντίον της κυβέρνησης" ("It is possible that the next Greek bailout will have to be supported by the German army, because the Greek army is on the verge of turning against the Greek government") κρύβονται κάποια από αυτά που βλέπει η Μόσχα και θέλει να αποφύγει.
Οι επόμενες θέσεις που θα λάβει η Μόσχα στο θέμα (γιατί είναι σίγουρο ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο) θα δώσουν περισσότερα κομμάτια στο παζλ.
Ας δούμε πάλι όλο το άρθρο:
"Οι Έλληνες πολιτικοί είναι απασχολημένοι γύρω από τις απειλές που προέρχονται από εφέδρους και παραστρατιωτικές οργανώσεις. Σε μια χώρα που σπαράσσεται από εσωτερικές διαμάχες, οικονομικές δυσκολίες και πολιτικές αντιπαλότητες, ο Στρατός φαίνεται ως μια πιθανή πηγή αποσταθεροποίησης και απειλής προς την κυβέρνηση.
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έχει παραδεχθεί πως τον έχουν απασχολήσει σημάδια στρατιωτικού πραξικοπήματος προερχόμενα από παραστρατιωτικές οργανώσεις στις οποίες υπάρχουν πρώην αξιωματικοί των ΕΔ οι οποίοι κατά το παρελθόν έχουν υπηρετήσει σε ειδικές επίλεκτες δυνάμεις.
Ένα δημοσίευμα σε ιστολόγιο μιας ένωσης εφέδρων ειδικών δυνάμεων κάλεσε για τη δημιουργία μιας κυβέρνησης την οποία θα εγγυούνται οι «ένοπλες δυνάμεις».
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου δήλωσε στην Guardian ότι «η συντριπτική πλειοψηφία των ενόπλων δυνάμεων είναι απόλυτα προσηλωμένες στην Δημοκρατία. Οι λίγοι που δεν είναι θα υποστούν τις συνέπειες».
Στις πρόσφατες δικαστικές κινήσεις εναντίον του ριζοσπαστικού κόμματος της «Χρυσής Αυγής» με συλλήψεις των ηγετικών στελεχών του μπορεί να έχουν παίξει ρόλο στην ριζοσπαστικοποίηση των εφέδρων του Στρατού.
Σε μια πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σημειώνεται ότι η Ελλάδα είναι το πιο διεφθαρμένο κράτος από τα 28 της ευρωζώνης εγείροντας ταυτόχρονα φόβους για την άνοδο του εξτρεμισμού της άκρας δεξιάς. Τα συμπεράσματα της έκθεσης είναι ζοφερά: «Ερευνητές έχουν βρει ότι η Ελλάδα κυριαρχείται από υψηλούς δείκτες ανεργίας, κοινωνική αναταραχή, ενδημική διαφθορά και μεγάλη απογοήτευση για το πολιτικό κατεστημένο».
Είναι φανερό ότι ένα τέτοιο περιβάλλον είναι κατάλληλο για στρατιωτικά πραξικοπήματα. Κάποιες ανεπίσημες αναφορές ισχυρίζονται πως η ριζοσπαστική «Χρυσή Αυγή» έχει πολύ μεγάλη υποστήριξη εντός των ΕΔ και των σωμάτων ασφαλείας.
Η καταστολή από την κυβέρνηση του κόμματος της Χρυσής Αυγής ίσως έχει ωθήσει ριζοσπαστικούς κύκλους εντός του στρατεύματος να κοιτάξουν προς την πλευρά μη δημοκρατικών και μη πολιτικών μεθόδων για να αναλάβουν την εξουσία".
Voice of Russia ("Η Φωνή της Ρωσίας").
Στο ρεπορτάζ που αποκάλυψε το defencenet.gr το κόμμα της Χ.Α. χαρακτηρίζεται ως "ριζοσπαστικό κόμμα" ("radical Golden Dawn party") αποφεύγοντας εκφράσεις όπως "ακροδεξιό", εξστρεμιστικό" ή "νεοναζιστικό" χαρακτηρισμός που επικρατεί στις αμερικανικές εφημερίδες και σε ορισμένες βρετανικές.
Και δεν πρόκειται για ένα ημιανεξάρτητο πρακτορείο ή το ρωσικό CNN που είναι το Russia Today, αλλά για το επίσημο ρωσικο κρατικό πρακτορείο που απηχεί τις θέσεις του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών και του Κρεμλίνου.
Πρακτικά είχαμε μια διαφοροποίηση ανάλογη με αυτή της Συρίας: Όλη η Δύση και η ελληνική κυβέρνηση χαρακτήριζε "δολοφονικό και αντιδημοκρατικό" το καθεστώς Άσαντ και η Μόσχα (και η Χ.Α. στην Ελλάδα) μιλούσαν για "τη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας". Είναι ακριβώς η ίδια αντιστοιχία.
Βέβαια στα αγγλικά το "radical" έχει την έννοια και του "σκληρού" του "ακραίου" αλλά ποιος είπε ότι η Χ.Α. είναι κεντροδεξιό κόμμα;
'Αλλωστε πιο κάτω χρησιμοποιεί την φράση "ακροδεξιός εξτρεμισμός" ως πιθανή μετεξέλιξη της κατάστασης μετά τις συλλήψεις των στελεχών της ΧΑ.και απόρροι της διαφθοράς στην Ελλάδα ("A recent report commissioned by the European Parliament noted that Greece was the most corrupt state in the 28-nation bloc and voiced fears over the rise of far-right extremism in the country").
Δεν την χρησιμοποίησε όμως περιγράφοντας την Χρυσή Αυγή για την οποία επιμένει απλά ότι είναι "ριζοσπάστες" πολιτικοί.
Αλλά αυτό είναι το ολιγότερο: Στο άρθρο αναφέρει ότι είναι πιθανό το "επόμενο πακέτο διάσωσης στην Ελλάδα ίσως θα πρέπει να υποστηριχτεί… από τον γερμανικό Στρατό, αφού ο Ελληνικός Στρατός είναι στο όριο να στραφεί εναντίον της κυβέρνησης" ("It is possible that the next Greek bailout will have to be supported by the German army, because the Greek army is on the verge of turning against the Greek government").
Και βέβαια αναγνωρίζει τον κίνδυνο να υπάρξει κίνηση λόγω των διώξεων που εφαρμόζονται στους εθνικιστές δεδομένης και της εξαλθίωσης που επικρατεί στην χώρα...
Και το ερώτημα είναι τι συμβαίνει και η Μόσχα αντιδρά κατ' αυτό τον τρόπο, έστω και σε χαμηλή ένταση για την ώρα;
Κατ'αρχήν μιλάμε για μία χώρα που "μετράει' από το ναζισμό 25.000.000 νεκρούς στον Β'ΠΠ και κατεστραμμένη ολόκληρη την υποδομή της δυτικά των Ουραλίων, άρα αποκλείεται να είναι "φιλοναζιστική".
Και κατ' αυτό τον τρόπο έχει ιδιαίτερη σημασία που απορρίπτει τον χαρακτηρισμό "νεοναζί" στο κόμμα την ώρα που η Δύση παραληρεί για τους "νεοναζί" της Χρυσής Αυγής.
Μήπως παίζεται κάποιο ευρύτερο παιχνίδι, πολύ ευρύτερο από αυτό που θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος βλέποντας την ελληνική τηλεόραση;
Νομίζουμε ότι στην φράση που κλείνει το άρθρο "Το επόμενο πακέτο διάσωσης στην Ελλάδα ίσως θα πρέπει να υποστηριχτεί… από τον γερμανικό Στρατό, αφού ο Ελληνικός Στρατός είναι στο όριο να στραφεί εναντίον της κυβέρνησης" ("It is possible that the next Greek bailout will have to be supported by the German army, because the Greek army is on the verge of turning against the Greek government") κρύβονται κάποια από αυτά που βλέπει η Μόσχα και θέλει να αποφύγει.
Οι επόμενες θέσεις που θα λάβει η Μόσχα στο θέμα (γιατί είναι σίγουρο ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο) θα δώσουν περισσότερα κομμάτια στο παζλ.
Ας δούμε πάλι όλο το άρθρο:
"Οι Έλληνες πολιτικοί είναι απασχολημένοι γύρω από τις απειλές που προέρχονται από εφέδρους και παραστρατιωτικές οργανώσεις. Σε μια χώρα που σπαράσσεται από εσωτερικές διαμάχες, οικονομικές δυσκολίες και πολιτικές αντιπαλότητες, ο Στρατός φαίνεται ως μια πιθανή πηγή αποσταθεροποίησης και απειλής προς την κυβέρνηση.
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έχει παραδεχθεί πως τον έχουν απασχολήσει σημάδια στρατιωτικού πραξικοπήματος προερχόμενα από παραστρατιωτικές οργανώσεις στις οποίες υπάρχουν πρώην αξιωματικοί των ΕΔ οι οποίοι κατά το παρελθόν έχουν υπηρετήσει σε ειδικές επίλεκτες δυνάμεις.
Ένα δημοσίευμα σε ιστολόγιο μιας ένωσης εφέδρων ειδικών δυνάμεων κάλεσε για τη δημιουργία μιας κυβέρνησης την οποία θα εγγυούνται οι «ένοπλες δυνάμεις».
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου δήλωσε στην Guardian ότι «η συντριπτική πλειοψηφία των ενόπλων δυνάμεων είναι απόλυτα προσηλωμένες στην Δημοκρατία. Οι λίγοι που δεν είναι θα υποστούν τις συνέπειες».
Στις πρόσφατες δικαστικές κινήσεις εναντίον του ριζοσπαστικού κόμματος της «Χρυσής Αυγής» με συλλήψεις των ηγετικών στελεχών του μπορεί να έχουν παίξει ρόλο στην ριζοσπαστικοποίηση των εφέδρων του Στρατού.
Σε μια πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σημειώνεται ότι η Ελλάδα είναι το πιο διεφθαρμένο κράτος από τα 28 της ευρωζώνης εγείροντας ταυτόχρονα φόβους για την άνοδο του εξτρεμισμού της άκρας δεξιάς. Τα συμπεράσματα της έκθεσης είναι ζοφερά: «Ερευνητές έχουν βρει ότι η Ελλάδα κυριαρχείται από υψηλούς δείκτες ανεργίας, κοινωνική αναταραχή, ενδημική διαφθορά και μεγάλη απογοήτευση για το πολιτικό κατεστημένο».
Είναι φανερό ότι ένα τέτοιο περιβάλλον είναι κατάλληλο για στρατιωτικά πραξικοπήματα. Κάποιες ανεπίσημες αναφορές ισχυρίζονται πως η ριζοσπαστική «Χρυσή Αυγή» έχει πολύ μεγάλη υποστήριξη εντός των ΕΔ και των σωμάτων ασφαλείας.
Η καταστολή από την κυβέρνηση του κόμματος της Χρυσής Αυγής ίσως έχει ωθήσει ριζοσπαστικούς κύκλους εντός του στρατεύματος να κοιτάξουν προς την πλευρά μη δημοκρατικών και μη πολιτικών μεθόδων για να αναλάβουν την εξουσία".
Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΤΕΩΣ
ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΑΝ
ΠΡΟΤΕΙΝΕΙΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ, ΕΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝ
ΠΟΛΕΜΟ Ή ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ, ΤΟΤΕ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΔΗΜΟΣΙΑ
ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ. ΓΙ΄ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΕΤΟΙΕΣ
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ
“ΠΡΟΒΛΗΜΑ-ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ-ΛΥΣΗ”.
ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ, ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ Ή ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ Ή ΜΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ. ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΟΤΙ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΜΙΑ “ΛΥΣΗ”.
ΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΑΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙΣ ΤΑ “ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ” ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΣ ΚΡΥΦΑ, ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. ΤΟ ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΥΦΑΙΝΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΤΡΟΠΟ, ΩΣΤΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝ: “ΚΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ”.
ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ, ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ ΤΙΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΣ. ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΦΥΣΙΚΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ, ΤΗΝ ΑΠΟΠΟΜΠΗ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΩΝ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΣΟΥ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙΣ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΟΥ
ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ, ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ Ή ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ Ή ΜΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ. ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΟΤΙ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΜΙΑ “ΛΥΣΗ”.
ΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΑΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙΣ ΤΑ “ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ” ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΣ ΚΡΥΦΑ, ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. ΤΟ ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΥΦΑΙΝΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΤΡΟΠΟ, ΩΣΤΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝ: “ΚΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ”.
ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ, ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ ΤΙΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΣ. ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΦΥΣΙΚΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ, ΤΗΝ ΑΠΟΠΟΜΠΗ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΩΝ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΣΟΥ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙΣ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΟΥ
Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013
ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: ΣΕ ΝΕΟ ΕΜΦΥΛΙΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΤΟ ΚΚΕ
ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: ΣΕ ΝΕΟ ΕΜΦΥΛΙΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΤΟ ΚΚΕ: Περίπου 4.000 μέλη αριστερών, ακροαριστερών και αναρχικών οργανώσεων με την εμφυλιοπολεμική προτροπή του γγ του ΚΚΕ Δημ...
Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013
Ειναι χρυσαυγιτες....η απλα δεν γουσταρουν τους ρουφιανους που κυβερνουν...
Λίγο καιρό πριν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το Χρυσαυγίτη, ας
θυμηθούμε δηλώσεις επωνύμων,πολιτικών, τραγουδιστών, καλλιτεχνών,
αθλητών, δημοσιογράφων και άλλων.
Το σχετικό post κυκλοφορεί στα social media και το ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ το αλίευσε και το αναδημοσιεύει, για να μην ψάχνουμε τα αλεξιπτωτα πεφτοντας απο τα συννεφα για το πώς φτασαμε ως εδω…
Πέτρος Γαϊτάνος ( τραγουδιστής θρησκευτικών ύμνων ): «Μου αρέσει ο τσαμπουκάς της Χρυσής Αυγής»
Βύρων Πολύδωρας ( Βουλευτής Β΄Αθήνας της ΝΔ, πρόεδρος της Βουλής για μια μέρα, κατά τη διάρκεια της οποίας είχε προλάβει να διορίσει με το σχετικό νόμο συγγενείς του ): «Βεβαίως συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή» | «Η Χρυσή Αυγή δεν είναι απειλή για τη Δημοκρατία»
Θάνος Τζήμερος (Διαφημιστής,Πολιτικός – ΔΗΞΑΝ): «Αν η Χρυσή Αυγή είναι το αυγό, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το φίδι.
Παναγιώτης Ψωμιάδης: «Νέα Δημοκρατία και Χρυσή Αυγή είναι αδελφά κόμματα.»
Γιάννης Πλούταρχος (τραγουδιστής): «Θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή, αν είναι να μας βγάλει από το αδιέξοδο»
Γιώργος Τράγκας (δημοσιογράφος): «Έχουν οι έρθει οι άνθρωποι [σ.σ. οι χρυσαυγίτες] όμως σε πλήθος εκπομπών μου και μου έχουν πει ότι δεν είναι ναζιστικό κόμμα, έχουν διαψεύσει όλες τις σχέσεις με νεοναζιστικές οργανώσεις που επικαλούνται διάφοροι..» | «Εγώ κυρίες και κύριοι αν λάβω υπόψιν μου ότι η ΧΑ είναι εκτός συνταγματικού τόξου, πρέπει να πω ότι 1 εκατομμύριο άνθρωποι στην Ελλάδα είναι εκτός συνταγματικού τόξου»
Μιχάλης Κατσιγέρας (δημοσιογράφος): «Το κενό μιας δημοσίας τάξεως για όλους τους πολίτες έχει ήδη αρχίσει να καλύπτεται στις μαύρες περιοχές των Αθηνών από τους ακτιβιστές της Χρυσής Aυγής.
Μπάμπης Παπαδημητρίου (δημοσιογράφος του ομίλου Αλαφούζου): «Γιατί όχι μία σοβαρότερη Χρυσή Αυγή να τη δεχτούμε να υποστηρίξει μια συντηρητική συμμαχία.» | «Σε τελευταία ανάλυση, ο εθνικισμός δεν είναι ντροπή!»
Νότης Σφακιανάκης (τραγουδιστής): «Η Χρυσή Αυγή ουσιαστικά αφυπνίζει αυτό που πρέπει να κάνουμε μόνοι μας. Να μην επιτρέπουμε σε κανέναν να έρθει να μας βιάσει.»
Γιάννης Μπέζος (ηθοποιός): «Το χαστούκι [του Κασιδιάρη] δεν σημαίνει ότι κάποιος χαστούκισε κάποιον συνάνθρωπό μας. Συμβολίζει χτυπάω κάτι κατεστημένο.»
Σάκης Ρουβάς (ποπ σταρ): «Δεν με τρόμαξε που ο κόσμος ψήφισε την Χρυσή Αυγή»
Νίκος Βέρτης (τραγουδιστής): «Η Χρυσή Αυγή από τα 100 που θα πει μπορεί τα 10 να είναι καλά»
Σταμάτης Γονίδης (τραγουδιστής): «Κάθε φορά κάποιον πρέπει να κάψουν για να αποδεικνύουν ότι είναι δημοκράτες. Να λοιπόν γιατί ο λαός που δεν μασάει κουτόχορτο ψηφίζει Χρυσή Αυγή.»
kourdistoportocaliΠέτρος Γαϊτάνος ( τραγουδιστής θρησκευτικών ύμνων ): «Μου αρέσει ο τσαμπουκάς της Χρυσής Αυγής»
Βύρων Πολύδωρας ( Βουλευτής Β΄Αθήνας της ΝΔ, πρόεδρος της Βουλής για μια μέρα, κατά τη διάρκεια της οποίας είχε προλάβει να διορίσει με το σχετικό νόμο συγγενείς του ): «Βεβαίως συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή» | «Η Χρυσή Αυγή δεν είναι απειλή για τη Δημοκρατία»
Θάνος Τζήμερος (Διαφημιστής,Πολιτικός – ΔΗΞΑΝ): «Αν η Χρυσή Αυγή είναι το αυγό, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το φίδι.
Παναγιώτης Ψωμιάδης: «Νέα Δημοκρατία και Χρυσή Αυγή είναι αδελφά κόμματα.»
Γιάννης Πλούταρχος (τραγουδιστής): «Θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή, αν είναι να μας βγάλει από το αδιέξοδο»
Γιώργος Τράγκας (δημοσιογράφος): «Έχουν οι έρθει οι άνθρωποι [σ.σ. οι χρυσαυγίτες] όμως σε πλήθος εκπομπών μου και μου έχουν πει ότι δεν είναι ναζιστικό κόμμα, έχουν διαψεύσει όλες τις σχέσεις με νεοναζιστικές οργανώσεις που επικαλούνται διάφοροι..» | «Εγώ κυρίες και κύριοι αν λάβω υπόψιν μου ότι η ΧΑ είναι εκτός συνταγματικού τόξου, πρέπει να πω ότι 1 εκατομμύριο άνθρωποι στην Ελλάδα είναι εκτός συνταγματικού τόξου»
Μιχάλης Κατσιγέρας (δημοσιογράφος): «Το κενό μιας δημοσίας τάξεως για όλους τους πολίτες έχει ήδη αρχίσει να καλύπτεται στις μαύρες περιοχές των Αθηνών από τους ακτιβιστές της Χρυσής Aυγής.
Μπάμπης Παπαδημητρίου (δημοσιογράφος του ομίλου Αλαφούζου): «Γιατί όχι μία σοβαρότερη Χρυσή Αυγή να τη δεχτούμε να υποστηρίξει μια συντηρητική συμμαχία.» | «Σε τελευταία ανάλυση, ο εθνικισμός δεν είναι ντροπή!»
Νότης Σφακιανάκης (τραγουδιστής): «Η Χρυσή Αυγή ουσιαστικά αφυπνίζει αυτό που πρέπει να κάνουμε μόνοι μας. Να μην επιτρέπουμε σε κανέναν να έρθει να μας βιάσει.»
Γιάννης Μπέζος (ηθοποιός): «Το χαστούκι [του Κασιδιάρη] δεν σημαίνει ότι κάποιος χαστούκισε κάποιον συνάνθρωπό μας. Συμβολίζει χτυπάω κάτι κατεστημένο.»
Σάκης Ρουβάς (ποπ σταρ): «Δεν με τρόμαξε που ο κόσμος ψήφισε την Χρυσή Αυγή»
Νίκος Βέρτης (τραγουδιστής): «Η Χρυσή Αυγή από τα 100 που θα πει μπορεί τα 10 να είναι καλά»
Σταμάτης Γονίδης (τραγουδιστής): «Κάθε φορά κάποιον πρέπει να κάψουν για να αποδεικνύουν ότι είναι δημοκράτες. Να λοιπόν γιατί ο λαός που δεν μασάει κουτόχορτο ψηφίζει Χρυσή Αυγή.»
Παρασκευή 26 Ιουλίου 2013
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ: ΕΝΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ VIDEO..
Είναι ενας απο τους λιγους πολιτικους που πολέμησε για το σκάνδαλο των υποβρυχίων από
το 1998, για το σκάνδαλο της Siemens, των CDS, της λίστας Λαγκάρντ.
Δέχτηκε αγωγές εκατομμυρίων, συκοφαντικές δυσφημίσεις, σύρθηκε στα
δικαστήρια, κυνηγήθηκε όσο κανείς άλλος από το σύστημα (πολιτικούς -
δημοσιογράφους, εκδοτικούς οίκους- κερδοσκόπους). Δικαιώθηκε και
επιβεβαιώθηκε σε όλα. Ελπιζω να συνεχισει με το ιδιο παθος και στην πορεια να μην ριξει κι αυτος <νερο> στο κρασι του οπως κανουν ολοι τους ........
Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013
Κι' άλλη ανάπτυξη "αλά Σαμαρά": 10% κάτω οι τζίροι στην βιομηχανία
Αυτά προκύπτουν...
από επεξεργασία στοιχείων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), σύμφωνα με τα οποία ο τζίρος των μεταποιητικών βιομηχανιών της χώρας, συμπεριλαμβανομένων αυτών του κλάδου των παραγώγων πετρελαίου, το 2012 αυξήθηκε κατά 3,4% έναντι αύξησης 7,3% το 2011 και 6,0% το 2010.
Δεδομένου ότι οι πωλήσεις του κλάδου των διυλιστηρίων και άλλων επιχειρήσεων επεξεργασίας πετρελαίου, που αυξήθηκαν κατά 19,7% το 2012, αντιστοιχούν σε περισσότερο από 25% των συνολικών πωλήσεων των βιομηχανιών όλων των κλάδων, συνάγεται μείωση της τάξεως του 10% των λοιπών βιομηχανικών πωλήσεων κατά το 2012.
Οι πωλήσεις του κλάδου των διυλιστηρίων και άλλων επιχειρήσεων επεξεργασίας πετρελαίου είχαν αυξηθεί επίσης το 2011 κατά 25,2% και το 2010 κατά 29,1%, ωθώντας ανοδικά τον συνολικό δείκτη πωλήσεων, λόγω του ειδικού βάρους του κλάδου, παρά την πτώση των εσόδων της πλειονότητας των υπόλοιπων κλάδων.
Χαρακτηριστικό της οικονομικής καχεξίας που χαρακτήρισε την πορεία των ελληνικών βιομηχανιών το 2012 είναι ότι μείωση των εσόδων τους παρουσιάζουν οι 22 από τους συνολικά 24 κλάδους της μεταποιητικής βιομηχανίας, έναντι 18 το 2011 και 20 το 2010. Επιπλέον, σε έντεκα από αυτούς τους 22 κλάδους η ποσοστιαία μείωση των εσόδων ήταν διψήφια, έναντι δέκα το 2011 και δεκατριών το 2010.
Ως σύνολο ο τομέας, όπως προαναφέρθηκε, εμφανίζει αύξηση του κύκλου εργασιών, ωστόσο αν απομονωθεί ο κλάδος των καυσίμων η εικόνα αντιστρέφεται.
Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το 2012 και τα προηγούμενα χρόνια πιστοποιούν ότι:
* Ο τζίρος των βιομηχανιών τροφίμων, που το 2005 αντιστοιχούσε στο 15,85% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου, το 2012 μειώθηκε κατά 2,0%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 3,8% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 1,25%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 0,5%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 3,2%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 7,0% και το 2008 είχε αυξηθεί κατά 6,6%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 5,9% μεγαλύτερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 7,9% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 17,7% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών ποτών (4,28% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 8,2%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 8,3% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 1,2%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 9,2%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 8,5%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 2,0% και το 2008 είχε αυξηθεί κατά 4,4%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 11,2% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 19,9% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 18,6% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών καπνού (1,43% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 7,7%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 8,9% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 3,5%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε αυξηθεί κατά 5,5%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 23,7%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 3,0% και το 2008 είχε αυξηθεί κατά 3,9%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 25,5% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 24,9% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 4,9% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών κλωστοϋφαντουργικών ειδών (2,11% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 21,4%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 17,4% και οι τιμές των προϊόντων τους μειώθηκαν κατά 0,2%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 14,1%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί πάλι κατά 14,1%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 28,1% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 15,6%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 66,3% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 73,0% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 9,4% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών ειδών ενδυμασίας (2,49% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 16,7%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 7,0% και οι τιμές των προϊόντων τους μειώθηκαν κατά 0,1%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 16,7%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 18,0%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 19,7% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 12,7%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 59,0% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 66,4% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 4,2% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών δέρματος και ειδών υπόδησης (0,47% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 47,5%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 31,6% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 0,9%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 19,9%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 32,3%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 13,8% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 1,0%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 74,2% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 71,1% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 14,3% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών ξύλου (1,07% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 15,8%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 11,1% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 1,1%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 23,7%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 9,6%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 33,2% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 9,2%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 60,8% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 32,9% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 18,9% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών χάρτου (1,84% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 7,6%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 10,6% και οι τιμές των προϊόντων τους μειώθηκαν κατά 0,8%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 3,6%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε αυξηθεί κατά 1,7%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 6,1% και το 2008 είχε αυξηθεί κατά 2,1%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 1,3% μεγαλύτερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 23,4% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 17,7% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών εκτυπώσεων (1,16% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 15,9%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 18,6% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 1,1%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 26,6%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 15,7%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 11,2% και το 2008 είχε αυξηθεί κατά 1,9%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 50,7% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 53,4% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 13,2% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών παραγώγων πετρελαίου (27,04% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 αυξήθηκε κατά 19,7%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους χάρη σε επιπρόσθετες εξαγωγές αυξήθηκε κατά 24,3% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 11,6%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε αυξηθεί κατά 25,2%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε αυξηθεί κατά 29,1%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 32,7% και το 2008 είχε αυξηθεί κατά 24,8%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 104,7% μεγαλύτερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 17,7% μεγαλύτερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 94,1% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών χημικών προϊόντων (4,59% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 11,9%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους αυξήθηκε κατά 0,7% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 1,6%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε αυξηθεί κατά 0,5%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε αυξηθεί κατά 7,5%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 19,3% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 0,4%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 15,1% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 28,7% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 13,0% μικρότερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών φαρμάκων (2,15% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 1,4%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 5,5% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 3,0%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 4,3%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 3,2%, ενώ το 2009 είχε αυξηθεί κατά 18,4% και το 2008 είχε αυξηθεί κατά 4,5%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 26,0% μεγαλύτερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 44,5% μεγαλύτερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 20,1% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών πλαστικών (3,43% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 3,9%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 9,5% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήηκαν κατά 1,0%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε αυξηθεί κατά 2,2%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε αυξηθεί κατά 0,6%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 16,0% και το 2008 είχε αυξηθεί κατά 1,0%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 5,3% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 28,7% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 19,9% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών μη μεταλλικών ορυκτών (6,49% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 20,6%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 15,8% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 0,9%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 34,2%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 18,9%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 20,9% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 2,5%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 62,1% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 67,9% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 22,2% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών βασικών μετάλλων (11,0% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 13,2%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 6,1% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 1,1%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε αυξηθεί κατά 17,7%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 22,9%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 41,0% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 2,5%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 0,7% μεγαλύτερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 7,5% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 39,3% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών μεταλλικών προϊόντων (6,07% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 10,9%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 9,8% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 0,3%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 0,4%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 8,3%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 21,7% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 0,5%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 27,3% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 31,3% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 22,2% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών ηλεκτρονικών ειδών (0,79% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 6,2%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 11,0% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 0,6%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 21,5%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 22,5%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 38,7% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 2,5%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 67,8% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 79,2% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 7,1% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών ηλεκτρολογικού εξοπλισμού (2,60% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 αυξήθηκε κατά 10,3%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 6,0% και οι τιμές των προϊόντων τους μειώθηκαν κατά 2,2%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 5,1%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε αυξηθεί κατά 8,3%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 29,0% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 7,9%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 6,3% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 33,8% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 63,2% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών μηχανημάτων (1,25% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 8,8%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 13,3% και οι τιμές των προϊόντων τους μειώθηκαν κατά 0,4%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε αυξηθεί κατά 0,3%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 15,3%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 16,9% και το 2008 είχε αυξηθεί κατά 2,2%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 24,8% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 48,3% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 10,1% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών μηχανοκίνητων οχημάτων (0,54% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 13,5%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 14,7% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 1,4%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 24,5%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 9,3%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 23,1% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 6,8%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 58,3% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 57,5% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 11,95% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών λοιπού εξοπλισμού μεταφορών (1,24% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 25,9%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 26,5% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 4,3%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 19,7%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 37,7%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 11,3% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 8,3%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 69,6% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 72,8% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 22,9% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών επίπλων (1,06% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 30,4%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 28,6% και οι τιμές των προϊόντων τους μειώθηκαν κατά 0,9%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 22,0%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 17,3%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 21,0% και το 2008 είχε αυξηθεί κατά 0,1%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 59,7% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 65,0% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 11,3% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών λοιπών προϊόντων (0,30% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 11,2%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 13,2% και οι τιμές των προϊόντων τους αυξήθηκαν κατά 1,95%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 7,5%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 2,7%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 12,9% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 7,8%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 36,3% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 51,5% μικρότερος και οι τιμές των προϊόντων του κατά 28,4% μεγαλύτερες.
* Ο τζίρος των βιομηχανιών επισκευών και εγκατάστασης μηχανημάτων και εξοπλισμού (2,75% του συνολικού βιομηχανικού τζίρου το 2005) το 2012 μειώθηκε κατά 13,2%, ενώ την ίδια χρονιά ο όγκος της παραγωγής τους μειώθηκε κατά 14,6% και οι τιμές τους μειώθηκαν κατά 0,6%. Το 2011 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 3,1%. Επίσης, το 2010 ο τζίρος του κλάδου είχε μειωθεί κατά 22,8%, ενώ το 2009 είχε μειωθεί κατά 19,5% και το 2008 είχε μειωθεί κατά 5,0%. Σε σύγκριση με το έτος 2005, ο τζίρος του το 2012 ήταν κατά 54,5% μικρότερος, ενώ ο όγκος της παραγωγής του ήταν κατά 51,1% μικρότερος και οι τιμές του κατά 15,1% μεγαλύτερες.
Οι σημαντικά μικρότερες, σε σχέση με τον όγκο παραγωγής, μειώσεις του τζίρου σε ορισμένους κλάδους, που παρατηρήθηκαν το 2012, προφανώς αντανακλούν μεταβολή του προϊοντικού μείγματος της παραγωγής.
Συμπεριλαμβανομένου του κλάδου των παραγώγων πετρελαίου, οι τιμές των οποίων αυξήθηκαν εν τω μεταξύ κατά 94,1%, ο συνολικός τζίρος της ελληνικής μεταποιητικής βιομηχανίας το 2012 ήταν κατά 13,9% μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο του έτους 2005, αν και ο όγκος της παραγωγής της ήταν κατά 26,4% μικρότερος, χάρη στην άνοδο των μέσων τιμών της κατά 36,0%.
www.elkosmos.gr/
Αυτός ειναι ο πραγματικός κυβερνήτης π’ αγαπάει τη χώρα του, όχι σαν τ’ @ρχίδια τα …”δικά μας” !!! που τους πρέπει η …ηλεκτρική καρέκλα
“Παραιτούμαι. Δεν κυβερνώ μια χώρα όπου η αστυνομία χτυπά πολίτες”
Ραγδαίες εξελίξεις στη Βουλγαρία- Αιφνιδιαστική παραίτηση της κυβέρνηση προανήγγειλε ο πρωθυπουργός της χώρας
Με μια αιφνιδιαστική κίνηση ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας δήλωσε στη Βουλή ότι θα παραιτηθεί σύσσωμη η κυβέρνηση μετά τις μαζικές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα και την άσκηση βίας από την αστυνομία. Όπως μεταδίδει το Reuters ο πρωθυπουργός Borikov Borisov δήλωσε: «Δεν θα συμμετέχω σε μια κυβέρνηση που επιτρέπει στην αστυνομία να χτυπάει πολίτες». Στην Ελλάδα συμβαίνει βέβαια το αντίθετο Τα ΜΑΤ ως νέος στρατός κατοχής λούζουν με χημικά και ξυλοκοπούν ανελέητα και με το παραμικρό τους πολίτες όταν δοκιμάσουν να διαμαρτυρηθούν για τραγική θέση που τους έφεραν τα κόμματα της μεταπολίτευσης .Και φυσικά μην περιμένετε να ακούσετε από τους αρχηγούς της μνημονιακής χούντας κάτι το αντίστοιχο με τα λόγια του Βούλγαρου πρωθυπουργού .
Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013
Εκλογική εξαπάτηση ενός λαού με στόχο την υποδούλωσή του: ζητούνται άνθρωποι να την καταγγείλουν ......
Περί απάτης και ρεαλισμού ή η νομιμοποίηση της απάτης μέσω ΣΥΡΙΖΑ.
Όλοι έχετε παρακολουθήσει στα τηλεοπτικά παράθυρα σοβαρούς κυρίους ν αντιπαρατίθενται για την αντιμετώπιση της κρίσης στη χώρα μας.
Σχεδόν σε κάθε συζήτηση, σε κάποια στιγμή θα πεταχτεί κάποιος απ τις μνημονιακές δυνάμεις και θα επικρίνει (κατά κανόνα τον ΣΥΡΙΖΑ) γιατί το πρόγραμμά τους δεν έχει «ρεαλιστικές προτάσεις» που να δίνουν λύσεις στα προβλήματα, σε αντίθεση με τη «ρεαλιστικότητα» του μνημονιακού προγράμματος.
Θα έχετε προσέξει ότι οι αντιμνημονιακοί (και κυρίως οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ) με το πιο σοβαρό ύφος προσπαθούν ν αντιπαρατεθούν σ αυτή την πρόκληση, «ρίχνοντας στο τραπέζι» κάποιες απ τις προτάσεις του προγράμματος του κόμματός τους.
Ένας λογικός άνθρωπος νομίζω ότι θα περίμενε ότι όταν συζητούνται προγράμματα και προτάσεις, τότε αντιπαραβάλλονται πρόγραμμα σε πρόγραμμα, πρόταση σε πρόταση. Τα δε προγράμματα και οι προτάσεις σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα, όπου το σύνταγμα ορίζει ότι θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία και όλες οι εξουσίες πηγάζουν απ το λαό, θα είναι εκείνα που τα κόμματα κατέθεσαν προεκλογικά μπροστά στο λαό και ζήτησαν την ψήφο του και την έγκρισή του.
Ακούσατε εσείς κάποιον απ τους αντιμνημονιακούς πανελίστες να επισημαίνουν και να υπενθυμίζουν στους συνομιλητές τους και στους θεατές τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων τους; Τι έλεγαν οι μνημονιακοί προεκλογικά; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Όλοι έχετε παρακολουθήσει στα τηλεοπτικά παράθυρα σοβαρούς κυρίους ν αντιπαρατίθενται για την αντιμετώπιση της κρίσης στη χώρα μας.
Σχεδόν σε κάθε συζήτηση, σε κάποια στιγμή θα πεταχτεί κάποιος απ τις μνημονιακές δυνάμεις και θα επικρίνει (κατά κανόνα τον ΣΥΡΙΖΑ) γιατί το πρόγραμμά τους δεν έχει «ρεαλιστικές προτάσεις» που να δίνουν λύσεις στα προβλήματα, σε αντίθεση με τη «ρεαλιστικότητα» του μνημονιακού προγράμματος.
Θα έχετε προσέξει ότι οι αντιμνημονιακοί (και κυρίως οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ) με το πιο σοβαρό ύφος προσπαθούν ν αντιπαρατεθούν σ αυτή την πρόκληση, «ρίχνοντας στο τραπέζι» κάποιες απ τις προτάσεις του προγράμματος του κόμματός τους.
Ένας λογικός άνθρωπος νομίζω ότι θα περίμενε ότι όταν συζητούνται προγράμματα και προτάσεις, τότε αντιπαραβάλλονται πρόγραμμα σε πρόγραμμα, πρόταση σε πρόταση. Τα δε προγράμματα και οι προτάσεις σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα, όπου το σύνταγμα ορίζει ότι θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία και όλες οι εξουσίες πηγάζουν απ το λαό, θα είναι εκείνα που τα κόμματα κατέθεσαν προεκλογικά μπροστά στο λαό και ζήτησαν την ψήφο του και την έγκρισή του.
Ακούσατε εσείς κάποιον απ τους αντιμνημονιακούς πανελίστες να επισημαίνουν και να υπενθυμίζουν στους συνομιλητές τους και στους θεατές τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων τους; Τι έλεγαν οι μνημονιακοί προεκλογικά; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



