Θύτες για γέλια και για κλάματα.

http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2015/01/je-suis-rothschild.html#

To 2014 θα είναι χειρότερο από τη χρεοκοπία του 1932

Το 1932, όταν η Ελλάδα κήρυξε και επισήμως «χρεοστάσιο» (σ.σ. χρεοκοπία, δηλαδή…) τα πράγματα είχαν φτάσει σε ένα σημείο που το 43% του προϋπολογισμού πήγαινε σε τόκους και χρεολύσια. Αυτό ήταν και το καθοριστικό στοιχείο για την κήρυξη του «χρεοστασίου».

Με τους τόκους και τα χρεολύσια να έχουν φτάσει τότε σε δυσθεώρητα ύψη, η χώρα ήταν αδύνατον πλέον να αντεπεξέλθει σε ένα τέτοιο αβάσταχτο φορτίο. 
Η χρεοκοπία ήταν, πλέον, γεγονός. Μια χρεοκοπία που η πλουτοκρατία φρόντισε, φυσικά, τα βάρη της να τα φορτωθεί ο καθημαγμένος λαός. Και το φρόντισε διά των κομμάτων της, του Κόμματος των Φιλελευθέρων και του Λαϊκού Κόμματος. Τα οποία λίγο αργότερα έφεραν στην εξουσία τον Μεταξά…
Από το όχι και τόσο… μακρινό 1932 ας έρθουμε στο τώρα. Ας έρθουμε στο 2014: Με τον προϋπολογισμό για το 2014 που κατατέθηκε χτες στη Βουλή (και θα δούμε αναλυτικότερα στη συνέχεια), το ποσοστό των ετήσιων συνολικών δαπανών του τακτικού προϋπολογισμού που προορίζεται να πάει την ερχόμενη χρονιά στους τοκογλύφους ανέρχεται στο 64%!!! Επαναλαμβάνουμε: Το 64% των συνολικών δαπανών του προϋπολογισμού για το 2014 πηγαίνει σε τόκους και χρεολύσια!

Στον πίνακα 3.10 της εισηγητικής έκθεσης του προϋπολογισμού (σελίδα 89) καταγράφονται οι κωδικοί «Δαπανών Εξυπηρέτησης Δημόσιας Πίστης», δηλαδή οι τόκοι και τα χρεολύσια που καλείται να πληρώσει το ελληνικό κράτος μέσα στο 2014. Το ποσό ανέρχεται αθροιστικά στα 74,2 δισ. ευρώ! Μόνο για τα χρεολύσια μεσομακροπρόθεσμου και βραχυπρόθεσμου δανεισμού (κωδικοί 14 – 15) το ποσό αγγίζει τα 65 δισ. ευρώ!
Τα στοιχεία (όπως φαίνεται και στο σχετικό πίνακα 3.10 της εισηγητικής έκθεσης του προϋπολογισμού, σελίδα 89) είναι αμείλικτα και παραδεδεγμένα, τόσο από τους συντάκτες του προϋπολογισμού, όσο και από τα κόμματα της συγκυβέρνησης του «μαύρου μετώπου» που θα τον καταστήσουν νόμο του κράτους. Τι προκύπτει: Σύμφωνα με τα – δικά τους – στοιχεία, στα τέσσερα χρόνια εφαρμογής της πολιτικής της «σωτηρίας» το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να γυρίζει σε καταστάσεις χειρότερες κι από εκείνες που επικρατούσαν προπολεμικά!Στο πλαίσιο, δηλαδή, αυτής της πολιτικής – με την απροσδιόριστη μάλιστα διάρκεια – κατά το έτος του κυβερνητικού «success story», το 2014, η Ελλάδα επιστρέφει σε καταστάσεις χειρότερες κι από εκείνες που είχαν ως αποτέλεσμα να επέλθει στη χώρα η χρεοκοπία του 1932!
Πιο συγκεκριμένα:
Κατέθεσαν έναν τακτικό προϋπολογισμό στον οποίο ομολογείται ότι από τα περίπου 116,524 δισ. ευρώ που θα είναι οι συνολικές δαπάνες για το 2014, τα 74,199 δισ. ευρώ (ποσοστό 64% !!!) θα πάνε στους τοκογλύφους! Να, επομένως, γιατί «δεν υπάρχουν» λεφτά για μισθούς, συντάξεις, για Παιδεία, Υγεία και Πρόνοια.
Κατέθεσαν έναν προϋπολογισμό που προβλέπει ότι ενώ το σύνολο των εσόδων του κράτους θα είναι 54,695 δισ. ευρώ (εισηγητική έκθεση, πίνακας 3.5, Έσοδα Κρατικού Προϋπολογισμού, σελ. 81), οι τοκογλύφοι έχουν καπαρώσει 74,199 δισ. ευρώ, δηλαδή ένα ποσό μεγαλύτερο κατά… 136% από όλα τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού! Να, επομένως, γιατί συνεχίζεται εσαεί ο φαύλος κύκλος των νέων δανείων, με τους νέους τόκους, με τα νέα χρεολύσια, που θα φέρουν νέα δάνεια, νέους τόκους κ.ο.κ.
Κατέθεσαν έναν προϋπολογισμό που προβλέπει ένα ΑΕΠ, δηλαδή συνολικό πλούτο που θα παραχθεί στη χώρα, της τάξης των 183 δισ. ευρώ που από αυτά πάνω από το 40% πηγαίνει σε τόκους και χρεολύσια!
Ιδού λοιπόν τι κρύβεται πίσω από τις θεωρίες περί «πλεονασμάτων». Να γιατί τα «λεονάσματα», όπως και τα ελλείμματα, έχουν το ίδιο αποτέλεσμα για το λαό: Φτώχεια, πείνα και δυστυχία. Ιδού γιατί ο ελληνικός λαός θα συνεχίσει να ζει με ανύπαρκτους μισθούς και λεηλατημένες συντάξεις, με χαράτσια, με φόρους και χωρίς εργασιακά δικαιώματα. Να γιατί το μόνο «success story» που του επιφυλάσσουν είναι η ανεργία και η καταστροφή. Να γιατί δεν υπάρχουν λεφτά για το λαό: Γιατί ό,τι παράγεται (τώρα και στο μέλλον!) σε αυτόν τον τόπο «θα πρέπει» να πηγαίνει σε εγχώριους και ξένους «δανειστές»! Σε εγχώριους και ξένους τοκογλύφους. Στις τράπεζες και στους εντός και εκτός Ελλάδας «τζογαδόρους» που «παίζουν» με το ελληνικό δημόσιο χρέος.
Αυτή είναι η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου και αυτή είναι η αποστολή που έχει αναλάβει. Η αποστολή της δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από εκείνο που στη γλώσσα τους, χρόνια τώρα, το έχουν βαφτίσει «ελεγχόμενη χρεοκοπία». Στο πλαίσιο αυτής της «ελεγχόμενης χρεοκοπίας» κατέθεσαν έναν ακόμα προϋπολογισμό που οδηγεί τον ελληνικό λαό πέρα κι από τη χρεοκοπία! Πέρα κι από την πτώχευση! Μας οδηγούν στον αφανισμό! Στο πλαίσιο αυτής της «ελεγχόμενης χρεοκοπίας» (σ.σ.: «ελεγχόμενη» μόνο για τους κεφαλαιοκράτες), όπου ο μισός και πλέον προϋπολογισμός πηγαίνει σε τοκογλύφους, κερδοσκόπους, δανειστές και κάθε λογής «σωτήρες», ο ελληνικός λαός οδηγείται σε καταστάσεις πιο οδυνηρές κι από εκείνες του 1932!”
Πηγή : enikos.gr

Πλανήτης Γη ή καταχρεωμένος πλανήτης - Οι άνθρωποι μπορούν να είναι ήσυχοι !!!! – Το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος φθάνει τα 223 τρισεκ. δολ. και δεν θα αποπληρωθεί ποτέ – Στην Ελλάδα δημόσιο και ιδιωτικό χρέος στα 552 δισεκ. ευρώ

Οι πολίτες αυτού του πλανήτη μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι.
Το συνολικό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος φθάνει τα 223 τρισεκ. δολάρια.
Κανείς δεν πρέπει να ανησυχεί γιατί απλά ποτέ δεν πρόκειται να αποπληρωθούν.

Οι ανεπτυγμένες οικονομίες εμφανίζουν δημόσιο και ιδιωτικό χρέος 157 τρισεκ. δολάρια ή 376% του ΑΕΠ.
Οι αναπτυσσόμενες οικονομίες εμφανίζουν 66,3 τρισεκ. δολάρια δημόσιο και ιδιωτικό χρέος ή 224% του ΑΕΠ.
Αξίζει να αναφερθεί ότι τα δάνεια νοικοκυριών και επιχειρήσεων, το ιδιωτικό χρέος δηλαδή των κατοίκων του πλανήτη Γη φθάνει τα 92,45 τρισεκ. δολάρια.
Το χρέος είναι το μεγαλύτερο παγκόσμιο πρόβλημα.
Τα 223 τρισεκ. δολάρια δεν θα αποπληρωθούν ποτέ.
Στην Ελλάδα ως μέτρο σύγκρισης αναφέρεται ότι το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος φθάνει τα 552 δισεκ. ευρώ.
Ωστόσο πρέπει να τονιστεί ότι ενώ τα χρέη αυξάνονται παγκοσμίως παρά τις μεταρρυθμίσεις που υλοποιούνται η κλασική σύγκριση χρέος προς ΑΕΠ debt/GDP ίσως να μην αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα.
Το 2001 η Αργεντινή είχε χρέος προς ΑΕΠ 60% και χρεοκόπησε ενώ η Ιαπωνία 170% ή με την πλέον διευρυμένη μορφή του περί το 211%.
Ενδεικτικά να αναφερθεί στην περίπτωση της Ελλάδος ότι το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος στα 552 δισεκ. ευρώ αντιστοιχεί στο 300% του ΑΕΠ περίπου.
Τα κράτη είναι χρεωμένα, οι πολίτες είναι επίσης καταχρεωμένοι και το αδιέξοδο συνεχίζεται χάριν στην πολιτική των κεντρικών τραπεζών που παρέχουν ρευστότητα με χαμηλό κόστος για να συντηρούν την παγκόσμια δανεισμένη κοινωνία.

Εξέλιξη οικονομικών μεγεθών ΑΕΠ, χρέους προς ΑΕΠ
Ποσά αποτιμημένα δολάρια

Χώρα	ΑΕΠ	Χρέος	Χρέος προς ΑΕΠ
ΗΠΑ	15,8 τρισεκ.	12,52 τρισεκ.	79%
ΕΕ	12,3 τρισεκ.	11,6 τρισεκ.	92,2%
Ιαπωνία	5,9 τρισεκ.	12,46 τρισεκ.	211%
Κίνα	8,22 τρισεκ.	4,85 τρισεκ.	39%
Γερμανία	3,4 τρισεκ.	2,79 τρισεκ.	81%
Γαλλία	2,64 τρισεκ.	2,37 τρισεκ.	93%
Μ. Βρετανία	2,44 τρισεκ.	2,36 τρισεκ.	94%
Ιταλία	2,11 τρισεκ.	2,44 τρισεκ.	131%
Βραζιλία	2,39 τρισεκ.	1,45 τρισεκ.	55%
Ισπανία	1,38 τρισεκ.	1,03 τρισεκ.	93%
Καναδάς	1,88 τρισεκ.	1,58 τρισεκ.	87%
Ινδία	1,82 τρισεκ.	1,12 τρισεκ.	51%
Ρωσία	2,021 τρισεκ.	183 δισεκ.	8,2%

Στα μεγέθη Χρέος /ΑΕΠ παρουσιάζονται αποκλίσεις που οφείλονται στις διαφορετικές παραμέτρους σύνθεσης του ΑΕΠ και χρέους που χρησιμοποιούνται από τις στατιστικές υπηρεσίες. 

(Πρώτη ενημέρωση: 08:13 30 Αυγούστου 2013)

www.bankingnews.gr

ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΜΑΧΟΝΙ (πρώην αντιπρόεδρος της Moody's, υπεύθυνος στο ρίσκο κρατών) «Το σχέδιο της Ευρώπης είναι να πεθάνει η Ελλάδα της πείνας»

Οι τράπεζες έπρεπε να κρατικοποιηθούν. Οσο πιο πολλές υπάρχουν τόσο πιο πολλές οι πιθανότητες που οδηγούν σε κατάχρηση. Αν η έξοδος από το ευρώ είναι αναπόφευκτη, γιατί να υποφέρετε από την ύφεση; «ΓΙΑΤΙ να έχουμε παρατεταμένη ύφεση πριν από τη μέρα της εξόδου, αν η έξοδος είναι αναπόφευκτη;», αναρωτιέται ο Κρίστοφερ Μαχόνι και υποστηρίζει, μιλώντας στην «Κ.Ε.», ότι το σχέδιο της τρόικας οδηγεί την Ελλάδα στην πείνα.

Οι καταθέτες δεν είναι επενδυτές, λέει ο Κρίστοφερ Μαχόνι Με τριάντα χρόνια εμπειρίας στη Wall Street, ο Μαχόνι υπήρξε επί σειρά ετών αντιπρόεδρος στον οίκο αξιολόγησης Moody's, υπεύθυνος για την παγκόσμια εταιρική χρηματοδότηση, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και το μακροοικονομικό κίνδυνο Δημοσίου στη Moody's Investors Service. Ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του ως «μαθητή των αγορών» και «libertarian». Προτείνει την τακτική έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, αλλά προειδοποιεί: «Δεν ζηλεύω καθόλου τις επιλογές που πρέπει να κάνουν η ελληνική, η κυπριακή και η πορτογαλική κυβέρνηση».
* Τους τελευταίους μήνες το ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Πώς βλέπετε την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών;
*Πρώτ' απ' όλα το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι και πρέπει να παραμείνει ενδεχόμενη υποχρέωση (contingent liability) υπό την κηδεμονία του κράτους. Σε αυτή τη φάση της τραγωδίας, οι τράπεζες έπρεπε να κρατικοποιηθούν και πιθανόν να συγχωνευθούν. Δεν υπάρχει νόημα να υπάρχουν πολλές διαφορετικές τράπεζες αν είναι να ανήκουν στο κράτος για την επόμενη δεκαετία. Οσο περισσότερες τράπεζες υπάρχουν τόσο πιο πολλές είναι οι πιθανότητες για διασώσεις και προσωπικές ενέργειες των διοικήσεων που οδηγούν σε κατάχρηση (self-dealing).
Το χρηματοοικονομικό σύστημα και το κράτος είναι ένα, είτε αρέσει στον κόσμο αυτό είτε όχι. Η ιδέα τού να χωρίσει κανείς με κάποιον τρόπο τις τράπεζες από το κράτος και αυτές να χρεοκοπήσουν μόνες τους είναι συγκλονιστικά λάθος. Η προστασία των καταθετών πρέπει να είναι πριν και πάνω από τους ομολογιούχους και την τρόικα. Οι καταθέσεις είναι ιερή ευθύνη της πολιτείας. Δεν είναι «επενδύσεις» και οι καταθέτες δεν είναι «επενδυτές».
*Ποιες είναι οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας μετά το νέο «πρότυπο» ή «μοντέλο» διάσωσης των τραπεζών που εφαρμόστηκε στην Κύπρο;
*Η Ελλάδα δεν δύναται να επαναλάβει το λάθος που έκανε η Κύπρος, να αγνοήσει ή να κατασχέσει τραπεζικές καταθέσεις. Ολες οι υπόλοιπες υποχρεώσεις (συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων και των υπολοίπων του Target2) πρέπει να κατατάσσονται μετά τους καταθέτες. Κι αυτό γιατί οι τραπεζικές καταθέσεις είναι προσφορά χρήματος και χωρίς χρήμα δεν μπορεί να λειτουργήσει καμιά οικονομία. MxV=PxT. Οσο το Μ (ποσότητα χρήματος) πέφτει τόσο θα πέφτουν και τα Ρ (δείκτης τιμών καταναλωτή) και Τ (ποσότητα αγαθών και υπηρεσιών).
Το σχέδιο της τρόικας για την Ελλάδα φαίνεται ιδιαίτερα ανησυχητικό, αν το αναλογιστεί κανείς. Με βάση τη νέα φιλοσοφία της Ευρώπης για αυτοχρηματοδοτούμενα bail-out, το σχέδιο για την Ελλάδα είναι, κατά πώς φαίνεται, να πεθάνει της πείνας, όπως η Ρουμανία τη δεκαετία του '80. Η Κύπρος θα ακολουθήσει.
*Πολλοί μίλησαν για δύο ευρώ στην Κύπρο. Είναι αυτό προάγγελος εξελίξεων;
*Η κυβέρνηση πρέπει να κάνει ό, τι μπορεί για να μην καταρρεύσουν όλα όσο θα ετοιμάζεται για την αναπόφευκτη μετατροπή του νομίσματος. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό για το μέλλον του ελληνικού λαού από το να χρησιμοποιήσει αυτό το χρονικό διάστημα για να χτίσει συναλλαγματικά αποθεματικά που δεν θα μπορεί να αγγίξει η ΕΚΤ.
*Πώς μπορεί να γίνει αυτό;
*Δεν ξέρω αν είναι εφικτό, ιδίως να γίνει μυστικά. Ισως με κάποιον λογαριασμό στην Τράπεζα της Ρωσίας; Στο τέλος, η Ελλάδα θα πρέπει να αθετήσει όλες τις πληρωμές που είναι εκφρασμένες σε ευρώ και να αποκοπεί από την πίστωση της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. Για ένα διάστημα θα είναι κράτος-παρίας όπως η Αργεντινή. Γι' αυτό είναι απαραίτητα τα αποθεματικά σε ξένο νόμισμα, ώστε να πληρώσει η χώρα τις ζωτικής σημασίας εισαγωγές.
*Δεν θα είναι δυσβάσταχτο το κόστος της εξόδου από την Ευρωζώνη για οποιαδήποτε χώρα με αυτά τα χρέη;
*Αυτή τη στιγμή γίνεται πολύς λόγος στα οικονομικά media αναφορικά με τη διαφαινόμενη αναγκαιότητα μιας εξόδου της Κύπρου, καθώς ζυγίζονται το κόστος και τα οφέλη από μια τέτοια κίνηση. Δεν θέλω να υποτιμήσω το κόστος. Αλλά για να το αντέξουν οι χώρες, στο τέλος θα πρέπει να βγουν. Τα κόστη τελικά θα μειωθούν με αποτελεσματική αποκήρυξη του χρέους. Κάποιες από τις χώρες του Club Med θα αναγκαστούν να φύγουν όχι μόνο από την Ευρωζώνη αλλά και από την ίδια την Ε.Ε. Εκτός, βέβαια, αν στη φράση «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» μπορεί να συμπεριληφθεί και το ενδιαφέρον για τους απόρους, πράγμα για το οποίο πολύ αμφιβάλλω. Στο Βορρά δεν θα αρέσει όταν ο Νότος κηρύξει στάση πληρωμών στο χρέος της τρόικας και τις υποχρεώσεις του Target2.
Λυπάμαι που το λέω, αλλά πριν τελειώσει όλο αυτό θα υπάρχει ανθρωπιστική κρίση στον κόσμο (world). Δεν ζηλεύω καθόλου τις επιλογές που πρέπει να κάνουν η ελληνική, η κυπριακή και η πορτογαλική κυβερνήσεις.
*Ποιος μπορεί να πάρει το βάρος μιας απόφασης που μπορεί να φαίνεται σωστή σε έναν άνθρωπο της αγοράς, αλλά δεν έχει επιστροφή για έναν άνθρωπο της πολιτικής;
*Φανταστείτε να είχα την αντίθετη γνώμη και να έλεγα πως η Ελλάδα πρέπει να μείνει στο ευρώ. Τι θα έλεγα; Ποια θα ήταν τα πειστικά επιχειρήματα υπέρ αυτού του κολαστηρίου; Ολες οι χώρες πέρασαν μακροοικονομικά σοκ. Η Γερμανία έχασε δύο πολέμους. Αλλά λίγες χώρες καταδικάζουν εαυτούς σε μόνιμη ύφεση -αυτό σημαίνει να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ. Ο κόσμος εγκατέλειψε τον Κανόνα του Χρυσού στις αρχές της δεκαετίας του '30 και τα πράγματα καλυτέρεψαν. Οι περιφερειακές χώρες τελικά πρέπει να βγουν απ' το ευρώ και τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Θα τους πάρει μία πενταετία.
*Θα μείωνε τις σκληρές συνέπειες της εξόδου μια κοινή στάση των χωρών της περιφέρειας;
*Δεν βλέπω κάποιο λόγο να αναβάλλεται κάτι που τελικά θα γίνει. Οι περιφερειακές χώρες θα βγουν από το ευρώ ανάλογα με τα προγράμματά τους, που θα καθοδηγούνται από τα σπρεντ των ομολόγων και τη φερεγγυότητα των τραπεζών. Οσο η τρόικα επιμένει στις πολιτικές αποπληθωρισμού, δεν υπάρχει ελπίδα για ανάπτυξη. Μια έξοδος από το ευρώ θα είναι πολύ άσχημη. Αλλά γιατί να έχουμε παρατεταμένη ύφεση πριν από τη μέρα της εξόδου, αν η έξοδος είναι αναπόφευκτη; Νομίζω πως το πιο σημαντικό ερώτημα είναι αν υπάρχει ελπίδα για διαπραγμάτευση με την τρόικα μιας τακτικής εξόδου, που θα περιλαμβάνει μεταβατική οικονομική βοήθεια. Αυτό θα βοηθούσε πολύ, μόνο που η τρόικα δεν είναι πολύ πιθανό να δεχτεί μια συμφωνία που περιλαμβάνει μαζική διαγραφή χρέους και διαγραφή των υπολοίπων οφειλών του Target2. Γι' αυτό προτείνω να μαζευτούν αποθεματικά σε ξένο νόμισμα πριν από μια μονομερή έξοδο. Δεδομένου του κινδύνου η τρόικα να βάλει την Ελλάδα στη μαύρη λίστα, η Ελλάδα θα χρειαστεί ξένο συνάλλαγμα για να πληρώσει για ζωτικές εισαγωγές μέχρι να ορθοποδήσουν οι εξαγωγές της. Σημαντικό είναι ότι το σοκ της εξόδου θα μετριαζόταν από μια στάση πληρωμών και έναν επαναπροσδιορισμό ολόκληρου του εξωτερικού χρέους. Η Ελλάδα μπορεί να αρχίσει από την αρχή με καθαρούς ισολογισμούς (αλλά χωρίς πρόσβαση σε εξωτερική χρηματοδότηση). Για ένα χρονικό διάστημα η Ελλάδα πρέπει να ζήσει με ισοσκελισμένο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.
*Σε κάθε άκουσμα εξόδου από το ευρώ υπάρχει φυγή καταθέσεων και εκροή κεφαλαίων που επιβαρύνουν το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Πώς θα σπάσει ο φαύλος κύκλος;
*Οποιοδήποτε σχέδιο μετατροπής του ευρώ σε δραχμές θα χρειαστεί συναλλαγματικούς ελέγχους ώστε να αποκλείσει τη φυγή κεφαλαίων. Εάν η κυβέρνηση επιλέξει την έξοδο από την Ευρωζώνη, πρέπει να εξασφαλίσει τις υπηρεσίες παγκοσμίου κλάσης συμβούλων, όπως ο Στάνλεϊ Φίσερ (σ.σ. διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας του Ισραήλ, ο οποίος αποχωρεί από τη θέση αυτή στις 30 Ιουνίου) ή ο Τζόζεφ Γιαμ (σ.σ. πρώην επικεφαλής της Νομισματικής Αρχής του Χονγκ Κονγκ, μέλος του δ.σ. της UBS).

Έντοκη €υρώ·Δραχμή από την ιδιωτική ΤτΕ – έντοκα (έχει ανώνυμη μετοχική σύνθεση και το καταστατικό της επιτρέπει μόνον την μέχρι του 30 τοις εκατό κρατική συμμέτοχη) ή άτοκη Δραχμή από μία εθνικοποιημένη ΤτΕ; Η διάκριση είναι σημαντική.

Γράφει ο Ε.Γ.

Η έκδοση νομίσματος συνιστά πράξη εθνικής κυριαρχίας και αποτελεί θεμελιώδες προνόμιο ενός κράτους που είναι ελεύθερο και ανεξάρτητο.

Το δίλημμα που τίθεται για Ευρώ ή Δραχμή, θα πρέπει να αποσαφηνιστεί με το ερώτημα:
Εθνικό Νόμισμα, Ευρώ, ή  Ευρωδραχμή;
Διότι όταν μιλάμε γιά Δραχμή, θα πρέπει να προσδιορίσουμε ποιός χρηματοπιστωτικός...
οργανισμός θα έχει το εκδοτικό προνόμιο:
 Έντοκη €υρώ·Δραχμή από την ιδιωτική ΤτΕ – έντοκα (έχει ανώνυμη μετοχική σύνθεση και το καταστατικό της επιτρέπει μόνον την μέχρι του 30 τοις εκατό κρατική συμμέτοχη) 

ή άτοκη Δραχμή από μία εθνικοποιημένη ΤτΕ;

 Η διάκριση είναι σημαντική.

Αντίστοιχα, το εκδοτικό προνόμιο του €υρώ ανήκει στην ΕΚΤ. Ως νόμισμα δε το €υρώ δεν είναι αξιόγραφο (δηλ. αποδεικτικό αξίας), αλλά χρεόγραφο (δηλ. αποδεικτικό χρέους)!

Δηλαδή το €υρώ μπαίνει στην οικονομία μας ως ΧΡΕΟΣ (και μάλιστα έντοκα).

 Πρώτα δημιουργείται και μετά δανείζεται σε εμπορικές τράπεζες με 1 τοις εκατό· κατόπιν, μέσω της αγοράς ομολόγων, οι εμπορικές τράπεζες το δανείζουν με 4, 5 ή και 6 τοις εκατό,.


Τα ομόλογα όμως αποτελούν μία επένδυση και ως επένδυση εμπεριέχουν και επενδυτικό ρίσκο. Μέχρι και το 2009 (την έναρξη της κρίσης) τα ομόλογα αποτελούσαν μία καλή επένδυση και γι’ αυτό έφεραν την διαβάθμιση ΑΑΑ (τώρα πιά στην κατηγορία σκουπίδια –junk ).

Μέσω των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και σε συνδυασμό με τα άγρια μέτρα λιτότητας και υψηλής φορολογίας, τα τραπεζικά καρτέλ αναγκάζουν τα κράτη και τους λαούς τους να πληρώσουν την άστοχη επένδυση και την χασούρα των τραπεζών.

 Ζούμε δηλαδή το φαινόμενο της ιδιωτικοποίησης του κέρδους και της κοινωνικοποίησης της ζημιάς των τραπεζικών καρτέλ, με τον γνωστός όρο: ‘privatize the gains and socialize the losses’.

Όταν εκδίδεις ένα oμόλογο δημιουργείς χρέος, όταν βγαίνεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές δημιουργείς χρέος, όταν υπογράφεις μία δανειακή σύμβαση δημιουργείς χρέος και όταν μιλάς για εύρω-ομόλογα, πάλι μιλάς για χρέος, με την συνολική εγγύηση όλης της ευρωζώνης. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ όμως δυνατόν να λύσεις ένα πρόβλημα χρέους με ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΡΕΟΣ, όπως ακριβώς δεν είναι δυνατόν να κάνεις νηφάλιο έναν ήδη μεθυσμένο με περισσότερο αλκοόλ.

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ (ΠΟΥ ΘΑ ΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΑΤΟΚΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ).

-ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ ΤΟ ΧΡΕΟΣ (ΠΟΥ ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ 1881 ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΞΟΦΛΗΣΕΙ).

-ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤτΕ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΚΟΜΗ ΤΡΑΠΕΖΕΣ (ΠΟΥ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 2012 ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 200 ΔΙΣ ΣΕ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΡΕΥΣΤΟ).

-ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΣ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑΣ,

-ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΓΑΘΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ,

-ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΩΝΤΑΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ.

και τέλος 

-ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΟΜΕΝΟΙ ΤΑ ΤΡΙΣ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.

Φέρτε μας δούλους για να… «επενδύσουμε»!

 «Μειώστε τους μισθούς για να επενδύσουμε – Κατώτατο όριο στα 300 ευρώ για ανέργους νέους ζήτησαν 11 πολυεθνικές από τον Κ. Χατζηδάκη», ήταν ο τίτλος σχετικού ρεπορτάζ του προχτεσινού «Βήματος».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στη συνάντηση με τον υπουργό Ανάπτυξης οι πολυεθνικές ζήτησαν να πάει ο κατώτατος μισθός των εργαζομένων στα 300 ευρώ ή ακόμα και στα 250 ευρώ.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ, οι πολυεθνικές θεωρούν ότι η Ελλάδα θα γίνει «φιλικότερη προς τις επενδύσεις». Και τότε, όταν ο μισθός πάει στα 250 – 300 ευρώ, οι πολυεθνικές, όπως διαβεβαίωσαν την κυβέρνηση, θα είναι έτοιμες να συμβάλουν τόσο στη… σωτηρία της χώρας όσο και στην… καταπολέμηση της ανεργίας.
Πώς θα το κάνουν αυτό; Μα σπεύδοντας να προσλάβουν στη δούλεψή τους δούλους (συγγνώμη: εργαζόμενους εννοούσαμε)…

*

Μια από τις εταιρείες που εκπροσωπήθηκαν στη συνάντηση με τον υπουργό εξέδωσε ανακοίνωση (η «Barilla») διατυπώνοντας τον ισχυρισμό ότι ο δικός της εκπρόσωπος δεν έθεσε θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού.
Σε κάθε περίπτωση, αυτά που δεν μπορούν να διαψεύσουν οι συγκεκριμένες πολυεθνικές, που σύμφωνα με το «Βήμα» ζητούν κατώτατο μισθό στην Ελλάδα στα επίπεδα της Βουλγαρίας, είναι τα στοιχεία που ακολουθούν.
Στοιχεία που πιστοποιούν ότι η κρίση για το λαό που την πληρώνει ισοδυναμεί με εξαθλίωση, ενώ γι’ αυτούς που την προκαλούν σημαίνει «ευκαιρία» για… «επενδύσεις». Στοιχεία βγαλμένα, τελικά, από τον ιερό κανόνα του καπιταλισμού: Τον κανόνα που λέει ότι το κεφάλαιο αναπαράγει τα κέρδη του πατώντας επί πτωμάτων.
Ιδού, λοιπόν, ποια είναι τα… «αναξιοπαθούντα» μονοπώλια που ζητούν να πέσει ο κατώτατος μισθός κάτω κι από τα 300 ευρώ:

*

«Αθηναϊκή Ζυθοποιία»: Τα καθαρά της κέρδη την περίοδο 2008 – 2011 ανήλθαν στα 232 εκατ. ευρώ. Μόνο το 2011 τα κέρδη της ήταν 49 εκατ. ευρώ.
«Barilla»: Τα καθαρά κέρδη της στην Ελλάδα την περίοδο 2009 – 2012 έφτασαν στα 15 εκατ. ευρώ.
«Bic»: Τα καθαρά της κέρδη την περίοδο 2009 – 2011 ξεπέρασαν τα 36 εκατ. ευρώ.
«Unilever»: Τα καθαρά της κέρδη ανήλθαν παγκοσμίως την περίοδο 2010 – 2011 στα 8,5 δισ. ευρώ. Στην Ελλάδα τα μεικτά της κέρδη το διάστημα 2008 – 2011 έφτασαν στα 1,1 δισ. ευρώ και τα καθαρά κέρδη της τη διετία 2010 – 2011 ανήλθαν στα 17 εκατ. ευρώ.
«Nestle»: Τα καθαρά της κέρδη στην Ελλάδα το 2011 υπερτριπλασιάστηκαν συγκριτικά με το 2010. Συνολικά τη διετία αυτή ανήλθαν στα 24 εκατ. ευρώ. Παγκοσμίως και μόνο το 2010 τα κέρδη της εταιρείας έφτασαν στα 32 δισ. ελβετικά φράγκα.
«Kraft»: Σε διεθνές επίπεδο τα κέρδη της εταιρείας την περίοδο 2009 – 2010 ξεπέρασαν τα 87 δισ. δολάρια. Στην Ελλάδα τα καθαρά της κέρδη προ φόρων ανήλθαν στα 12 εκατ. ευρώ.
«Friesland Campina – NOYNOY»: Είναι η πρώτη στην κατάταξη του κλάδου εμπορίας τροφίμων εταιρεία στην Ελλάδα με βάση τον κύκλο εργασιών. Οι πωλήσεις της το 2011 ανήλθαν στα 318 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 7,66% έναντι του 2010.
«Henkel»: Τα καθαρά της κέρδη ανήλθαν παγκοσμίως τη διετία 2010 – 2011 στα 2,5 δισ. ευρώ. Μόνο στο τρίτο τρίμηνο του 2012 αύξησε τα καθαρά κέρδη της κατά 30,3% (από 314 εκατ. ευρώ σε 409 εκατ. ευρώ), ενώ οι πωλήσεις της ανήλθαν στα 4,294 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 6,6% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2011.
«Philip Morris»: Η μεγαλύτερη καπνοβιομηχανία του κόσμου. Τα καθαρά της κέρδη το διάστηκα 2009 – 2011 ξεπέρασαν τα 20 δισ. δολάρια.
«SCA Hygiene Products»: Τα μεικτά κέρδη της εταιρείας τη διετία 2010 – 2011 ανήλθαν στα 33 εκατ. ευρώ.

 Ριζοσπάστης 5/3/13

Πώς η επιστήμη κατάντησε προαγωγός ηλιθίων, κομματόσκυλων και κοινών απατεώνων !!!

 

 

 

 

 

 

Rate This

Μιας και ο λόγος για το κατά πόσο η οικονομία είναι επιστήμη ή όχι, θα πρέπει να γνωρίζουμε τα εξής:

Ιδιάιτερα τις δυο τελευταίες δεκαετίες με σεσημασμένο και δόλιο τρόπο αφιαρέθηκε συστηματικά οποιαδήποτε έστω και απλή επιστημονική αναφορά από τις οικονομικές σπουδές. Εδώ και πολλά χρόνια οι οικονομικές σχολές στην Δύση δεν παράγουν επιστήμονες οικονομολόγους, αλλά κατ’ επάγγελμα διαστροφείς της πραγματικότητας και κατ’ εθισμό απατεώνες.

Αυτό το νόημα έχουν τα Business και Finance που διδάσκονται τα παιδιά στις οικονομικές σχολές. Από τις πιο… επώνυμες, έως τις υποδεέστερες.

Του Δημήτρη Καζάκη

Δεν μαθαίνουν τίποτε περισσότερο από την εξυπηρέτηση του ιδιωτικού συμφέροντος σε βάρος της κοινωνίας και της ανθρωπότητας. Η Πολιτική Οικονομία ως επιστήμη μετέτρεψε την “επιστήμη του πλουτισμού”, όπως αποκαλούσαν οι πατέρες της τις λογικές των μερκαντιλιστών, σε επιστήμη του πλούτου που οφείλει να υπηρετεί όχι το ιδιωτικό, αλλά το δημόσιο συμφέρον. Έτσι γεννήθηκε η Πολιτική Οικονομία ως επιστήμη.

Ένας χαρακτηριστικός ορισμός του οικονομολόγου για να ανταποκριθεί στα υψηλά καθήκοντα της επιστήμης του και ο οποίος πάντα με ενέπνεε ήταν εκείνος του Τζον Ράμσι Μακάλοχ, του τελευταίου από τους κλασικούς της πολιτικής οικονομίας:

«Θα πρέπει να έχουμε κατά νου, ό,τι σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί υπόθεση του οικονομολόγου να διερευνήσει τα μέσα με τα οποία οι περιουσίες των ατόμων μπορούν να αυξάνουν ή να μειώνονται, εκτός από το να εξακριβωθεί εν γένει η λειτουργία και οι επιπτώσεις τους. Τα δημόσια συμφέροντα πρέπει πάντα να αποτελούν το αποκλειστικό αντικείμενο της προσοχής του. Δεν είναι δουλειά του να στήνει συστήματα, και να επινοεί σχέδια, για την αύξηση του πλούτου και των απολαύσεων συγκεκριμένων τάξεων, αλλά να αφιερώσει τον εαυτό του για να ανακαλύψει τις πηγές του εθνικού πλούτου, και της καθολικής ευημερίας, καθώς και τα μέσα με τα οποία μπορούν να καταστούν πιο παραγωγικές… Το ζήτημα ποτέ δεν αφορά στο κατά πόσο ένας μεγαλύτερος ή μικρότερος αριθμός ατόμων μπορεί να πλουτίσει από την υιοθέτηση ενός συγκεκριμένου μέτρου ή από έναν συγκεκριμένο θεσμό, αλλά το κατά πόσο η τάση του είναι να εξυπηρετήσει το λαό…»

Και συνέχιζε για τα προσόντα του οικονομολόγου: «Για να οδηγηθεί στην αληθινή γνώση των νόμων που ρυθμίζουν την παραγωγή, την διανομή και την κατανάλωση του πλούτου, ο οικονομολόγος θα πρέπει να αντλήσει τα υλικά του από μια πολύ ευρεία επιφάνεια. Θα πρέπει να μελετήσει τον άνθρωπο σε όλες τις πολύ διαφορετικές του καταστάσεις – θα πρέπει να εντρυφήσει στην ιστορία της κοινωνίας, των τεχνών, του εμπορίου και του πολιτισμού – τα έργα των φιλοσόφων και των ταξιδευτών. Σε κάθε τι, εν συντομία, που μπορεί να ρίξει φως στα αίτια που επιταχύνουν, ή επιβραδύνουν την πρόοδο του πολιτισμού: Θα πρέπει να επισημάνει τις αλλαγές που έχουν επέλθει στις περιουσίες και την κατάσταση της ανθρώπινης φυλής σε διαφορετικές περιοχές και εποχές του κόσμου: Θα πρέπει να εντοπίσει την άνοδο, την πρόοδο, και την παρακμή της βιομηχανίας: Και, πάνω απ’ όλα, θα πρέπει με μεγάλη προσοχή να αναλύσει και να συγκρίνει τα αποτελέσματα των διαφορετικών θεσμών και ρυθμίσεων, καθώς και να διακρίνει τις ποικίλες περιστάσεις όπου μια ακμάζουσα και μια παρακμάζουσα κοινωνία διαφέρουν αναμεταξύ τους. Αυτές οι έρευνες, αποκαλύπτοντας τις πραγματικές αιτίες της εθνικής χλιδής και φινέτσας, της φτώχειας και του ξεπεσμού, παρέχουν στον οικονομολόγο τα μέσα για να δώσει μια ικανοποιητική λύση σε όλα σχεδόν τα σοβαρά προβλήματα στην επιστήμη του πλούτου. Όπως και να επινοήσει ένα σχέδιο δημόσιας διοίκησης καλά υπολογισμένο έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχιση της προόδου της κοινωνίας στην καριέρα της βελτίωσης.»

Μπορεί κανείς να συγκρίνει τους ορισμούς αυτούς – που διατυπώθηκαν το 1825 – και τις σημερινές οικονομικές σπουδές για να καταλάβει ότι δεν υπάρχει πλέον ίχνος επιστήμης σ’ αυτές τις τελευταίες. Προσωπικά θαυμάζω και αποδέχομαι μόνο εκείνους τους οικονομολόγους που πληρούν τον παραπάνω ορισμό. Έστω κι αν μπορεί να διαφωνώ κάθετα μαζί τους. Για τους υπόλοιπους τρέφω μόνο απέχθεια και αηδία μιας και πίσω από ακαδημαικές περγαμηνές που δεν αξίζουν τίποτε από την σκοπιά της επιστήμης έχουν μετατρέψει τις οικονομικές σπουδές σήμερα στην πιο χυδαία “επιστήμη του πλουτισμού” που έχει γνωρίσει ποτέ ο κόσμος. Οι σπουδές αυτές σήμερα είναι μόνο για να ακρωτηριάζουν τον νου και την ηθική υπόσταση των σπουδαστών ώστε να είναι “χρήσιμοι βλάκες” ή επαγγελματίες απατεώνες για τα μεγάλα αφεντικά.

 dimitriskazakis.blogspot.gr

Η μαύρη προπαγάνδα με όπλο την φοροδιαφυγή

του Δημήτρη Καζάκη

Λύσσαξαν κυριολεκτικά με τους φοροδιαφεύγοντες ελευθεροεπαγγελματίες, που αποτελούν όπως μας είπαν την πηγή όλων των δεινών μας ως χώρα, η κ. Τρέμη, ο κ. Πρετεντέρης, ο κ. Τζίμας και όλος ο υπόλοιπος συρφετός της διατεταγμένης κατοχικής δημοσιογραφίας. Να πώς εμφάνισαν το θέμα στο χθεσινό τους δελτίο (MEGA, 18/9): «Λίγες ημέρες μετά την αποκάλυψη ότι οι έξι στους δέκα φορολογούμενους αυτής της κατηγορίας (των ελευθέρων επαγγελμάτων) δεν πλήρωσαν ούτε ένα ευρώ φόρο, γιατί δήλωσαν εισοδήματα κάτω από το αφορολόγητο, έρχεται έρευνα ειδικών να αποκαλύψει το συγκλονιστικό μέγεθος της φοροδιαφυγής.» Μάλιστα οι εκπρόσωποι του πιο παρασιτικού και διεφθαρμένου επαγγέλματος σήμερα μας είπαν ότι δεν θα είχαμε μνημόνια, αν οι ελευθεροεπαγγελματίες πλήρωναν τους φόρους τους.

Αφορμή γι’ αυτήν την χυδαιότητα ήταν μια «μελέτη» μιας ομάδας οικονομολόγων εξ Αμερικής που παρουσίασαν στο Οικονομικό Επιμελητήριο στις 18 του μηνός. Επικεφαλής της μελέτης είναι η Μαργαρίτα Τσούτουρα, επίκουρος καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και ο Νικόλαος Αρταβάνης. μεταπτυχιακός φοιτητής του Πανεπιστημίου Virginia Tech. Πρόκειται δηλαδή για τις...
απόψεις μιας μικρής ομάδας οικονομολόγων της πανεπιστημιακής κοινότητας από τις ΗΠΑ. Το πόσο σοβαρές και αξιόπιστες είναι οι απόψεις αυτές, θα το δούμε παρακάτω.

Όμως, η είδηση γι’ αυτήν την «μελέτη» δεν παρουσιάστηκε έτσι. Δείτε πώς εμφανίστηκε: «Δύο αμερικανικά πανεπιστήμια κατέληξαν μετά από επίπονη έρευνα στο συμπέρασμα που λίγο - πολύ αποτελεί κοινό μυστικό στη χώρα ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι αυτοί που φοροδιαφεύγουν περισσότερο. Στην κορυφή της λίστας: λογιστές, έμποροι, δικηγόροι, γιατροί, ξενοδόχοι και εστιάτορες. Συγκεκριμένα, για το 2009 οι ελεύθεροι επαγγελματίες απέκρυψαν από την εφορία εισοδήματα ύψους 28 δισ. ευρώ, η φορολόγηση των οποίων θα απέφερε στο Δημόσιο έσοδα της τάξης των 11 δισ. ευρ.» (in.gr, 19/9). Προσέξτε διαστροφή των γεγονότων: η «μελέτη» μιας μικρής ομάδας οικονομολόγων, που την συνέταξε με δική της (;) πρωτοβουλία, μετατράπηκε σε πόρισμα δυο αμερικανικών πανεπιστημίων και μάλιστα μετά από «επίπονη έρευνα» που κατέληξε σ’ αυτό που θέλει ο συντάκτης της είδησης να αποτελεί «κοινό μυστικό στη χώρα». Εδώ δεν πρόκειται για ειδησεογραφία, αλλά για μαύρη προπαγάνδα.

Ας δούμε την περίφημη «μελέτη». Η ομάδα των «ερευνητών» συγκέντρωσε στοιχεία για τις δανειοδοτήσεις ελεύθερων επαγγελματιών από μια αντιπροσωπευτική τράπεζα στην Ελλάδα (στεγαστικά δάνεια, πιστωτικές κάρτες κ.ά.) και τα ποσά που καταβάλλονται για τις δόσεις εξόφλησής τους και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι φορολογούμενοι αυτοί καταβάλλουν κάθε χρόνο το 82% του δηλωθέντος εισοδήματός τους για την εξυπηρέτηση των δανείων τους. Μάλιστα, υπάρχουν κλάδοι όπως γιατροί, μηχανικοί κ.ά., στους οποίους το ποσοστό αυτό είναι ακόμη υψηλότερο και φθάνει έως και το 155%. Οι ερευνητές υπολόγισαν με βάση τα δεδομένα αυτά ότι το 2009 το σύνολο των εισοδημάτων που δεν δηλώθηκε από τους ελεύθερους επαγγελματίες φθάνει τα 28 δισ. ευρώ. Αν στο ποσό αυτό υπολογιστεί ένας συντελεστής 40%, τότε ο φόρος που δεν καταβάλλεται ανέρχεται σε 11,2 δισ. ευρώ.

Προσέξτε τι έκαναν οι καλοί «ερευνητές». Πήγαν σε μια μεγάλη «αντιπροσωπευτική» (το τι σημαίνει αυτό ένας Αλλάχ γνωρίζει) εμπορική τράπεζα, πήραν τα στοιχεία πληρωμής δανείων, καρτών, κοκ των ελευθέρων επαγγελματιών και ύστερα έκαναν αναγωγές με βάση τις φορολογικές δηλώσεις τους. Κι αυτό παρουσιάστηκε ως αξιόπιστη «μελέτη». Μάλιστα, πολύ καλά. Το ποσό αναχρηματοδότησης των δανείων με νέα δάνεια των ελευθέρων επαγγελματιών το υπολόγισαν; Τι θέλω να πω μ’ αυτό. Όταν ένας ελευθεροεπαγγελματίας εμφανίζεται να πληρώνει σε δανειακές υποχρεώσεις το 82% κατά μέσο όρο του δηλωθέντος εισοδήματός του, τότε πιθανόν να συντρέχουν δυο ενδεχόμενα: Είτε ότι δηλώνει πολύ λιγότερα ως εισοδήματα. Είτε ότι δανείζεται εκ νέου για να πληρώσει τις οφειλές για τις οποίες δεν διαθέτει εισόδημα.

Πόσους ελευθεροεπαγγελματίες γνωρίζετε που δεν τρέχουν κάθε μέρα από τράπεζα σε τράπεζα για να πάρουν νέα δάνεια, νέες πιστωτικές, να ανοίξουν νέους αλληλόχρεους, ή να βγάλουν νέα μπλοκάκια επιταγών για μεταχρονολογημένες ώστε να πληρώσουν τις τρέχουσες οφειλές τους; Εγώ δεν γνωρίζω κανέναν που να μην το κάνει σε μόνιμη καθημερινή βάση. Αυτό φαίνεται άλλωστε και από την εκτίναξη της ιδιωτικής πίστης όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Γιατί η «μελέτη» δέχεται και μάλιστα αξιωματικά ότι συντρέχει μόνο ο πρώτος λόγος; Από πού συνάγεται ότι οι ελευθεροεπαγγελματίες δεν τρέχουν συνέχεια με νέα δάνεια, με νέες κάρτες, με νέους αλληλόχρεους, με μεταχρονολογημένες επιταγές, κοκ, να καλύψουν όπως-όπως οφειλές παλιότερων δανείων; Υπολογίστηκε αυτό το ενδεχόμενο στην «μελέτη»; Υπολογίστηκε το ποσοστό πληρωμής των παλιότερων δανείων όλων των ειδών με νέα δανεικά κάθε είδους; Είναι ή δεν είναι ο καθημερινός βραχνάς για κάθε ελευθεροεπαγγελματία το πώς θα βρει νέα δανεικά για να πληρώσει την τράπεζα; Όποιος ζει σ’ αυτήν την χώρα γνωρίζει πολύ καλά ότι για την συντριπτική πλειοψηφία σήμερα των ελευθεροεπαγγελματιών η πληρωμή των δανείων με νέα δανεικά είναι ο καθημερινός τους Γολγοθάς. Σε συνθήκες μάλιστα αυξανόμενης φοροεπιδρομής και οικονομικής συντριβής λόγω του καθεστώτος δουλοπαροικίας του χρέους που έχουν επιβάλει δανειστές και τρόικα.

Όμως, η συγκεκριμένη «μελέτη» δεν αναφέρει κανένα στοιχείο που να υποδεικνύει ότι έγινε ένας τέτοιος υπολογισμός. Γι’ αυτό και για μένα η μόνη ωφέλεια της συγκεκριμένης «μελέτης» είναι το γεγονός ότι εκτιμά κατά προσέγγιση τον βαθμό υπερχρέωσης των ελεύθερων επαγγελματιών, ο οποίος ανέρχεται στο 82% των δηλωμένων εισοδημάτων τους. Πράγμα που συνάδει απόλυτα με την πραγματικότητα που ζει ο ελεύθερος επαγγελματίας σήμερα. Τουλάχιστον για την μεγάλη πλειοψηφία των ελευθεροεπαγγελματιών. Όλα τα υπόλοιπα είναι αυθαίρετες μπαρούφες.

Πολύ φοβάμαι ότι οι «ερευνητές» ούτε καν πήραν υπόψη τους την παράμετρο της αναχρηματοδότησης του ιδιωτικού χρέους των ελευθεροεπαγγελματιών, γιατί πολύ απλά δεν είχαν στοιχεία να την υπολογίσουν, ή πολύ χειρότερα γιατί έπρεπε να υπηρετήσουν συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Μην αναρωτιέστε ποιες. Στη μελέτη προτείνεται η λήψη μέτρων για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, μεταξύ των οποίων είναι: Η πραγματοποίηση στοχευμένων ελέγχων σε περιοχές και ομάδες επαγγελμάτων με υψηλή φοροδιαφυγή, όπως και η θέσπιση τεκμαρτού φόρου στους ελεύθερους επαγγελματίες.

Προσέξτε αυτό το τελευταίο. Τεκμαρτός φόρος στους ελεύθερους επαγγελματίες. Τι σημαίνει αυτό; Δεν με ενδιαφέρει τι δηλώνεις, ή πόσο τζίρο κάνεις, εγώ ως φορολογική αρχή εκτιμώ με δικά μου κριτήρια (όπως π.χ. δαπάνες, ή περιουσιακά στοιχεία) ότι το εισόδημά σου είναι τόσο και σε φορολογώ αναλόγως. Είναι τυχαίο άραγε ότι η συγκεκριμένη «μελέτη» εμφανίζεται σε μια περίοδο όπου ετοιμάζεται νέο φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο καταργεί – σύμφωνα με τις πληροφορίες που διοχετεύει σκόπιμα το υπουργείο οικονομικών στον τύπο – το αφορολόγητο για τους ελευθεροεπαγγελματίες και προβλέπει νέα μεγαλύτερα φορομπηχτικά δεινά;

Φυσικά οι ελευθεροεπαγγελματίες είναι ο εύκολος στόχος. Μην νομίζετε όμως ότι η φορομπηχτική πολιτική εξόντωσης που εφαρμόζει η δοτή συγκυβέρνηση κατ’ επιταγή των μεγάλων αφεντικών, θα μείνει στους ελευθεροεπαγγελματίες. Απλά εφαρμόζουν την γνωστή τακτική των ναζί. Στοχοποιούν κοινωνικοεπαγγελματικές κατηγορίες για να διαιρέσουν την κοινωνία, για να στρέψουν τον μισθωτό και τον συνταξιούχο ενάντια στον ελευθεροεπαγγελματία με σκοπό να εξοντώσουν επιλεκτικά και κατά περίπτωση όλους, ολόκληρη την εργαζόμενη κοινωνία.

Είναι τυχαίο που καμιά «μελέτη» δεν ασχολείται με την φοροδιαφυγή των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, ντόπιων και ξένων; Το 2009 το σύνολο των Νομικών Προσώπων, δηλαδή οι επιχειρήσεις που κάνουν φορολογική δήλωση, ανέρχονταν σε 221.363 και δήλωσαν συνολικά φορολογητέα κέρδη της τάξης των 16,7 δις ευρώ. Από αυτές οι 193 μεγαλύτερες επιχειρήσεις (δηλαδή το 0,08% του συνόλου) δήλωσε φορολογητέα κέρδη της τάξης των 8 δις ευρώ (δηλαδή το 47,9% του συνόλου). Το 2010 το σύνολο των επιχειρήσεων που έκαναν φορολογική δήλωση ήταν 225.090 και δήλωσαν φορολογητέα κέρδη 15,1 δις ευρώ. Από αυτές οι 174 μεγαλύτερες επιχειρήσεις (δηλαδή το 0,07% του συνόλου) δήλωσαν 7,1 δις ευρώ (δηλαδή το 47% του συνόλου).

Αν λοιπόν είναι έτσι τα πράγματα τότε ποιος θα μας εξηγήσει που βρέθηκαν τα 12,9 δις ευρώ που βγήκαν στο εξωτερικό ως τόκοι, μερίσματα, κέρδη για το 2009, ενώ το 2010 βγήκαν 11,3 δις ευρώ. Επίσημα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος. Πώς γίνεται να δηλώνουν όλες οι επιχειρήσεις το 2009 16,7 δις ευρώ φορολογητέα κέρδη και να βγάζουν στο εξωτερικό την ίδια χρονιά 12,9 δις ευρώ με την μορφή κερδών, μερισμάτων και τόκων; Ή το 2010 να δηλώνουν επίσημα 15,1 δις ευρώ και να βγάζουν στο εξωτερικό 11,3 δις ευρώ; Περιλαμβάνονται μήπως στα επίσημα φορολογητέα κέρδη, αυτά που εξάγονται; Όχι, βέβαια. Ποιοι τα βγάζουν έξω;

Έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι η εξαγωγή αυτή γίνεται από άλλους και όχι από τις 193 ή 174 επιχειρήσεις με τα μεγαλύτερα κέρδη; Πώς γίνεται λοιπόν να δηλώνουν αυτές οι επιχειρήσεις 8 δις ευρώ φορολογητέα κέρδη το 2009 και να εξάγουν πάνω από 12,9 δις ευρώ; Πώς γίνεται να δηλώνουν το 2010 7,1 δις ευρώ φορολογητέα κέρδη και να εξάγουν πάνω από 11,3 δις ευρώ; Δεν αρκεί αυτό το στοιχείο για να κινητοποιηθεί το ΣΔΟΕ και γενικά οι φορολογικές αρχές; Και τέλος πάντων πόσο δύσκολο είναι να βρίσκονται υπό διαρκή φορολογική εποπτεία αυτές οι 200 κατά μέγιστο μεγάλες επιχειρήσεις της ημεδαπής και της αλλοδαπής;

Κι αν τόσο φανερά μπορούν να εξάγουν αφορολόγητα κέρδη στο εξωτερικό μια χούφτα επιχειρηματικοί όμιλοι, φανταστείτε τι κάνουν υπογείως με υπερ- και υποκοστολογήσεις, με αδιαφανείς ενδοεταιρικές δοσοληψίες, με το εμπόριο ανάμεσα σε θυγατρικές και μητρική, κοκ. Γιατί καμιά κυβέρνηση, ούτε κανείς επίδοξος «ερευνητής» δεν έχει ασχοληθεί επισταμένως με το όλο θέμα για να μας καταπλήξει όλους με τα ευρήματα της έρευνάς του; Νομίζω ότι η απάντηση είναι ευκόλως εννοούμενη.

Και για να τελειώνουμε με τους αγύρτες της δημοσιογραφίας και της οικονομικής. Με δήλωσή του ο Πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου, Πελοπίδας Καλλίρης, εξ αφορμής της συγκεκριμένης «έρευνας» σχετικά με την φοροδιαφυγή, είπε ανάμεσα στα άλλα: «Πρέπει όμως επιτέλους να καλλιεργηθεί ισχυρή φορολογική συνείδηση στους πολίτες και απαραίτητη προϋπόθεση είναι η πάταξη της διαφθοράς με ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των ελεγκτικών αρχών. Για να αποκτήσει ο πολίτης αυτό που ευρέως ονομάζεται φορολογική συνείδηση πρέπει από τα μαθητικά του χρόνια και εμείς επιμένουμε σ’ αυτό να αποκτήσει φορολογική παιδεία.»

Δεν γνωρίζουμε σε ποιον πλανήτη ζει ο κύριος Πρόεδρος, ή τι αντιπροσωπεύει στ’ αλήθεια, αλλά η πραγματικότητα είναι άλλη. Δεν πάσχουμε από «φορολογική συνείδηση» ή «φορολογική παιδεία», ούτε από ελεγκτικούς μηχανισμούς, αλλά από τίμια διακυβέρνηση και από ένα φορολογικό σύστημα που δεν υποδουλώνει τον φορολογούμενο.

Όσο οι φοροεπιδρομές θα συνεχίζονται και μάλιστα θα θέτουν την ίδια την επιβίωση του μεγαλύτερου μέρους των πολιτών σε κίνδυνο. Όσο ο φόρος θα εξισώνεται με την δήμευση εισοδημάτων και περιουσίας των πολιτών. Όσο θα συμβάλει στην ανισοκατανομή πλούτου και εισοδημάτων. Όσο οι φόροι θα υπηρετούν ένα καθεστώς απόλυτα διεφθαρμένο και ξένο προς τα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, τότε η φοροδιαφυγή όχι μόνο θα συνεχίζει να υπάρχει, αλλά για τους περισσότερους είναι αναγκαίο μέσο επιβίωσης και ταυτόχρονα συνιστά βασικό δημοκρατικό καθήκον. Το καθήκον της δημοκρατικής ανυπακοής απέναντι σε μια εξουσία που έχει βαλθεί να εξοντώσει τον λαό και την χώρα. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού.

πηγή: http://www.seisaxthia-epam.blogspot.gr

Βίος και Πολιτεία του Γιάννη Στουρνάρα

“Θα μπορούσε να έχει λάβει το βραβείο του "Δημοσίου υπαλλήλου των τελευταίων 30 ετών"”
Όσοι έχουν γνωρίσει τον Γιάννη Στουρνάρα από κοντά συμφωνούν στο εξής: «Δεν τον λες ευφυή και για αυτόν τον λόγο δεν μπορεί ποτέ να διαχειριστεί πληροφορίες και αναλύσεις πέραν από εκείνες που του υποδεικνύουν.
Επίσης ενώ έχει κάνει καλές σπουδές στα οικονομικά, δεν διαθέτει αυτό που λέμε οικονομική σκέψη».
Ο σημερινός υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, παρότι δείχνει να μισεί θανάσιμα τον δημόσιο τομέα, θα μπορούσε να λάβει το βραβείο του «Δημοσίου Υπαλλήλου της 30ετίας». Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ο τεχνοκράτης και αγαπημένο παιδί του Κώστα Σημίτη, τοποθετείται εδώ και περίπου 30 χρόνια μόνο σε δημόσιες θέσεις από τις οποίες λαμβάνει παχυλούς μισθούς. 
Τόσο παχυλούς, ώστε μπορεί να διαμένει σε έπαυλη στην Κηφισιά, αλλά και να διαθέτει πολυτελέστατη βίλα στη Σύρο, δίπλα ακριβώς από τη βίλα του κουμπάρου του Γιάννου Παπαντωνίου.
Και μπορεί ο Γιάννης Στουρνάρας να έχει πέσει έξω σε όλες του τις προβλέψεις, σε όλες του τις

Σύγκριση τιμών 1999-2012. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΚΡΙΒΥΝΕ!

Σίγουρα θα το έχετε δει αυτό… Άκρως αποκαλυπτικό…
Το 1999 δούλευες με βασικό μισθό 5 λεπτά για να “βγάλεις” μία τυρόπιτα ενώ σήμερα δουλεύεις για την ίδια τυρόπιτα μισή ώρα!!!
Η αλήθεια όμως είναι ότι τίποτα δεν ακρίβυνε.
Αυτό που συνέβη είναι ότι έπεσε η αξία των χρημάτων!
Από τότε εώς σήμερα τυπώνουμε ανελέητα χρήματα χωρίς κανένα αντίκρισμα σε χρυσό.
Αυτό αρχικά ξεκινάει με το δολάριο που είναι το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα αλλά γίνεται το ίδιο και με το ευρώ. Κυρίως όταν με έμμεσους τρόπους κάνουν ενέσεις ρευστότητας στις αγορές.
Τι εννοώ; Αν αποτιμήσουμε τα παραπάνω στην τιμή του χρυσού θα δούμε ότι οι τιμές έχουν πέσει!!!!
Το 1999 μία χρυσή Λίρα είχε αξία 61 ευρώ. Το 2012 σχεδόν 350 ευρώ!
Τότε ο βασικός μισθός ήταν 10 λίρες, τώρα ούτε μιάμιση!!! Δηλαδή σήμερα δουλεύεις όχι για τα ίδια που νομίζουν πολλοί όταν βλέπουν την παραπάνω εικόνα.
Σήμερα δουλεύεις για λιγότερα.. πολύ λιγότερα… Για το 1/7 από ότι τότε!!!
Με μία λίρα τότε αγόραζες 210 τυρόπιτες. Σήμερα με μία λίρα αγοράζεις 230. Πάνω κάτω τα ίδια!!!
Ότι έδινες το ίδιο δίνεις. Ότι έπαιρνες το ίδιο παίρνεις.
Αυτό σημαίνει ότι η πραγματική αξία της τυρόπιτας σε σχέση με τον χρυσό έμεινε η ίδια!
Ο χρυσός δεν χάνει την αξία του επειδή κανείς δεν μπορεί να τυπώσει κι άλλο.
Ο χρυσός μπορείς να υπάρχει εξώρυξη αλλά η ποσότητα που εξορύχτηκε από το 1999 μέχρι σήμερα είναι απειροελάχιστη σε σχέση με τα ψεύτικα χρήματα που δημιουργήθηκαν από τότε έως τώρα.
Θα ταν καλύτερα να πληρώνεσαι σε χρυσό. Να ήταν πχ ο βασικός μισθός 2 χρυσές λίρες… και ας πάγωναν τις αυξήσεις για τα τελευταία 13 χρόνια…
Είμαστε πλέον σε μία πορεία χωρίς επιστροφή. Αργά ή γρήγορα τα χρήματα θα έχουν την αξία του χαρτιού στο οποίο είναι τυπωμένα. Οι τιμές στα πρωταρχικά αγαθά όπως καύσιμα και τρόφιμα συνεχώς θα ανεβαίνουν.
Στην ουσία δεν είναι η τιμή τους που ανεβαίνει. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι τα χρήματα χάνουν την αγοραστική τους αξία. Εκεί που ήθελες 1,5 ευρώ για μία τυρόπιτα, σε λίγο θα θες 3. Ή με 1,5 θα πέρνεις κάτι που μόνο τυρόπιτα δε θα είναι… (φύλο με γεύση χαρτιού και γέμιση μεταλλαγμένης τυρομάζας)!
Αυτό που συνέβη τα τελευταία 13 χρόνια σιγά σιγά, έχει πλέον αρχίσει να εκτοξεύεται εκθετικά.
Όταν καταλάβεις αυτή την πολύ απλή λογική και ξεκολλήσεις από την συνήθεια να μετράς την αξία των πραγμάτων σε χρήματα που χάνουν συνεχώς αξία, τότε θα έχεις κάνει ένα πολύ σημαντικό βήμα οικονομικής αφύπνισης.
Και ας πούμε ότι το κατάλαβες αυτό το τόσο απλό πράγμα… τι κάνεις τώρα;
Πολύ απλά, προετοιμάζεσαι να ζήσεις σε μία αχρήματη κοινωνία!
Είναι η μόνη λύση για να ελευθερωθούμε από την φυλακή των χρημάτων που έχουμε όλοι μπει.
Δεν ξέρω σε τι θα συναλασόμαστε; Σε κουκιά; Σε χρυσό; Σε απευθείας ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών; Δεν ξέρω… παντως στην ιστορία της ανθρωπότητας, το πιο standard ανταλλακτικό μέσο ήταν πάντα ο χρυσός…
Το πρόβλημα όμως με τον χρυσό είναι ότι δεν τρώγεται..!!
Αν δεν έχω να φάω προτιμώ την τυρόπιτα από τη λίρα…
ούπς!!! αυτό σημαίνει ότι αυτός που φτιάχνει τυρόπιτες θα θησαυρίσει!
Λέμε τώρα..!
Ελπίζω να σας προβλημάτησα!…
Καλό βράδυ

Related Articles:

Οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν !!!!!!!!!

Αν η "συμπεριφορά" του ΔΝΤ προς το ελληνικό πρόβλημα χρέους, εμπεριέχει λάθη "πολλαπλασιαστών", σύμφωνα πάντα με τις διαπιστώσεις των ίδιων των στελεχών του, στην προσπάθειά τους να αμβλύνουν τις αναμενόμενες κοινωνικές αντιδράσεις, οι παραδοχές αυτών των "λαθών" δεν μπορούν να καμουφλάρουν τους "πολλαπλασιαστές" των αυτοκτονιών, της εξαθλίωσης και της αναξιοπρεπούς επιβίωσης του του Ελληνικού Λαού. Ιδίως του τμήματος εκείνου που δεν είχε προνομιακή σχέση με τους μηχανισμούς διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και δεν ήταν συνδαιτημόνας του Πάγκαλου.Οι αιρετικοί οικονομολόγοι, ο καθένας με την διαλεκτική του, έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου, ακολουθούμενοι από τους αντιμνημονιακούς πολιτικούς, ανεξαρτήτως αν οι τελευταίοι είχαν σαν φετίχ το
Ευρώ και την Ε.Ε. ή την δραχμή και την καταγγελία του χρέους ως επονείδιστου.
Τι έχουν να πούν τώρα οι λαλίστατοι καθηγητές οικονομολόγοι που θα έσκιζαν τα πτυχία τους υπέρ των μνημονιακών δανειακών συμβάσεων και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας που αυτές απαίτησαν; Τι έχουν να πουν τα παπαγαλάκια που τους έβγαζαν στα παράθυρα, να συντελούν στην διαμόρφωση της ευνουχισμένης, εθελοδουλικού τύπου κοινής γνώμης; Τι έχει να πει το συγκυβερνόν τμήμα της αριστεράς γιά το οξύμωρο σχήμα που καλείται να χωνέψει ο μέσος Έλληνας: Οι δανειστές, ή έστω μέρος τους, να παραδέχονται οτι το πρόγραμα που οι ίδιοι επέβαλαν, ειναι καταστροφικό γιά τη χώρα και οι πολιτικοί να υπερθεματίζουν των δανειστών, αρνούμενοι να διανοηθούν έστω, την διαπραγμάτευση μιας χαλάρωσης των όρων του καταστροφικού μνημονίου που οι ίδιοι ψήφισαν, αφού υπέκλεψαν την ψήφο του εκλογικού σώματος, διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά τους, ως ο πιό υπεύθυνος πολιτικός χώρος που θα έφερνε σε πέρας μιά τέτοια διαπραγμάτευση.
Ο Ελληνικός Λαός πρέπει να λάβει σοβαρά υπ' όψη του το "Κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν" και να πράξει ανάλογα.

Ο Μπαγασάκος γιά τα Αληθινά Ψέματα

Πόσος είναι ο κατώτατος μισθός στον δυτικό κόσμο; Διαβάστε όπωσδήποτε!

inShare

Μετά το σάλο από τα σενάρια περί νέας μείωσης του κατώτατου μισθού, δείτε τι ισχύει διεθνώς με τον κατώτατο μισθό! Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

Στις χώρες της Ευρωπαικής Ενωσης, την πρωτοκαθεδρία την έχει το Λουξεμβούργο (βεβαίως-βεβαίως) με 1.758 ευρώ μικτές απολαβές, δηλαδή περίπου 1.640 καθαρά. Στο γειτονικό (του Λουξεμβούργου) Βέλγιο, το ποσό κατεβαίνει κατά τι, δηλαδή στα 1.500 ευρώ μηνιαίως.
Λίγο πιο κάτω βρίσκεται η ...Ιρλανδία (ναι,ναι, αυτή των
μνημονίων όπως εμείς!) στα 1.462 ευρώ μηνιαίως! Ακολουθεί κατα πόδας η Ολλανδία με 1.429 ευρώ και λίγο πιο κάτω, η Γαλλία με 1.365 ευρώ!
Απίστευτα νούμερα ε;
Και μη μου πείτε για...ακριβό κόστος ζωής εκεί, γιατί το γάλα στην Ολλανδία για παράδειγμα, έχει 0.65 σέντς το λίτρο (!), ενώ στο Βέλγιο στα 0.73 σέντς!
Τα ενοίκια των σπιτιών κυμαίνονται περίπου μεταξύ 350 και 600 ευρώ, ενώ το μέσο κόστος ζωής για έναν 25άρη που φεύγει απο το σπίτι του είναι περίπου στα 1000 ευρώ (ενοίκια, κοινοχρηστα, είδη πρώτης ανάγκης!)
Αν δε πάμε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, δηλαδή στις ΗΠΑ, εκεί έχει πέσει πολύ βαρύς ο πέλεκυς! Εκεί όπου το κοινωνικό κράτος είναι σχεδόν ανύπαρκτο, ο κατώτατος μισθός βρίσκεται στα 869 δολλάρια, αρκετά πιο χαμηλά απο τον μέσο όρο της Ε.Ε. (Λέτε γι αυτό να έχουν λυσσάξει εκεί στο ΔΝΤ με τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη και θέλουν να μας κάνουν...ίσα κι όμοια με δαύτους;)

Η...βασίλισσα (ακόμη) του κατώτατου μισθού σε ύψος, δεν είναι άλλη απο την ...Αυστραλία, όπου ο πρώτος μισθός για έναν δάσκαλο π.χ. σε δημοτικό σχολείο, ξεκινάει απο τα 45.000 δολλάρια το χρόνο, ήγουν ...3.500 δολλάρια Αυστραλίας, δηλαδή το ...απίστευτο νούμερο των 2,720.34 ευρώ, ενώ ο πρώτος μισθός ενός κατώτερου, ανειδίκευτου δηλαδή εργάτη, είναι κατά τι ...μικρότερος του πρωτοδιοριζόμενου δασκάλου, δηλαδή κινείται στα 18 δολλάρια την ώρα καθαρά με 8ωρη απασχόληση και πενθήμερο, ήγουν 2.880 δολλάρια ζεστά-ζεστά στο χεράκι, που σε ευρώ μεταφράζονται σε ...2.280 ευρουλάκια!

Τι έγινε; Σπάσατε τον υπολογιστή; Κακώς αγαπητοί μου, πάρα πολύ κακώς! Τα κεφάλια αυτών που ψηφίζετε τόσα χρόνια, αυτών που σας έχουν φέρει σε αυτό το σημείο θα πρεπε να σπάσετε, αντί να κάθεστε στους καναπέδες σας και να περιμένετε το...μοιραίο!

Ελεος πια δηλαδή!


Αληθινά Ψέμματα

500άρικο μισθός; Πολλά είναι!



Ψεύτες, αδίστακτοι ψεύτες και πολιτικοί απατεώνες είναι οι υπουργοί που κατ' εντολήν του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά βγήκαν προχθές και χθες να διαψεύσουν τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών Γιώργο Μέργο

ο οποίος μιλώντας τη Δευτέρα στην Ενωση Ασφαλιστικών Εταιρειών υπαινίχθηκε σαφώς ότι το 2014 θα μειωθεί περαιτέρω ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα.

Ο ίδιος ο αρμόδιος επίτροπος της ΕΕ Ολι Ρεν εξευτέλισε χθες τη συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ δηλώνοντας χωρίς περιστροφές ότι από το 2014 θα αλλάξει ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα γιατί αυτό προβλέπει το Μνημόνιο που έχουν συνυπογράψει οι κυβερνώντες τη χώρα μας. Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα «παραμένει ακόμη σε υψηλά επίπεδα» δήλωσε ο γγ του υπουργείου Οικονομικών. «Υψηλά επίπεδα» σε σχέση με ποια χώρα; Υπενθυμίζεται ότι ο κατώτατος μισθός στη χώρα μας, μετά τη δραματική μείωση που υπέστη το 2012 με πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, έπεσε από τα 751 ευρώ στα 586 ευρώ μεικτά (δηλαδή γύρω στα 490 ευρώ καθαρά) υφιστάμενος μείωση 22%. Για τους νέους κάτω των 25 ετών, μάλιστα, έπεσε κατά 32% στα 511 ευρώ μεικτά. Με ποια κράτη, λοιπόν, συγκρίνει η κυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη τον κατώτατο μισθό στην Ελλάδα και τον βρίσκει να «παραμένει ακόμη σε υψηλά επίπεδα»; Σίγουρα όχι πάντως με τις χώρες της παλιάς «ΕΕ των 15», με την οποία συνηθίζουμε να κάνουμε τις συγκρίσεις. Από τα πρώτα 15 κράτη της ΕΕ, μόνο η Πορτογαλία έχει κατώτατο μισθό χαμηλότερο κατά ένα εικοσάρικο τον μήνα από την Ελλάδα - 586 οι Ελληνες, 566 οι Πορτογάλοι.

Οι τρίτοι από το τέλος Ισπανοί υπερβαίνουν οριακά τον κατώτατο μισθό που είχε η Ελλάδα πριν από την καταβαράθρωσή του και παίρνουν έτσι σχεδόν δύο κατοστάρικα περισσότερο από τους Ελληνες - 753 ευρώ για την ακρίβεια. Η απόλυτη ξεφτίλα είναι ότι ακόμη και η... Σλοβενία, αυτό το κομμάτι της πρώην Γιουγκοσλαβίας που μπήκε στην ΕΕ το 2004 και στην Ευρωζώνη το 2007, έχει κατώτατο μισθό 763 ευρώ! Εκεί όμως που σου 'ρχεται ταμπλάς είναι όταν μαθαίνεις ότι στην Ιρλανδία, τη χρεοκοπημένη λόγω των τραπεζών της χώρας που βρίσκεται κι αυτή υπό καθεστώς Μνημονίου, ο κατώτατος μισθός είναι... 1.462 ευρώ! Ναι, 1.462 ευρώ, περισσότερα δηλαδή από τα 1.430 ευρώ της Γαλλίας ή τα 1.456 της Ολλανδίας και πολύ περισσότερα από τα 1.244 της Βρετανίας! Υπάρχουν όμως κράτη στην Ευρώπη με τα οποία μας συγκρίνει ο εντιμότατος Γεώργιος Μέργος, τα οποία έχουν όντως χαμηλότερους κατώτατους μισθούς και στα οποία προφανώς μας κατατάσσει η κυβέρνηση Σαμαρά και υπολοίπων, δικαιολογώντας πραγματικά τον ισχυρισμό ότι ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα «παραμένει ακόμη σε υψηλά επίπεδα».

Φυσικά και τα 586 ευρώ μεικτά της Ελλάδας είναι περισσότερα από τα 353 ευρώ της Πολωνίας, τα 289 της Λιθουανίας - πόσω μάλλον από τα... 158,5 ευρώ της Βουλγαρίας και τα 157 της Ρουμανίας!!! «Παραλήδες» είναι οι Ελληνες που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό σε σχέση με τους Λιθουανούς και τους Βούλγαρους. Κι ας λέει ό,τι θέλει το Ινστιτούτο Ερευνών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, το οποίο συνυπολογίζοντας και τις απάνθρωπες φορολογικές επιβαρύνσεις κατέληξε στο ότι μέχρι το τέλος του 2013 οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα έχουν απολέσει στη διάρκεια της τετραετίας της κρίσης το... 50% (!) του εισοδήματός τους, με αποτέλεσμα στο τέλος αυτού του χρόνου 3.900.000 Ελληνες να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Αν μάλιστα συγκρίνουμε τον ελληνικό κατώτατο μισθό με τις αμοιβές στην Μπουρκίνα Φάσο, στο Ναούρου, στη Μιανμάρ ή στο Μπανγκλαντές, τότε οδηγούμαστε αβίαστα στο συμπέρασμα ότι οι Ελληνες είναι... ζάπλουτοι και καθόλου ανταγωνιστικοί προς τις προαναφερθείσες χώρες - γίγαντες της παγκόσμιας οικονομίας!

Πέρα όμως από τα πικρόχολα σχόλια και τις εξυπνάδες, η τραγωδία των Ελλήνων εργαζομένων συνίσταται στο ότι από φέτος τον κατώτατο μισθό θα τον ορίζει και θα τον αλλάζει όποια στιγμή θέλει η κυβέρνηση, χωρίς τη συμφωνία των κοινωνικών εταίρων και την υπογραφή εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας. Σε αντίθεση με τις επικρίσεις που δέχθηκε ο γγ του υπουργείου Οικονομικών, εμείς αντιθέτως υποστηρίζουμε την άποψη ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να του είναι ευγνώμονες γιατί τους άνοιξε τα μάτια - και δεν το γράφουμε ειρωνικά αυτό. Αποκάλυψε αυτό που οι πολιτικοί της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ προσπαθούν να κρύψουν για το μέλλον που ετοιμάζουν στον λαό μας, τον οποίον κατατάσσουν οικονομικά στους εξαθλιωμένους λαούς των Βαλκανίων και των χωρών του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού». Τίναξε στον αέρα ο Γ. Μέργος όλα τα παραμύθια περί «ανάπτυξης». Κατέστησε σαφές ότι στην «ανάπτυξη» του Σαμαρά και του Βενιζέλου, οι Ελληνες θα παίρνουν μισθούς 300-400 ευρώ και πολλά τους είναι!

Πηγή:www.ethnos.gr

Στάση πληρωμών από τους πολίτες- Έγιναν 500.000 αιτήσεις διαγραφής δανείων!

500.000 δάνεια είναι στον «αέρα», καθώς οι δανειολήπτες έχουν ζητήσει ολική ή μερική διαγραφή τους. Από αυτά μόλις οι...
50.000 αιτήσεις πληρούν όλα όσα απαιτεί ο νόμος και τα δικαστήρια κρίνουν δίκαιο να μελετηθούν βαθύτερα.

600.000 δάνεια αυτή τη στιγμή δεν εξυπηρετούνται από τους δανειολήπτες. Ως αποτέλεσμα οι τράπεζες δεν εισπράττουν χρήματα, ενώ και οι δανειολήπτες μπαίνουν σε «μπελάδες». Η πλειονότητα αυτών, όμως, φιλοδοξεί να επιτύχει διαγραφή του χρέους της μη μπορώντας να ικανοποιήσει τους πιστωτές λόγω έλλειψης χρημάτων.

Χαρακτηριστικά, υπολογίζεται πως ένα στα τρία δάνεια δεν εξυπηρετείται. Βέβαια, στα στεγαστικά δάνεια τα πράγματα είναι χειρότερα και για τις τράπεζες και για τους δανειολήπτες. Για τις τράπεζες άλλο τα καταναλωτικά δάνεια που έχουν δώσει και έχουν υπόλοιπο συνήθως μικρότερο από 10.000 ευρώ ανά περίπτωση, κι άλλο τα στεγαστικά, που συνήθως αυτά που δεν εξυπηρετούνται έχουν υπόλοιπο μεγαλύτερο των 100.000 ευρώ ανά περίπτωση. Και για τους δανειολήπτες, άλλο να αφήσουν εκκρεμές ένα δάνειο καταναλωτικό, κι άλλο ένα στεγαστικό έχοντας υποθηκεύσει την κατοικία τους.

Τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται αυτή τη στιγμή έχουν υπόλοιπα που στο σύνολό τους αφορούν ένα ποσό μεγαλύτερο των 900 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο, αυτό το πρόβλημα δεν είναι το μόνο που απασχολεί τις τράπεζες.

Σημαντικό πρόβλημα αποτελεί για τις τράπεζες και η συνεργασία τους με το υπουργείο Οικονομικών για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Έγγραφο του υπουργείου που παραδόθηκε στους υπεύθυνους των τραπεζών ζητάει να γνωστοποιηθούν άμεσα στο υπουργείο οι τραπεζικοί λογαριασμοί των οφειλετών του Δημοσίου και μάλιστα χωρίς εξαιρέσεις.

Το επόμενο βήμα, όπως είναι λογικό θα είναι η άντληση κεφαλαίων από τους λογαριασμούς αυτούς έναντι του χρέους. Σε αυτήν την περίπτωση το Δημόσιο θα δεσμεύει τους τραπεζικούς λογαριασμούς των οφειλετών και θα παίρνει χωρίς την έγκρισή τους τα οφειλόμενα. Αν στους τραπεζικούς λογαριασμούς το ποσό που υπάρχει είναι μεγαλύτερο των οφειλών, θα δεσμεύεται μόνο ένα ποσό που αντιστοιχεί στα οφειλόμενα. Αν το ποσό που υπάρχει είναι μικρότερο, θα δεσμεύεται ολόκληρο.

Για τις κατασχέσεις των καταθέσεων το υπουργείο Οικονομικών θα ορίσει ως εντολέα κατάσχεσης την Εφορία διά των κατά τόπους ΔΟΥ. Οι οφειλές θα πρέπει να είναι μεγαλύτερες των 300 ευρώ, αν και υπάρχουν εξαιρέσεις που θα επιτρέπουν στο κράτος να κάνει δεσμεύσεις ακόμα και για ποσά μικρότερα των 50 ευρώ. Πάντως, από τις δεσμεύσεις αναμένεται να εξαιρεθούν λογαριασμοί που περιέχουν ποσά που αφορούν τρέχοντες μισθούς και συντάξεις μικρότερους των 1.000 ευρώ.

Στενάζει από την ανεργία ο ιδιωτικός τομέας

Εφιαλτικές διαστάσεις λαμβάνει η ανεργία. Τον Νοέμβριο του 2012 εκτοξεύτηκε στο 27% (από 20,8% έναν χρόνο πριν), καταγράφοντας άλλο ένα αρνητικό ρεκόρ. 

 
Στους νέους εκτινάχθηκε στο...
61,7%, κάτι που σημαίνει ότι οι 6 στους 10 αδυνατούν να βρουν εργασία.
Επίσης, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι για δεύτερο στη σειρά μήνα η Αττική αναδεικνύεται πρωταθλήτρια στην ανεργία μεταξύ των περιφερειών της χώρας, με ποσοστό 29%.
Ο αριθμός των ανέργων ξεπερνά πλέον το 1,35 εκατ. άτομα και, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, μέσα στην κρίση στις στρατιές των ανέργων προστέθηκαν 1 εκατ. άτομα.
Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι οι προβλέψεις των ειδικών μιλούν για περαιτέρω αύξηση της ανεργίας εντός του τρέχοντος έτους. Μάλιστα το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών προβλέπει ότι μέσα στο 2013 το 1/3 του ελληνικού εργατικού δυναμικού θα είναι άνεργο, καθώς διατυπώνει την εκτίμηση ότι το ποσοστό ανεργίας θα φτάσει το 30,1% .
Οι προβλέψεις
Να σημειωθεί ότι στις τελευταίες του προβλέψεις το ΔΝΤ εκτιμούσε την ανεργία φέτος στο 26,6%, ενώ το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο οριοθετείται πέριξ του 23%, προβλέψεις οι οποίες έχουν εκ των πραγμάτων ξεπεραστεί.
Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ το ποσοστό ανεργίας τον περσινό Νοέμβριο ανήλθε σε 27%, έναντι 20,8% τον ίδιο μήνα του 2011 και 26,6% τον Οκτώβριο του 2012.
Ηλικιακά η υψηλότερη ανεργία καταγράφεται στους νέους έως 24 ετών, στο 61,7% (από 50,1% τον Νοέμβριο του 2011). Ακολουθεί η πλέον παραγωγική ηλικιακή ομάδα μεταξύ 25 και 34 ετών, στην οποία το ποσοστό ανέρχεται στο 36,2%. Στις ηλικίες 35-44 ετών η ανεργία έφτασε το 23,3% και μεταξύ 45 και 54 ετών το 19,8%.
Από την ανεργία πλήττονται περισσότερο οι γυναίκες (31,1% τον Νοέμβριο του 2012, από 24,6% το 2011) και σχετικά λιγότερο οι άνδρες (24% από 18%).
Σε επίπεδο περιφερειών, στην πρώτη θέση βρίσκεται η Αττική με 29% από 21,7% τον Νοέμβριο του 2011 και ακολουθούν από... κοντά η Ηπειρος - Δυτική Μακεδονία με 28,2% και η Μακεδονία - Θράκη με 27,2%.
Στη Θεσσαλία - Στερεά Ελλάδα το ποσοστό διαμορφώνεται στο 26,7%, σε Πελοπόννησο - Δυτική Ελλάδα - Ιόνιοι Νήσοι στο 24,5%, στην Κρήτη στο 21,1% και στο Αιγαίο στο 20,1%.
Επιχειρήσεις Η αισιοδοξία επιστρέφει
Η αισιοδοξία επιστρέφει στα επιτελεία των διοικήσεων των επιχειρήσεων μετά δύο χρόνια, σύμφωνα με έρευνα της PWC. Οι διευθύνοντες σύμβουλοι των μεγάλων επιχειρήσεων βλέπουν φως στο τούνελ, αφού οι έξι στους δέκα αναμένουν αύξηση των εσόδων της εταιρείας τους για τους επόμενους δώδεκα μήνες. Να σημειωθεί ότι στην αντίστοιχη έρευνα του 2010 τα αισιόδοξα στελέχη ήταν μόλις 3 στα 10. Οι εννέα στους 10 CEO θεωρούν ότι η αδυναμία χρηματοδότησης είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα.
Κώστας Τσαχάκης

 www.ethnos.gr

Ένα βήμα πριν τη κατάρρευση ... Πανικός στο Μαξίμου!

Τα στοιχεία που αφορούν τα δημόσια έσοδα για το μήνα Ιανουάριο, προκάλεσαν πανικό στο οικονομικό επιτελείο και κυριάρχησαν στη χθεσινή συνάντηση των τριών πολιτικών αρχηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση. 

Όσοι επικεντρώνονται στη μείωση των δημοσίων εσόδων κατά 7% , ήτοι κατά 750 εκατομμύρια λιγότερα από αυτά που υπολόγιζαν να εισπράξουν, βλέπουν το δέντρο και δεν βλέπουν το δάσος.
Το πιο σημαντικό ίσως στοιχείο είναι η μείωση των εσόδων από
το Φ.Π.Α κατά 15% σε συγκριτικό επίπεδο.

Αυτό σημαίνει τρία πράγματα:1. Μειώθηκε δραματικά η κατανάλωση. Και δεν υπάρχει τρόπος να αναστραφεί αυτή η μείωση με την πολιτική λιτότητας, αντίθετα θα μειώνεται συνεχώς.

2. Η πραγματική οικονομία είναι νεκρή και δεν μπορεί πλέον να παράξει πλούτο, που μέρος του θα αντιστοιχηθεί σε δημόσια έσοδα.

3. Οι προβλέψεις για την ύφεση θα πέσουν και πάλι έξω. Η ύφεση πιθανόν να είναι ακόμα και στο 6% το 2013.

Είναι επίσης δεδομένο ότι εξαντλήθηκε η φοροδοτική δυνατότητα των πολιτών.Πλέον, δίπλα στο »Δεν πληρώνω», που ήταν και είναι πολύ μικρότερης εμβέλειας από αυτή που θέλουν να παρουσιάσουν μερικοί, υπάρχει το »Δεν έχω». Υπάρχει επίσης και η τάση να καλύπτει ο καθένας τις ανάγκες τις οικογένειάς του και τις ανάγκες της προσωπικής του διαβίωσης και οι υποχρεώσεις προς το Κράτος να έπονται.

Η κλιμάκωση αυτής της κατάστασης , τους δύο επόμενους μήνες, προκαλεί πανικό στην κυβέρνηση.
Ήδη αυξάνονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο και αυτός ο δείκτης δεν πρόκειται να αναστραφεί.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 81% των καταθετών στις Ελληνικές Τράπεζες έχουν καταθέσεις κάτω των 2.000 ευρώ που σε ένα εξάμηνο από τώρα θα έχουν εξανεμιστεί.
Ο κ. Στουρνάρας, με την κυνικότητα που τον χαρακτηρίζει, έδωσε εντολή στους ελεγκτικούς μηχανισμούς να ενεργοποιήσουν τις απειλές για κατασχέσεις μισθών,συντάξεων αλλά και τραπεζικών λογαριασμών. Μάλιστα, το επόμενο διάστημα θα πραγματοποιηθούν κάποιες κατασχέσεις για παραδειγματισμό και για να περάσει το μήνυμα της αποφασιστικότητας.
Ούτε αυτό όμως δίνει διέξοδο και λύση.

Πρώτον γιατί δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε ευρεία κλίμακα, γιατί θα πυροδοτήσει κοινωνική εξέγερση.
Δεύτερον, γιατί δεν είναι όλοι μισθωτοί και συνταξιούχοι. Η περίφημη μεσαία τάξη που στοχοποιείται και εξαθλιώνεται θα σπεύσει να αποσύρει και τις λιγοστές τραπεζικές καταθέσεις της, με την υποψία και μόνο εφαρμογής αυτού του ακραίου μέτρου.
Ο μύθος της επιστροφής των καταθέσεων είναι ένα ακόμα χοντροκομμένο ψέμα . Το 2009 οι καταθέσεις των Ελλήνων στις τράπεζες ήταν 240 δις ευρώ. Σήμερα είναι 155 δις ευρώ.
Διαμορφώνεται έτσι μία εικόνα κατάρρευσης και μη αναστρέψιμης πορείας όσον αφορά την αδυναμία επίτευξης των στόχων του προγράμματος ενώ ναρκοθετείται και ο πολιτικός σχεδιασμός της κυβέρνησης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και σε αυτό το οριακό σημείο,με τη φοροδοτική ικανότητα να έχει,αποδεδειγμένα εξαντληθεί, ο Υπουργός Οικονομικών έθεσε θέμα στη χθεσινή σύσκεψη στο Μαξίμου για το φόρο ακινήτων και την ανάγκη άμεσης ενεργοποίησής του.
Τον κ.Στουρνάρα διέκοψαν ταυτόχρονα οι κ.κ Βενιζέλος, Κουβέλης τονίζοντας ότι είμαστε ένα βήμα πριν την κοινωνική έκρηξη και δεν μπορούμε να μιλάμε για νέους φόρους όταν δεν εισπράττονται οι παλαιοί.
Οι τρεις αρχηγοί βιώνουν πλέον το απόλυτο αδιέξοδο και μαζί τους το βιώνει και μία ολόκληρη χώρα.
Αυτό το πρόγραμμα, αυτός ο λογαριασμός δεν βγαίνει με τίποτα και δεν πρόκειται να βγει ποτέ, με αυτή την πολιτική.

Η απόλυτη συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας και η κατακόρυφη πτώση της κατανάλωσης, συναντώνται και κλείνουν το φαύλο κύκλο.
Εγκλωβίζουν μέσα σε αυτό τον κύκλο την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα.
Μετά από 3 χρόνια μέτρων, μειώσεων, περικοπών, η κοινωνία έσκασε.
Οι χθεσινές θλιβερές εικόνες με χιλιάδες Αθηναίους να σπρώχνονται για να πάρουν φρούτα και λαχανικά που μοίραζαν αγρότες, ήταν ένα ηχηρό μήνυμα όσων μπορούν να ακολουθήσουν .
Υπάρχει κόπωση να στηριχθεί αυτή η πολιτική λιτότητας, και η παθητική στάση των πολιτών ας μην ερμηνεύεται ως στήριξη της κυβέρνησης.

Είναι κούραση και απελπισία.
Η πολιτική πυγμής και το δόγμα »νόμος και τάξη» έδωσε μία μικρή ανάσα στην κυβέρνησης με τη βοήθεια και των λαθών του Σύριζα.
Η πολιτική πυγμής όμως έχει ημερομηνία λήξης και γυρίζει μπούμερανγκ όσο συνεχίζεται η εξαθλίωση.
Με την πολιτική πυγμής δεν δίνονται λύσεις στην ύφεση, στη συρρίκνωση της οικονομίας, στη μείωση της κατανάλωσης.

Χθες ο Πρωθυπουργός, και οι κ.κ Βενιζέλος ,Κουβέλης είδαν από κοντά το »Δράκο».
Ο πανικός και η ανησυχία είναι πλέον έκδηλα χαρακτηριστικά.

Σε πρώτη φάση αποφάσισαν:-Να παγώσουν για ένα δίμηνο το φόρο ακινήτων.
-Να προσπαθήσουν να εκτονώσουν το θέμα με τους αγρότες, γνωρίζοντας ότι αν κλείσουν οι δρόμοι πάμε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις ενώ δεν υπάρχει και η λύση της επιστράτευσης για τους αγρότες.

-->

Το πείραμα του Worgl: Πως οι τραπεζίτες ελέγχουν το χρήμα

Tο Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους. Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια,ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους.

Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής, είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει.

Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση.

Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio Gesell (Σύλβιο Γκέσελ). Ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα είχαν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία.

Ο Δήμαρχος βάζοντας σε εφαρμογή την παραπάνω θεωρία, ξεκίνησε το πρόγραμμα των Δημοτικών του έργων, δίνοντας δουλειά σε πολλούς εργαζόμενους και εργολάβους, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η πληρωμή τους θα γινόταν με σελίνια (το νόμισμα της Αυστρίας) όχι εκτυπωμένα από την Εθνική Τράπεζα της, αλλά από τον Δήμο του Wörgl. Όντως εκτυπώθηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 σελίνια ως "Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας", κάτι σαν ένα δωρεάν χρήμα, διότι δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό, απλά αναγνώριζαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα. Κόπηκαν χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας στα 1, 5 και 10 σελίνια.

Τα χρήματα του Wörgl

Στις 31 Ιουλίου 1932 δόθηκαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια για να πληρωθούν οι μισθοί των εργαζομένων, και η αξία των υλικών που αναλώθηκαν τον πρώτο μήνα στα δημοτικά έργα. Οι άνθρωποι που πήραν αυτά τα νέα σελίνια, μπορούσαν να πληρώσουν τους δημοτικούς τους φόρους, αλλά και να αγοράσουν ψωμί. Ο αρτοποιός παίρνοντας αυτά τα σελίνια μπορούσε να αγοράζει αλεύρι από τον μυλωνά. Ο μυλωνάς αγόραζε σιτάρι από τον γεωργό. Ο γεωργός αγόραζε εργαλεία από τον σιδερά. Ο σιδεράς αγόραζε παπούτσια από τον τσαγκάρη. Ο τσαγκάρης πλήρωνε τον δάσκαλο που έκανε μάθημα στα παιδιά του. Ο δάσκαλος αγόραζε ψωμί στον αρτοποιό.

Και ο κύκλος κυκλοφορίας του χρήματος επαναλαμβανότανε συνεχώς και καθημερινά, σε τέτοιο σημείο ώστε ήδη την τρίτη μέρα, ο κύκλος εργασιών ολόκληρης της πόλης να είναι παραπάνω από 10πλάσιος από τα 1.800 σελίνια που δόθηκαν στη κυκλοφορία σε σημείο το να υποπτεύονται κάποιοι ότι κάποια σελίνια είχαν πλαστογραφηθεί. Ο Δήμαρχος όμως είχε εφαρμόσει μία πρόσθετη μέθοδο για να κάνει το χρήμα να αλλάζει συνεχώς χέρια με μεγάλη ταχύτητα:

Τα χρήματα του Wörgl έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα. Για να αποφευχθεί αυτή η υποτίμηση ο ιδιοκτήτης του γραμματίου το δαπανούσε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ειδάλλως, την πρώτη μέρα του επόμενου μήνα, έπρεπε να αγοράσει ένα κουπόνι σανγραμματόσημο, με αξία το 1% της ονομαστικής αξίας και να το κολλήσει στο χαρτονόμισμα. Υπήρχε δηλαδή μία λειτουργία αντίθετη από τον τοκισμό, που επέτρεπε στο χρήμα να κυκλοφορεί συνεχώς.

Ο Δήμαρχος φυσικά δεν μπορούσε να προσλάβει όλους τους ανέργους της πόλης για τα δημοτικά έργα. Με την αύξηση του κύκλου εργασιών της πόλης όμως, ο αρτοποιός για παράδειγμα δεν προλάβαινε μόνος του να βγάζει τα ψωμιά που του ζητούσαν, υποχρεώθηκε λοιπόν να προσλάβει έναν βοηθό, τον οποίον πλήρωνε με τα σελίνια του Δήμου. Το ίδιο κάνανε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες. Οι βοηθοί που προσλήφθηκαν όμως διευρύνανε την αγοραστική δύναμη της πόλης και έτσι οι επαγγελματίες είχαν να αντιμετωπίσουν μία περαιτέρω αύξηση τηςζήτησης, σε σημείο που κανένας κάτοικος της πόλης να είναι άνεργος, αλλά αντίθετα να υπάρχουν παντού αγγελίες ζήτησης προσωπικού.

Έτσι το σύστημα αρχίζει να αποκτάει μία δυναμική μορφή, και οι άνεργοι από τα γύρω χωριά έρχονται για να δουλέψουν στο Wörgl, επίσης οι παραγωγοί από τα γύρω χωριά που είχαν τα προϊόντα τους απούλητα (διότι μέχρι τώρα κανείς δεν είχε χρήματα για να τα αγοράσει) επιτέλους βρήκαν αγοραστές στο Wörgl, αλλά με τους νέους επισκέπτες διευρύνεται ακόμα περαιτέρω η αγοραστική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγική δραστηριότητα.

Οι ξένοι εργάτες παίρνοντας τα σελίνια του Wörgl, δυνάμωναν και τις δικές τους τοπικές οικονομίες, επεκτείνοντας την ανάπτυξη στα γύρω χωριά, αλλά το ίδιο το Wörgl έβγαινε αλώβητο, από αυτή την έξοδο του χρήματος. Ο Δήμαρχος είχε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: Ήταν αυτός που εκτύπωνε το χρήμα. Δεν ήταν ένας ιδιώτης τραπεζίτης με σκοτεινά συμφέροντα κυριαρχίας από πίσω του, αλλά ένας άνθρωποςστην υπηρεσία των πολιτών.

Η πίσω όψη κάθε γραμματίου περιείχε αυτολεξεί την ακόλουθη συγκινητική δήλωση, κάποια λόγια που φαίνονται σαν να γράφτηκαν σήμερα, και όμως γράφτηκαν το 1932:

«Προς όλους τους ενδιαφερόμενους: Ο αργός ρυθμός που κυκλοφορεί το χρήμα έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή ύφεση του εμπορίου και βύθισε εκατομμύρια ανθρώπους σε απόλυτη εξαθλίωση.

Από οικονομικής απόψεως, η καταστροφή του κόσμου άρχισε! -Είναι καιρός, με αποφασιστική

και έξυπνη δράση, να προσπαθήσουμε να συγκρατήσουμε την πτωτική βουτιά του εμπορίου και έτσι να σωθεί η ανθρωπότητα από αδελφοκτόνους πολέμους, χάος και διάλυση. Οι άνθρωποι ζουν μέσα από την ανταλλαγή υπηρεσιών τους.

Η υποτονική κυκλοφορία έχει σταματήσει σεμεγάλο βαθμό αυτή την ανταλλαγή και έτσι ρίχνονται εκατομμύρια άνθρωποι που θέλουν να εργαστούν εκτός εργασίας -Πρέπει, συνεπώς, να αναβιώσουμε αυτή την ανταλλαγή υπηρεσιώνκαι έτσι οι άνεργοι να επιστρέψουν στην παραγωγική τάξη. Αυτός είναι ο στόχος του πιστοποιητικού εργασίας που εκδίδεται από την αγορά της πόλης του Wörgl: Να μειώσει τα βάσανα και το φόβο, να προσφέρει δουλειά και ψωμί».

Η επιτυχία του Wörgl

Σε περίοδο 13 μηνών, ο Δήμαρχος εκτέλεσε όλα τα έργα που είχε σχεδιάσει: Ύδρευση, δρόμοι, φωτισμός. Επίσης κατασκευάστηκαν νέα δημόσια κτίρια, ένας ταμιευτήρας νερού, μία πίστα για σκι, και μια γέφυρα. Επίσης έγιναν αναδασώσεις, γιατί αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι του τότε, που ζούσαν πιο κοντά στη Φύση, το μελλοντικό κέρδος από την ύπαρξη των Δασών.

Σε έξι γειτονικά χωριά επεκτάθηκε το σύστημα με επιτυχία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός, Eduard Dalladier, έκανε μια ειδική επίσκεψη για να δει το "θαύμα του Wörgl". Τον Ιανουάριο του 1933, το νέο οικονομικό σύστημα επεκτείνεται στη γειτονική πόλη της Kirchbühl, και τον Ιούνιο του 1933, ο Δήμαρχος του Wörgl συναντήθηκε με εκπροσώπους από 170 διαφορετικές πόλεις της Αυστρίας που ενδιαφέρονταν για την γενικευμένη εφαρμογή του συστήματος και στις πόλεις τους.

Η παρακάτω έκθεση συντάχθηκε από τον Claude Bourdet, έναν αυτόπτη μάρτυρα Καθηγητή του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης:

«Επισκέφθηκα το Wörgl τον Αύγουστο του 1933, ακριβώς ένα χρόνο μετά την έναρξη του πειράματος. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα αποτελέσματα φτάνουν το θαύμα. Οι δρόμοι, περιβόητοι για την άθλια κατάσταση τους, συναγωνίζονται τώρα την ιταλική Autostrade (Ιταλική Εθνική Οδό). Το Συγκρότημα των Δημαρχιακών γραφείων έχει ανακαινιστεί όμορφα ως ένα γοητευτικό σαλέ με ανθισμένες γλαδιόλες. Μια νέα τσιμεντένια γέφυρα φέρει περήφανα την πλάκα: "Χτισμένο με δωρεάν χρήματα το έτος 1933". Παντού βλέπει κανείς νέους φανοστάτες στους δρόμους, καθώς και ένα δρόμο με το όνομά του Silvio Gesell. Οι εργαζόμενοι στα πολλά εργοτάξια είναι όλοι ένθερμοι υποστηρικτές του συστήματος του δωρεάν χρήματος.

Στα καταστήματα τα γραμμάτια είναι αποδεκτά παντού, παράλληλα με τα επίσημα χρήματα. Οι τιμές δεν έχουν αυξηθεί. Κάποιοι υποστήριξαν ότι το σύστημα που πειραματίστηκε στο Wörgl εμποδίζει την φορολογική ισότητα, γιατί ενεργεί σαν μία μορφή εκμετάλλευσης του φορολογουμένου. Φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό λάθος σε αυτό τον τρόπο σκέψης. Ποτέ στο παρελθόν δεν είδε κανείς τους φορολογούμενους να μη διαμαρτύρονται έντονα κατά την αφαίρεση των χρημάτων τους. Στο Wörgl κανείς δεν διαμαρτύρονταν.

Αντίθετα, οι φόροι (σε μορφή γραμματίων) καταβάλλονται εκ των προτέρων στον Δήμο. Οι άνθρωποι είναι ενθουσιασμένοι με το πείραμα και διαμαρτύρονται στην Εθνική τους Τράπεζα η οποία αντιτίθεται στην έκδοση των νέων αυτών χαρτονομισμάτων (των τοπικών γραμματίων). Είναι αδύνατο να αποδώσει κανείς τη γενική βελτίωση του Wörgl μόνο στη «νέα μορφή των φόρων». Δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με το Δήμαρχο ότι το νέο νόμισμα εκτελεί τη λειτουργία του πολύ καλύτερα από το παλιό.

Αφήνω στους ειδικούς για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πληθωρισμός, παρά την κατά 100% κάλυψη των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Παρεμπιπτόντως, αυξήσεις των τιμών, το πρώτο σημάδι του πληθωρισμού, δεν εμφανίζονται. Όσον αφορά την οικονομία, μπορούμε να πούμε ότι το νέο νόμισμα ευνοεί την εξοικονόμηση κατά κυριολεξία και όχι την αποθησαύριση του χρήματος. Δεδομένου ότι τα χρήματα χάνουν την αξία τους κρατώντας τα σπίτι, μπορεί κανείς να αποφύγει την υποτίμηση αυτή επενδύοντάς τα σε μία τράπεζα καταθέσεων.

Το Wörgl έχει γίνει ένα είδος προσκυνήματος για τους μακρο-οικονομολόγους από διάφορες χώρες. Ο καθένας μπορεί να τους αναγνωρίσει αμέσως, από τις εκφράσεις τους, κατά τη

συζήτηση τους στους όμορφους δρόμους του Wörgl, ή ενώ κάθονται στα τραπέζια των εστιατορίων. Ο πληθυσμός του Wörgl με χαρά, περήφανος για τη φήμη τους, τους καλωσορίζει θερμά.»

Το τέλος

Η Κεντρική Τράπεζα της Αυστρίας πανικοβλήθηκε, στο ενδεχόμενο το πείραμα του Wörgl να επεκταθεί σε όλη την Αυστρία και αποφάσισε να διεκδικήσει τα μονοπωλιακά δικαιώματα της, απαγορεύοντας δωρεάν νομίσματα. Η υπόθεση έφτασε ενώπιον του Αυστριακού Ανώτατου Δικαστηρίου, το οποίο επικύρωσε το μονοπωλιακό δικαίωμα της Κεντρικής Τράπεζας για την έκδοση νομίσματος.

Και έγινε ποινικό αδίκημα η έκδοση "νομίσματος έκτακτης ανάγκης". Το Wörgl γρήγορα επανήλθε στην ανεργία του 30%. Κοινωνική αναταραχή εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Αυστρία, διότι οι απλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνανε γιατί η Κυβέρνησή τους και η Δικαιοσύνη, που υποτίθεται ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, δεν τους αφήνει να εξασκούν τη δοκιμασμένη λύση που βρήκανε στην αντιμετώπιση της ύφεσης, αλλά τους επιβάλει τα δικά της μέτρα που αποδεδειγμένα όπως και πριν τους ξαναβύθισε στη φτώχεια και την ανέχεια.

Το 1938 ο Χίτλερ προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας (χωρίς να βρει την παραμικρή πολεμική αντίσταση) με έναν από τους λόγους για αυτό, το ότι πολλοί άνθρωποι τον είδαν ως τον οικονομικό και πολιτικό σωτήρα τους. Ακολούθησε ο Πόλεμος, και το πείραμα του Wörgl έμεινε στην Ιστορία.

(Βιβλιογραφία: http://www.mindcontagion.org/worgl)