Έκανες ελπίδες φρούδες  

  οι πιο πολλές περαστικές σαν πεταλούδες

  όνειρα  που την πραγμάτωση τους ποτέ δεν είδες

και το μόνο που σου άφησαν ρυτίδες

Όταν θα φθάσεις στου βίου τας δυσμάς

 τότε να κάνεις τον γενικό  απολογισμό σου

τι δεν έκανες και πήγε στραβά

και τι πέτυχες συνολικά στο σπιτικό σου

Αν έφτιαξες καλά παιδιά;

αν άφησες καλό το όνομα σου;

αν  απέκτησες εν μέτρω  υλικά αγαθά;

αν ήσουν  υγιής  εσύ και η οικογένεια σου ;

Αν πέτυχες όλα αυτά

τότε να είσαι πανευτυχής  είσαι επιτυχημένος

να δοξάζεις το Δία «ός τα πανθ ορά»

που σε έκανε άνθρωπο αυτάρκη

και ισορροπημένο.

*Αμφικτύων

Σικάγο,  8/5/2015

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης,

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών

http/amphiktyon.blogspot.com/

Πύλη Ιάσωνος - Το Άγιο Όρος και η αρχαιοελληνική ιστορία του

Πύλη Ιάσωνος - Το Άγιο Όρος και η αρχαιοελληνική ιστορία του

Η Ελληνικη θρησκεια.

Η ελληνική Θρησκεία είναι το κορύφωμα της ανθρώπινης διανοήσεως γιατί μέσα στις αλληγορικές της εικόνες οι σοφοί άνθρωποι μπορούν να βρίσκουν ολόκληρη την ιστορία των κόσμων και ολόκληρη την σειρά των ιστορικών γεγονότων της ανθρώπινης ψυχής από της εμφανίσεώς της στην Φύση ως διακεκριμένης συνειδητής ατομικότητας. Οι συνθέτες αυτής της θρησκείας δημιούργησαν προς αποκάλυψη των βαθύτερων εννοιών της δυο όργανα. Τα όργανα αυτά ήσαν α) τα Μυστήρια, τα οποία ως αντικείμενο είχαν την βαθμιαία αποκάλυψη στους μυούμενους των αληθειών της Ελληνικής Θρησκείας που είναι η οδός προς την αποθέωση του ανθρώπου και β) τα Χρηστήρια (Μαντεία) δια των οποίων τηρούσαν άμεση επαφή οι μυημένοι προς τους Θεούς.
Τα Μυστήρια παρασκεύαζαν την εξάγνιση της ανθρώπινης διανοίας, την απελευθέρωσή της από τα πάθη και την ανύψωση του ηθικού των μυστών σε βαθμό ώστε η ψυχή τους να έρχεται σε επαφή με τον κόσμο των Θεών και να καθοδηγείται από εκεί στην εύρεση των μέσων της μεταμορφώσεώς της. Τα Χρηστήρια (ή Μαντεία), το δεύτερο αυτό όργανο, είχε εσωτερική και εξωτερική λειτουργία. Η εσωτερική τους λειτουργία είχε βαθύτατο προορισμό γιατί τηρούσαν άμεση επαφή και σχέση προς τους συνθέτες των εικόνων της ελληνικής Θρησκείας και προς τους Θεούς ώστε αφενός να μη γίνεται παρερμηνεία των εννοιών των εικόνων της ελληνικής θρησκείας και αφετέρου να καθοδηγούνται από το πνεύμα των Θεών σε έργα ανυψωτικά του ανθρώπινου κόσμου. Η εξωτερική τους λειτουργία απευθυνόταν προς την μεγάλη ανθρώπινη μάζα η οποία δεν είχε γευθεί τα μυστικά της Φύσεως για να προκαλούν την προσοχή της, ώστε και αυτή, με αυτόν τον τρόπο να κρατείται σε ανελικτική τροχιά και μη εκτρέπεται σε πράξεις που καταδικάζουν την πρόοδό της.
Τα όργανα αυτής της θρησκείας για την λειτουργία τους είχαν ανάγκη ανθρώπων που θα είχαν πλήρη συνείδηση των έργων τους, γιατί καμιά οργάνωση δεν μπορεί να κρατηθεί στο ύψος της χωρίς αυτού του είδους λειτουργών, κανένα έργο δεν φθάνει στην εκπλήρωση του σκοπού του, καμιά ιδεολογική αρχή, εξεργαζόμενη την πρόοδο της ανθρωπότητας, δεν μπορεί να επιτύχει αυτό το έργο και τίποτα το αρμονικό δεν μπορεί να λειτουργήσει αν όλων αυτών δεν ηγούνται και δεν τα διευθετούν ανθρώπινες διάνοιες εμπνεόμενες και με ανεπτυγμένες συνειδήσεις. Η συνείδηση του ανθρώπου, ο γνωστικός αυτός ρυθμιστής των πράξεών του, είναι ο οδηγός προς πλήρωση του σκοπού του, του σκοπού αυτού ο οποίος έχετε άμεση σχέση προς τον καθόλου σκοπό της Θείας Φύσεως. Όταν λειτουργούσαν τα Ελληνικά μυστήρια, οι Ιερείς τους, εκείνοι που ήσαν εντεταλμένοι να αποκαλύψουν βαθμιαία τις αλήθειες των αλληγορικών εικόνων της Ελληνικής Θρησκείας στους μυούμενους, είχαν πλήρη συνείδηση του έργου αυτού. Οι συνθέτες της Ελληνικής θρησκείας για το μεγαλούργημά τους αυτό εκτιμώνται και από τους Θεούς. Οι Δώδεκα Θεοί της Ελληνικής Θρησκείας αποτελούν την υπέρτατη ιεραρχία των Θεών του Ηλιακού συστήματος. Έκαστος εξ αυτών έχει επιφορτιστεί με την χρήση ορισμένων δυνάμεων και έχει ως σκοπό να βοηθήσει τις οντότητες του γήινου περιβάλλοντος να απαλλαγούν από τα πάθη, να εξαγνισθούν ώστε να τους επιτραπεί να οδεύσουν στους χώρους του ανέσπερου φωτός. Μια προσέγγιση των ιδιοτήτων και των δυνάμεως των οποίων είναι φορείς οι 12 Θεοί της Ελληνικής θρησκείας βρίσκει κανείς στο βιβλίο της Διδώς Καλλέργη με τίτλο «Οι Δώδεκα Θεοί του Ολύμπου», έκδοση του Ιδεοθεάτρου. Οι τελετές της Ελληνικής θρησκείας αφορούν φυσικά γεγονότα με επικλήσεις στους αντίστοιχους Θεούς – φορείς των φυσικών δυνάμεων να τους συνδράμουν και ουδέποτε επιζητούν το κακό συνανθρώπων μας, ενώ αντίθετα σε θρησκείες υπάρχουν τελετές που επιδιώκουν το κακό συνανθρώπων μας, όπως π.χ. οι αναθεματισμοί και οι αφορισμοί, με τους οποίους εύχονται το κακό σε συνανθρώπους μας τόσο εν ζωή όσο και μετά θάνατο ακόμα...!
Τα αγάλματα των Θεών πνευμάτων είναι απεικονίσεις των ιδιοτήτων και δυνάμεων του κάθε Θεού ώστε, η ενατένιση των αγαλμάτων, νοερά να μας παραπέμπει στις ιδιότητές του και γι’ αυτό το κάθε άγαλμα έχει ιδιαίτερα σύμβολα και δεν έχουν προορισμό την λατρεία. Σαν παράδειγμα αναφέρω: α) τα αγάλματα του Διός έχουν ως ιδιαίτερα σύμβολα τον κεραυνό και τον αετό, β) τα αγάλματα της παλλάδος Αθηνάς έχουν ως ιδιαίτερα σύμβολα τη αιγίδα, τη νίκη, κλπ, γ) τα αγάλματα του Ερμού έχουν ως ιδιαίτερα σύμβολα το Κηρύκιο και τα φτερά στα πόδια κλπ. Οι Έλληνες δεν λατρεύουν τα αγάλματα των Θεών (πνευμάτων) και ο χαρακτηρισμός μας ως ειδωλολατρών είναι καθαρά συκοφαντικός, που αποδόθηκε από τους Χριστιανούς!

Η θρησκεία του νεοέλληνα και οι Θεοί των Ελλήνων.

Ο Ρίτσαρντ Ντόκινς θα πει σε μία διάλεξη του προς τους δασκάλους στο University College of London, προτείνοντας μία αναλογία για να ξεκαθαρίσουν στους μαθητές τους την πραγματική αρχαιότητα του σύμπαντος:
Εάν μια ιστορία ήταν γραμμένη με ρυθμό ενός αιώνα ανά σελίδα, πόσο χοντρό θα έπρεπε να είναι το βιβλίο του σύμπαντος; Με βάση την άποψη ενός δημιουργιστή της νέας γης [άποψη της θρησκείας δηλαδή], ολόκληρη η ιστορία του σύμπαντος, σε αυτή την κλίμακα, θα χωρούσε άνετα σε ένα λεπτό χαρτόδετο βιβλίο. Και η επιστημονική απάντηση στο ερώτημα; Για να διευθετήσεις όλους τους τόμους της ιστορίας στην ίδια κλίμακα, θα χρειαστείς ένα ράφι μήκους δέκα μιλίων. Αυτό αποδίδει την τάξη μεγέθους του τεράστιου χάσματος ανάμεσα στην πραγματική επιστήμη, από την μια πλευρά, και στην διδασκαλία του δημιουργισμού από την άλλη. Δεν πρόκειται για κάποια διαφωνία για επιστημονικές λεπτομέρειες. Είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα απλό βιβλίο και σε μια βιβλιοθήκη εκατομμυρίων βιβλίων. Η διδασκαλία της θρησκείας δεν είναι απλά ότι είναι ψευδής, αλλά ότι είναι και ασήμαντη, στενόμυαλη, περιορισμένη, πεζή, καθόλου ποιητική και φανερά βαρετή σε σύγκριση με την απέραντη αλήθεια. 
Από τα παραπάνω γίνετε φανερό πως η επιστήμη έχει ξεπεράσει σε μεγάλο βαθμό την θρησκεία, η οποία αιώνες τώρα όχι μόνο απομακρύνετε συνεχώς από την αλήθεια, αλλά δεν έχει την δυνατότητα ούτε καν να πνευματοποιήσει τον λόγο της. Έτσι αποδίδεται σε μία στείρα θαυματολαγνεία, προφητολογία - καταστροφολογία.  Για αυτό και όσο περισσότερο θρησκευόμενη είναι μία κοινωνία, τόσο πιο καθυστερημένη μένει απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο.
Σε αυτό το επίπεδο του υψηλού πνεύματος πλέον θριαμβεύει ο Ελληνισμός. Ο πραγματικός Ελληνισμός βέβαια και όχι αυτός ο ιμιτασιόν του υπουργείου παιδείας και... θρησκευμάτων. Διότι κατά τον Ελληνισμό, ο θεός είναι υπόθεση της επιστήμης και όχι των ιερατείων. Διότι η πνευματοποίηση απαιτεί να μετατρέψεις τα δέκα μίλια των βιβλίων της επιστήμης, δέκα φορές το πήγαινε έλα στην Γκέμμα. Να πάρεις την κάθε μια σελίδα των βιβλίων και να την δόσεις μάζα άπειρη με την ταχύτητα της φιλοσοφίας, να την δόσεις μορφή με το έπος και τον λυρισμό, να την λούσεις με ζωή και θάνατο με την τραγωδία. Αλλά προσοχή! Πάντα τις σελίδες της επιστήμης, του επιστητού και όχι σελίδες που έπλασε η φαντασία σου.