ΠΟΙΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ ΟΤΙ ΤΑ ΙΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΑ.

ΑΚΟΥΣΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΚΥΡΙΑ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΣΚΑΙ, ΝΑ ΛΕΕΙ ΟΤΙ "ΠΟΙΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ ΟΤΙ ΤΑ ΙΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΑ. ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΙΝΑΝΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ"...

ΟΧΙ ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΟΛΥ...
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΩΡΕΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΕΧΕΙ ΞΕΠΟΥΛΗΣΕΙ ΟΛΑ ...ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΞΙΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ,ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΣΑΣ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΤΕ ...

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΙΔΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ, ΚΑΤΙ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΤΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΩΣΤΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΚΤΡΩΜΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΥΠΗΡΕΤΕΙΤΕ ΠΙΣΤΑ...

Πως οι Ισλανδοί Ψαράδες ρίξανε στη Θάλασσα τους Εβραίους Τραπεζίτες

Οι χώρα του Πάγου, η Ισλανδία, κατελήφθη από τους αμερικανούς το 1942 και τον Ιούνιο του 1944 έγινε τυπικά ανεξάρτητη, αλλά υπό την αμερικανική κατοχή. 
Ο τελευταίος αμερικανός στρατιώτης έφυγε από την Ισλανδία το 2006. 

Οι 315.000 ντόπιοι, ένα κράμα Νορβηγών, Κελτών και Γερμανών, ήσαν, είναι και θα είναι ψαράδες, που δεν έχουν καν οικογενειακά ονόματα. Μόνο όνομα και πατρώνυμο. Σόν τα αγόρια , ντοτίρ τα κορίτσια. Εθνικό προϊόν ο μπακαλιάρος και το χάλιμπουτ. Η (μοντέρνα) γεωθερμία από τα ηφαίστεια τους κρατάει ζεστούς ζωντανούς, στο μακρύ και σκοτεινό χειμώνα. Εβραίους το νησί δεν σήκωσε. 

Κάτι το πολύ κρύο, κάτι η φτώχεια και η δύσκολη δουλειά του ψαρά τους κρατήσανε μακριά, αν και οι Ισλανδοί μιλάγανε για τους Gydingar, από το 1100 όταν μεταφράσανε στη γλώσσα τους αποσπάσματα από τους Μακκαβαίους. 
Ο πρώτος γιαχούντης έμπορος που πάτησε στην Ισλανδία, ήταν το 1625. Λεγόταν Δανιήλ Σολομόν, και ήταν από τους εβραίους της Πολωνίας, αλλά για εμπορικούς λόγους είχε γίνει χριστιανός. Πολλά χρόνια μετά ,το 1704. φάνηκε ό δεύτερος, που εγκαταστάθηκε μόνιμα. Λεγόταν Ιακώβ Φράνκο. Ήταν Εβραίος από την Ολλανδία , αλλά πορτογαλικής καταγωγής , που ζούσε στην Κοπεγχάγη, που διορίστηκε αποκλειστικός εμπορικός αντιπρόσωπος για τον καπνό, στην Ισλανδία και στα νησιά Φερόες. Το 1710 εμφανίστηκαν ακόμα δύο έμποροι καπνού. ο Αβραάμ Λέβιν και ο Αβραάμ Κάντορ. Το 1815, έπιασε στο Ρέυγκιαβικ, η Ulricha, ένα εβραϊκό εμπορικό πλοίο μισθωμένο από τον Μωυσή Ρούμπεν Ενρίκες. 
Ωστόσο το 1853, η τοπική βουλή των Ισλανδών απέρριψε την πρόταση του βασιλιά της Δανίας να επιτραπεί η εγκατάσταση των Εβραίων στο νησί. Το 1855 μετά από πιέσεις αλλάξανε γνώμη αλλά κανένας εβραίος δεν εγκαταστάθηκε. Όσοι πήγαν είχαν γίνει από πριν χριστιανοί. 

Το 1955, όλοι οι Εβραίοι που είχαν εγκατασταθεί στην Ισλανδία είχαν ισλανδικά ονόματα, και κρατούσαν χαμηλό προφίλ .Οι περισσότεροι δεν ήσαν θρησκευόμενοι και έκρυβαν την προέλευση και το παρελθόν τους από τους γνωστούς τους. Το 2000, η Ισλανδία συμμετείχε στη διάσκεψη της Στοκχόλμης για το Ολοκαύτωμα και υπέγραψε δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διδάσκουν το «Ολοκαύτωμα» στα σχολεία τους. 

Το 2003, οι ψαράδες Ισλανδοί, παρόλο που δεν έχουν συναγωγή στο νησί, κάνανε έναν νατουραλιζέ εβραίο Νταβίντ πρωθυπουργό, επειδή τους υποσχέθηκε καλύτερες μέρες. Αμέσως ο Νταβίντ άρχισε τα εβραϊκά κόλπα, ντερεγκιουλέισον και ιδιωτικοποίηση του τραπεζικού τομέα, και μέσα σε 4 χρόνια , η Ισλανδία, το νησί των ψαράδων, έγινε κέντρο χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, επενδυτικών τραπεζικών υπηρεσιών και e-banking. 

O Νταβίντ κράτησε τον λόγο του. Μέσα σε 4 χρόνια οι ψαράδες έγιναν μαχαραγιάδες. Η Ισλανδία γινόταν γρήγορα μια από τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου. 

Μέχρι το 2008, που με την χρεοκοπία της Lehman Brothers , o λογαριασμός στάλθηκε πρώτα στους Ισλανδούς. Οι ψαράδες πρώτα έστειλαν στον διάολο τον Νταβίντ, και μαζί τους τοκογλ΄λυφους όλου του κόσμου. Μετά την χρεοκοπία της μεγαλύτερης ιδιωτικής τράπεζας , της Landsbanki, η Ισλανδία επανεθνικοποίησε επειγόντως το τραπεζικό της σύστημά, προστάτευσε τους Ισλανδούς καταθέτες και άφησε στο έλεος του Γιαχβέ θεού, τους Βρετανούς και Ολλανδούς αποταμιευτές που είχαν στο e-banking σχεδόν 4 δις ευρώ. 
Όσο για τις υποχρεώσεις των τραπεζών που χρεοκόπησαν σε τρίτους, τις παρέπεμψαν στην εκκαθάριση. 

Οι ψαράδες Ισλανδοί, που δεν είναι μάγκες προοδευτικοί, δημοκρατικοί, χασικλήδες, πρεζάκηδες, και λαμόγια, κάθε χρώματος, (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ) το 2010 και στη συνέχεια το 2011 με δημοψήφισμα , απέρριψαν τις συμφωνίες που έκαναν οι κυβερνήσεις τους με την Ευρώπη για αποζημίωση από την ισλανδική Δημοκρατία και τον Ισλανδικό λαό, των καταθετών των ιδιωτικών τραπεζών. Οι Ισλανδοί ψαράδες κατάλαβαν ότι δεν είχαν νομική υποχρέωση να αναλάβουν τις ζημιές μιας ιδιωτικής τράπεζας. 

Τέλος πάντων, το 2008, η Ισλανδία γονάτισε. Υποτίμησε την Κορώνα της, και φώναξε το ΔΝΤ, αλλά τρία χρόνια μετά, ήταν ξανά στα πόδια της και το 2012 είχε ανάπτυξη 2,8%. 

Ο πρόεδρος της Χώρας, ο Ολαφ, ο γιός του Γκριμ (Γκρίμ-σον), είπε στην Deutsche Welle: «Πετύχαμε επειδή αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν». Αυτή ήταν η συνταγή της επιτυχίας. Ρίξτε τους τραπεζίτες στη Θάλασσα. «Η Ισλανδία δεν διέσωσε τις προβληματικές της τράπεζες. Διερωτήθηκα πολλές φορές γιατί να αντιμετωπίζουμε τις τράπεζες σαν να είναι οι Άγιοι Τόποι της οικονομίας. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τις τράπεζες από άλλες επιχειρήσεις; Οι τράπεζες είναι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και όταν διαπράττουν μεγάλα λάθη θα πρέπει να χρεοκοπούν. Σε διαφορετική περίπτωση τους δημιουργούμε την εντύπωση πως μπορούν να παίρνουν μεγάλα ρίσκα χωρίς ευθύνη. Δεν γίνεται όταν έχουν επιτυχία να σημειώνουν μεγάλα κέρδη και όταν αποτυγχάνουν να καλείται ο φορολογούμενος να πληρώσει τον λογαριασμό. Επιδιώξαμε να αποδώσουμε δικαιοσύνη και παράλληλα να αλλάξουμε τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων», είπε ο Ολαφ και συνέχισε, « ο δεύτερος λόγος της επιτυχίας είναι ότι δεν τηρήσαμε τις δυτικές συνταγές για την αντιμετώπιση της κρίσης. Δεν ακολουθήσαμε τις ευρωσυνταγές και καταφέραμε να βγούμε από την κρίση, επειδή την αντιμετωπίσαμε με εντελώς διαφορετικό τρόπο από ό,τι οι χώρες της ευρωζώνης. Στηρίξαμε το σύστημα προνοίας .Δώσαμε τη δυνατότητα στους πολίτες να συμμετάσχουν στις πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν και φτιάξαμε άλλες. Αυτά θα τα κάναμε ακόμη και εάν ήμασταν μέλος της ευρωζώνης». 

Αυτά είπε ο πρόεδρος των ψαράδων, που δεν έκρυψε ότι δέχθηκε έντονες πιέσεις από τον «σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Άλλωστε οι περισσότεροι «ευρωπαϊκοί θεσμοί» εξέφρασαν την αντίθεσή τους στον ισλανδικό δρόμο. 
Λίγο πριν τη συνέντευξη του Όλαφ στη Deutsche Welle, το Δικαστήριο της ΕΖΕΣ, της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών δικαίωσε την Ισλανδική κυβέρνηση, για την μη αποζημίωση των καταθετών στις e-τράπεζες, αποφασίζοντας τελεσίδικα ότι δεν ήταν υποχρεωμένη η Ισλανδία να αποζημιώσει τους Βρετανούς και Ολλανδούς καταθέτες που έχασαν χρήματα όταν χρεοκόπησε η ισλανδική τράπεζα Icesave το 2008 .

 Εμείς αντίθετα χωρίς να μας ρωτήσουν έχουμε δώσει ως τώρα 300 δια για να σωθούν οι τράπεζες, που χρωστάνε σε άλλες Τράπεζες. 

Αυτό είναι το μάθημα από τους Ισλανδούς Ψαράδες. 
Πετάξτε τους εβραίους στη θάλασσα. Αφήστε τις τράπεζες του να χαροκοπήσουν και σώστε τον Ελληνικό λαό. 

Ο Όλαφ ο γιός του Γρίμ πιστεύει πως η ισλανδική εμπειρία μπορεί να λειτουργήσει ως «εγερτήριο κάλεσμα» για τους άλλους λαούς. «Να τους κάνει να επανεξετάσουν τις κατεστημένες στρατηγικές των τελευταίων 30 ετών».

http://deltio11.blogspot.gr/2013/02/1942-1944.html

Τα ΜΜΕ αποφάσισαν να ''καθαρίσουν'' τον Γρηγόρη Πεπόνη

-Χονδροειδής απόπειρα ακύρωσης του αδέκαστου δικαστικού από ΜΜΕ-Οργανωμένο σχέδιο με σύμπραξη Μαξίμου-Βενιζέλου και οργανωμένων συμφερόντων


Η καθεστωτική αντίληψη χρησιμοποιεί, ως βραχίονα, τα ΜΜΕ της διαπλοκής. Η αίσθηση ότι αυτή η κυβέρνηση είναι ικανή για όλα προκειμένου να διατηρηθεί στην εξουσία επιβεβαιώθηκε από τις απίστευτες αθλιότητες εναντίον του Οικονομικού Εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη. Με κυνικό τρόπο, γνωστή καθημερινή εφημερίδα, ουσιαστικά προαναγγέλλει ότι η θητεία των δύο εισαγγελέων Πεπόνη και Μουζακίτη δεν θα ανανεωθεί.

Επιπρόσθετα, μεταφέρει την πληροφορία ή την εκτίμηση ότι ο Γρηγόρης Πεπόνης έχει δεχθεί πρόταση να είναι στην πρώτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας των Ανεξάρτητων Ελλήνων.
Ο στόχος είναι προφανής, θέλουν να αμαυρώσουν την εικόνα και να ακυρώσουν το έργο του έντιμου δικαστικού.
Από που εκπορεύονται όλα αυτά;
'Εχουμε και λέμε:
1ον) Από το ''λάθος'' των δύο δικαστών να ''ενοχλήσουν'' την τρόικα, ασκώντας ποινική δίωξη κατά του κ.Γεωργίου της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για την παραποίηση των στοιχείων που μας έβαλαν στα μνημόνια. Τρόικα και διαπλοκή φοβούνται τη διερεύνηση της υπόθεσης, αφού υπάρχουν και μάρτυρες.
Φοβούνται επίσης οι κ.κ. Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου ενώ σε κατάσταση πανικού είναι ο σημερινός Πρωθυπουργός.
Ο κ. Γεωργίου που αντιμετωπίζει κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος είναι ακόμα στη θέση του.
Σε ποια άλλα χώρα θα συνέβαινε κάτι τέτοιο?
2ον) Οι δύο εισαγγελείς έχουν ενοχλήσει επανειλημμένως τον κ. Βενιζέλο που πριν ένα χρόνο επιχείρησε άκομψα να τους εξαναγκάσει σε παραίτηση.
Τώρα θα γίνει νέα προσπάθεια εκπαραθύρωσης γιατί εκτός του κ. Βενιζέλου φαίνεται ότι ενοχλούν και τον κ. Σαμαρά αλλά και πολλούς άλλους.
Στο δημοσίευμα στέλνεται και ένα μήνυμα προς τον πρώην Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή που ''ενοχλεί'' τον κ. Στουρνάρα και όποιος ενοχλεί τον κ. Στουρνάρα ενοχλεί τους δανειστές και το Βερολίνο.
Ο κ. Καραμανλής προειδοποιείται ότι μπορεί να έχει μπλεξίματα με τα δάνεια που έλαβε το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας την περίοδο που ήταν Πρόεδρος και υπέγραφε τα σχετικά αιτήματα προς τις Τράπεζες.
Το μήνυμα προς τον πρώην Πρωθυπουργό είναι να παραμείνει σιωπηλός,να μην αναμιγνύεται και κυρίως να ''μαζέψει'' τους δικούς του.
 newsbomb

Έρχεται μείωση στα καύσιμα - Πόσο θα πέσουν οι τιμές

Νομοθετική ρύθμιση στοχεύει στη πτώση των τιμών στα καύσιμα. Όπως αναφέρει το Έθνος, θα παρεμβαίνει στις συμβάσεις των εταιρειών εμπορίας πετρελαιοειδών και των πρατηριούχων.

Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας, τα πέντε άρθρα της ρύθμισης περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο που καταθέτει το υπουργείο Ανάπτυξης την ερχόμενη εβδομάδα στη Βουλή και αφορά στην ηλεκτρονικοποίηση των διαγωνισμών των κρατικών προμηθειών.

Οι τιμές των καυσίμων, ιδίως σε νησιά και περιοχές όπου δεν λειτουργεί ο ανταγωνισμός, είναι δυνατόν να πέσουν 4 έως 6 λεπτά το λίτρο.

Επί της ουσίας, με τη νομοθετική ρύθμιση αποσυνδέεται η τιμή χονδρικής πώλησης των καυσίμων από τις επενδύσεις που κάνει μία εταιρεία εμπορίας πετρελαιοειδών σε ένα βενζινάδικο.

Μέχρι τώρα, η συνήθης πρακτική ήταν οι εταιρείες να χρεώνουν το κόστος της επένδυσης στην τιμή χονδρικής των καυσίμων, χωρίς οι πρατηριούχοι να ξέρουν τι ποσοστό αυτής αφορά στην αξία της επένδυσης.

Άλλος ένας λόγος για τον οποίο οι τιμές παίρνουν την ανιούσα είναι και η αδιαφάνεια στην τιμολόγηση των καυσίμων που προμηθεύονται οι πρατηριούχοι.

Έτσι, με τη νομοθετική ρύθμιση, στη σύμβαση προμήθειας προβλέπεται ότι "η τιμή χονδρικής πώλησης των πετρελαιοειδών προϊόντων διαμορφώνεται με βάση την τιμή αγοράς από διυλιστήριο ή την τιμή εισαγωγής της προηγούμενης μέρας, πλέον περιθωρίων κέρδους".

Παραδοσιακά ποτά που πρέπει να δοκιμάσετε…!

Αλκοολούχα, με έντονη ή μη γεύση, συνοδευτικά του γεύματος ή απλά σαν απεριτίφ...
τα ποτά ανά τον κόσμο, έχουν τη δική τους περίοπτη θέση στην παράδοση των λαών. Εμείς μένει να δούμε ποιο από τα παρακάτω 8 παραδοσιακά ποτά, ταιριάζει καλύτερα στην ιδιοσυγκρασία και το κέφι μας και να αλλάξουμε για λίγο τις παραδοσιακές μας συνήθειες… [clickatlife]

Sake, Ιαπωνία 

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το Sake είναι αλκοολούχο ποτό που παράγεται από ρύζι. Η περιεκτικότητά του σε αλκοόλ είναι 18 με 20%. Η γεύση του είναι κάπως περίπλοκη… αλλά διακρίνεται για την απαλή υφή και τη γλυκιά του γεύση. Όπως συμβαίνει και με το κρασί, διαφορετικές ποικιλίες και διαφορετική ποιότητα από το ποτό Sake, έχουν και διαφορετική γεύση. 

Πώς πίνεται: Συνήθως σερβίρεται ζεστό, ενώ οι Γιαπωνέζοι το προτιμούν είτε χλιαρό είτε παγωμένο, ανάλογα με την εποχή και την ποιότητά του. Είναι πολύ καλό συνοδευτικό για γεύματα ιαπωνικής ή κινέζικης κουζίνας και σερβίρεται όπως και ο γνωστός μας επιτραπέζιος οίνος. 

Arak, Λίβανος-Συρία-Ιορδανία 

 

Χαρακτηριστικά γεύσης: Συγγενεύει μάλλον, με το ελληνικό ούζο! Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ και έντονη γεύση από γλυκάνισο. Είναι άχρωμο, με έντονη φλογερή γεύση. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως υποκατάστατο για το αψέντι γρήγορα όμως, διαδόθηκε ευρύτατα. 

Πώς πίνεται: Το αποκαλούμενο «γάλα των λιονταριών», συνοδεύει άριστα ορεκτικά -τα περίφημα « mezza»-που περιλαμβάνουν πίτες, χούμους, σαλάτες, τουρσί ή ακόμα και ποικιλίες κρεάτων. Είναι απαραίτητο συνοδευτικό ποτό για κάθε καλό γεύμα. 

Mezcal, Μεξικό 

 

Χαρακτηριστικά γεύσης: Είναι ένα ποτό που παράγεται από την «καρδιά» του φυτού agave (κάτι σαν τις δικές μας φραγκοσυκιές), με ισχυρή «καπνιστή» γεύση. Ανήκει στην οικογένεια της τεκίλας. Η βασική διαφορά με αυτή όμως, είναι ότι το mezcal έχει κι ένα μικρό σκουληκάκι στον πάτο του μπουκαλιού… 

Πώς πίνεται: Μια μικρή δόση Mezcal, μια φέτα λεμονιού και ελάχιστο αλάτι είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να πιεί κανείς το συγκεκριμένο ποτό, όπως ακριβώς και την τεκίλα. Είναι το παραδοσιακό ποτό των Μεξικανών, καθώς αυτό επιλέγουν να σερβίρουν στις κοινωνικές εκδηλώσεις, στις διάφορες θρησκευτικές τελετές και σχεδόν μετά από κάθε γεύμα τους. 

Porto, Πορτογαλία 

Χαρακτηριστικά γεύσης: Είναι πυκνό, με ελαφρώς γλυκιά γεύση και μοιάζει με το κόκκινο κρασί. Η γλυκιά του γεύση, ποικίλει και είναι διαβαθμισμένη. Να σημειώσουμε ότι το αυθεντικό Porto, παράγεται μόνο στην Πορτογαλία, τα υπόλοιπα γλυκά κόκκινα κρασιά είναι… απομιμήσεις. 

Πώς πίνεται: Λόγω της έντονης γλυκιάς του γεύσης, σερβίρεται μετά από κάθε γεύμα. Ταιριάζει απόλυτα με κάτι αλμυρό, όπως λίγο τυρί ή κράκερ. 

Pisco, Περού-Χιλή 

 

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το Pisco είναι ένα είδος κονιάκ. Προέρχεται από την απόσταξη μιας ποικιλίας λευκών σταφυλιών, που ευδοκιμούν στη Χιλή και το Περού. Η γεύση του μοιάζει με εκείνη του κρασιού, έχει επίγευση εσπεριδοειδών και έντονη γεύση από πιπέρι. Έχει δε, αρκετά υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ, σε ποσοστό 42%. 

Πώς πίνεται: Σερβίρεται παγωμένο απευθείας σαν απεριτίφ, ενώ συνηθίζεται να «ανακατεύεται» και με άλλα ποτά, φτιάχνοντας νόστιμα cocktails. Στη Χιλή πολύ γνωστό είναι το Pisco Sour, μία μίξη από pisco, λεμόνι, ζάχαρη, λίγο ασπράδι αυγού και bitters. 

Grappa, Ιταλία 

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το παραδοσιακό αλκοολούχο ιταλικό ποτό, παράγεται από τη ζύμωση των φλοιών και των σπόρων των σταφυλιών, που απομένουν μετά την απόσταξη. Έχει απαλή γεύση, έντονο άρωμα από λουλούδια και λεπτό τελείωμα. Όπως και στην περίπτωση του κρασιού, η γεύση του εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα και την ποικιλία των σταφυλιών που χρησιμοποιούνται. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ που φτάνει μέχρι και το 50% 

Πώς πίνεται: Σερβίρεται σκέτο πριν από το φαγητό ή σαν συνοδευτικό του καφέ, μετά από κάθε καλό γεύμα. Μπορεί να σερβιριστεί είτε μετά από σύντομη ψύξη, είτε σε θερμοκρασία δωματίου προκείμενου ν’ απελευθερωθεί όλη η γεύση που περικλείει. 

Cachaça, Βραζιλία 

 

Χαρακτηριστικά γεύσης: Η γεύση της μοιάζει με εκείνη που έχει το ρούμι. Έχει έντονο άρωμα από ζαχαροκάλαμο και ουσιαστικά, όπως και το ρούμι, είναι το απόσταγμα από το χυμό του ζαχαροκάλαμου. Για να γίνει η κατάλληλη ζύμωση, απαιτείται να βράσει το υγρό τρεις φορές, ώστε να διατηρηθεί η μοναδικότητα της γεύσης και του αρώματός του. 

Πώς πίνεται: Οι Βραζιλιάνοι απολαμβάνουν συνήθως Cachaça, σαν βασικό συστατικό της Caipirinha, που συνδυάζει το ποτό αυτό με lime, ζάχαρη και τριμμένο πάγο. Τα ωριμασμένα ποτά Cachaça, σερβίρονται και σκέτα

Απίστευτο:Τι προκαλεί η τσίχλα στον εγκέφαλο;;;

Για όλους εσάς που λατρεύετε να μασάτε τσίχλες αδιάκοπα, μια νέα έρευνα έρχεται να αποδείξει πως η τσίχλα κάνει καλό στον...εγκέφαλό σας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, το μάσημα της τσίχλας ενισχύει τη σκέψη και την ετοιμότητα του εγκεφάλου, με τους ανθρώπους που μασάνε τσίχλα να έχουν έως και 10% γρηγορότερες αντιδράσεις από όσους δεν μασάνε.

 Οι ερευνητές τονίζουν πως οκτώ διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου επηρεάζονται από το μάσημα, με μία θεωρία να εξηγεί πως το μάσημα της τσίχλας αυξάνει τον ερεθισμό του εγκεφάλου και τη ροή αίματος προς αυτόν. Οι συμμετέχοντες την έρευνα υποβλήθηκαν σε ορισμένα τεστ, με ορισμένους να μασάνε τσίχλα και τους υπόλοιπους να μην μασάνε.

Κατά τη διάρκεια των τεστ, οι ερευνητές σκάναραν τους εγκεφάλους τους για να παρατηρήσουν την εγκεφαλική δραστηριότητα. Κατά τη διάρκεια των 30λεπτων τεστ, οι εθελοντές πίεζαν ένα κουμπί με τον δεξί ή τον αριστερό τους αντίχειρα έπειτα από τις υποδείξεις ενός βέλους σε μια οθόνη υπολογιστή.

Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως οι άνθρωποι που μασούσαν τσίχλα κατά τη διάρκεια των τεστ είχαν πιο γρήγορες αντιδράσεις στο πάτημα των κουμπιών από εκείνους που δεν μασούσαν.

 Συγκεκριμένα, όσοι μασούσαν τσίχλα έκαναν έναν μέσο όρο 493 χιλιοστά του δευτερολέπτου μέχρι να πατήσουν το σωστό κουμπί, ενώ εκείνοι που δεν μασούσαν είχαν μέσο όρο τα 545 χιλιοστά του δευτερολέπτου.

Link Άρθρου : http://www.kokoria.gr/2013/02/blog-post_

Ελληνες φεύγουν για δουλειές στο Κατάρ

Μέσα σε λίγα χρόνια πενταπλασιάστηκε ο αριθμός των μεταναστών στο Εμιράτο του Περσικού Κόλπου
Σε παλαιότερες δεκαετίες οι επενδύσεις από το εξωτερικό και η οικονομική βοήθεια, ανεξάρτητα από την πολιτική σκοπιμότητα που τα συνόδευε, είχαν συνήθως αμερικανικό ονοματεπώνυμο. Από την εποχή που η Ελλάδα έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης η εξωτερική βοήθεια και οι επενδύσεις σε μεγάλα έργα συνοδεύονταν από ορολογία όπως «πακέτο Ντελόρ» και «Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης». Εδώ και λίγα χρόνια, ειδικά μετά την ένταξη της χώρας στα μνημόνια, η ελπίδα για τη στήριξη της ελληνικής οικονομίας έρχεται από ανατολικότερα. Κίνα, Ρωσία, Αραβική χερσόνησος. Περισσότερο από τις πραγματικές  προοπτικές για κάτι τέτοιο, οι ελπίδες αυτές αποτυπώνουν σε μεγάλο βαθμό την επικρατέστερη άποψη για το «πού βρίσκεται αυτή τη στιγμή το ζεστό χρήμα» σε παγκόσμιο επίπεδο. Την εβδομάδα που πέρασε ο έλληνας πρωθυπουργός επισκέφτηκε το Εμιράτο του Κατάρ αναζητώντας επενδύσεις. Προς το παρόν, πάντως, υπάρχει περισσότερο διαρροή ανθρώπινου δυναμικού προς τη χώρα του Περσικού κόλπου παρά επενδύσεις προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Στο Facebook

Η σελίδα στο Facebook «Greeks in Qatar» αριθμεί 275 μέλη. Στους κανόνες λειτουργίας της πρώτο απ' όλα αναφέρεται το εξής: «Παρακαλώ πολύ μην ποστάρετε ερωτήσεις σχετικά με διαθέσιμες θέσεις εργασίας. Οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με αγγελίες και θέσεις εργασίας…(παραπέμπει σε άλλη σελίδα). Ισως και μόνο αυτή η ένδειξη να αρκεί για να επιβεβαιώσει την πρόθεση που δείχνουν αρκετοί συμπατριώτες μας να μεταναστεύσουν στην Αραβική χερσόνησο.

Ο κ. Νεκτάριος Μπαρούνης ζει στην Ντόχα εδώ και περίπου πεντέμισι χρόνια.   Εργάζεται στην κρατική εταιρεία πετρελαίου. «Ο αρχικός μου σχεδιασμός ήταν να μείνω εδώ τρία με τέσσερα χρόνια το πολύ. Βέβαια, όσο περνούσε ο καιρός εδώ τόσο χειροτέρευαν τα πράγματα στην Ελλάδα, αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη. Κατά κάποιον τρόπο μπορώ να πω πως ήμουν τυχερός που ήρθα εδώ προτού ξεσπάσει η κρίση». Το τελευταίο διάστημα  δέχεται τηλέφωνα και e-mails από συμπατριώτες μας που αναζητούν μια δουλειά στο Κατάρ. «Σε γενικές γραμμές πρόκειται για ανθρώπους με προσόντα, κυρίως μηχανικούς, για τους οποίους, ακόμη και αν έχουν δουλειά στη χώρα μας, κίνητρο είναι οι πολύ υψηλές αμοιβές. Απλώς πλέον υπάρχουν και άνθρωποι που έρχονται να κάνουν δουλειές - π.χ. σερβιτόροι σε ξενοδοχεία - και έχουν απλώς πληρωμένη τη διαμονή και μισθούς αντίστοιχους με τους ελληνικούς. Δεν λείπουν και περιπτώσεις ανθρώπων που φτάνουν στη χώρα ως τουρίστες και προσπαθούν να βρουν επιτόπου δουλειά» σχολιάζει από την πλευρά του ο κ. Ματθαίος Λυγκιάρης, 61 ετών, που κατοικεί με τη σύζυγό του στην Ντόχα και εργάζεται σε έργα που σχετίζονται με την προετοιμασία του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2022. «Αυτό που θα πρότεινα σε όποιον ενδιαφέρεται να έρθει εδώ είναι να έχει συμφωνήσει από πριν ένα πλήρες πακέτο με λυμένα ζητήματα, όπως η διαμονή. Και βέβαια να είναι αποφασισμένος ότι έρχεται για να δουλέψει. Στον κατασκευαστικό τομέα οι 60 ώρες εργασίας την εβδομάδα είναι συνηθισμένο φαινόμενο» συμπληρώνει.

Αρχή από το 2004

Το πρώτο κύμα ελληνικής μετανάστευσης  στο Κατάρ χρονολογείται την περίοδο 2004 -2006. Αφορούσε κυρίως ανθρώπους που εργάστηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας και η τεχνογνωσία τους ήταν χρήσιμη για τους Πανασιατικούς Αγώνες που έγιναν στην Ντόχα το 2006. Τότε οι Ελληνες στο Κατάρ δεν ξεπερνούσαν τους 200. Σήμερα, κατά τους μετριοπαθείς υπολογισμούς, έχουν  πενταπλασιαστεί. Στον αριθμό αυτό δεν αποτυπώνεται μόνο η ελληνική ύφεση, αλλά και η ραγδαία ανάπτυξη που γνωρίζει η αραβική χώρα. Αυτή τη στιγμή το Κατάρ αριθμεί περίπου 1,8 εκατ. κατοίκους (μόνο το 1/5 είναι γηγενείς), αριθμός διπλάσιος σε σχέση με το 2006. «Γίνεται μια προσπάθεια ο δημόσιος τομέας της χώρας να "καταριανοποιηθεί". Αυτό δεν είναι εύκολο, δεν υπάρχει ακόμα αρκετό ντόπιο  εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό» λέει ο κ. Μπαρούνης.

«Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως θα σταματήσουν να υπάρχουν εργασιακές ευκαιρίες, ειδικά στον κατασκευαστικό τομέα. Η χώρα αναπτύσσεται και μεγαλώνει συνεχώς. Πέρυσι γίνονταν 12.000 εγγραφές νέων αυτοκινήτων την εβδομάδα». Πιστεύει πως οι Καταριανοί όντως ενδιαφέρονται να επενδύσουν στη χώρα μας. «Απλώς ως νοοτροπία δεν πρόκειται να μπουν στη λογική των διαγωνισμών και των διαπραγματεύσεων».

Για τον αρχιτέκτονα-μηχανικό Απόστολο Μπόνιο, 30 ετών και εδώ και περίπου τέσσερις μήνες κάτοικο Ντόχας, η μετανάστευση στο Κατάρ ήταν περίπου αναγκαστική επιλογή. «Εργαζόμουν σε εταιρεία στην οποία υπήρχε πολύ μεγάλη καθυστέρηση στις πληρωμές. Εψαχνα να φύγω. Η εταιρεία που δουλεύω τώρα βρήκε το βιογραφικό μου στο Διαδίκτυο. Μου έκανε μια καλή οικονομική προσφορά, δεν το σκέφτηκα καν. Η δουλειά μου εδώ δεν είναι περισσότερο απαιτητική από ό,τι στην Ελλάδα, απλώς υπάρχει πιο καλός καταμερισμός αρμοδιοτήτων. Η εταιρεία απασχολεί περίπου 500 άτομα. Σε ειδικότητες παραπλήσιες με τη δική μου υπάρχουν περίπου 30 άτομα. Κανένας δεν είναι ντόπιος». Σιγά-σιγά αρχίζει να προσαρμόζεται, όμως πιστεύει πως «σε κάθε περίπτωση η παρουσία μου εδώ θα είναι προσωρινή, με ορίζοντα διετίας. Ακόμη και αν δεν καταφέρω να γυρίσω στην Ελλάδα, θα επιδιώξω να βρω μια δουλειά στην Ευρώπη. Από άποψη κοινωνικής ζωής οι επιλογές είναι αρκετά περιορισμένες, καμία σχέση με τη χώρα μας».

«Ειδικά για μία γυναίκα που ζει μόνη της, όπως ήταν η δική μου περίπτωση τα δύο πρώτα χρόνια εδώ, πριν παντρευτώ, οι συνθήκες ήταν αρκετά δύσκολες» λέει η κυρία Ιωάννα Ασλανίδου, που ζει πέντε χρόνια στο Κατάρ και εργάζεται σε διοικητική θέση, επιφορτισμένη με τον επισιτισμό των φοιτητών στο μοναδικό δημόσιο πανεπιστήμιο της χώρας. «Οι σπουδές μου είχαν να κάνουν με τον ξενοδοχειακό τομέα, που επίσης γνωρίζει τεράστια ανάπτυξη στο Κατάρ. Σχεδόν όλες οι μεγάλες παγκόσμιες αλυσίδες ανοίγουν ξενοδοχεία και επομένως θέσεις εργασίας, με πολύ μεγαλύτερες αμοιβές σε σχέση με την Ευρώπη. Πάντως, εγώ δεν θα πρότεινα σε κάποιον να μετακομίσει εδώ, παρά μόνο αν θέσει ως νούμερο ένα προτεραιότητα τα χρήματα».

Κοινό fund δημιουργούν η Ελλάδα και το εμιράτο
Θα χρηματοδοτεί μικρομεσαίες επιχειρήσεις στη χώρα μας
Σε νέα ρότα μπαίνουν οι σχέσεις με το Κατάρ μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος συνοδευόταν από πολυπληθή αντιπροσωπεία ελλήνων επιχειρηματιών. Τα πρώτα αποτελέσματα περιλαμβάνουν τη δημιουργία ενός κοινού fund. Το εμιράτο θα τοποθετήσει 1 δισ. ευρώ στο εν λόγω Tαμείο που θα χρηματοδοτεί μικρομεσαίες επιχειρήσεις στη χώρα μας, με την Ελλάδα να βάζει το αντίστοιχο ποσό. Τον επόμενο μήνα αποστολή του Κατάρ θα έλθει στην Ελλάδα για να συζητηθούν οι λεπτομέρειες.

Οι τομείς που κυριάρχησαν στη συζήτηση ανάμεσα στις δύο πλευρές ήταν μεταξύ άλλων ο τουρισμός, η ενέργεια, ο ηλεκτρισμός, η γεωργία και οι κατασκευές. Μάλιστα στο περιθώριο της επίσκεψης του Πρωθυπουργού ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση του Κατάρ η ανάθεση της κατασκευής γηπέδου χάντμπολ στον όμιλο Ελλάκτωρ. Παράλληλα η ελληνική αντιπροσωπεία συνυπέγραψε με το Κατάρ μνημόνια  για την πολιτιστική συνεργασία, τον αθλητισμό και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και υπεγράφη συμφωνία για τη δημιουργία του κοινού επιχειρηματικού Συμβουλίου για τη διευκόλυνση των επενδύσεων. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο Πρωθυπουργός συνοδευόταν από εκπροσώπους δημοσίων επιχειρήσεων, όπως η ΕΑΒ, η οποία βρίσκεται κοντά στην εξασφάλιση συμφωνίας με το εμιράτο για τη συντήρηση των αμυντικών του συστημάτων.

Ερευνες για κομπίνα της Barclays με το Κατάρ
Ερευνα για να διαπιστωθεί αν η βρετανική τράπεζα Barclays δάνεισε κρυφά τον Ιούνιο του 2008 (εν μέσω χρηματοπιστωτικής κρίσης δηλαδή) περί τα 6,1 δισ. στερλίνες (πάνω από 7 δισ. ευρώ) στην κρατική επενδυτική εταιρεία του Κατάρ (Qatar Investment Authority) προκειμένου να αγοράσει μετοχές της τράπεζας και έτσι να στηρίξει την προσπάθειά της να γλιτώσει την κρατικοποίηση διεξάγουν οι βρετανικές αρχές, σύμφωνα με δημοσίευμα των «Financial Times». Επικαλούμενη δύο πληροφοριοδότες που δεν κατονομάζει, η εφημερίδα γράφει ότι τις έρευνες διεξάγουν η Εποπτική Αρχή Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών και η Υπηρεσία Καταπολέμησης της Σοβαρής Απάτης, οι οποίες από το περασμένο καλοκαίρι ερευνούν τη νομιμότητα των διαδικασιών εξεύρεσης έκτακτων πόρων από την Barclays κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;

Έχετε παρατηρήσει ποια είναι η κυριώτερη αποστροφή των συνομιλητών σας όταν η κουβέντα στρέφεται γύρω από τα κυβερνητικά μέτρα και την εξαθλίωση στην οποία αυτά τα μέτρα οδηγούν τις λαϊκές μάζες; Διορθώστε με αν κάνω λάθος αλλά, προσωπικά, παρατηρώ ένα κοινό μοτίβο απορίας:"γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;"

"Γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος", λοιπόν; Πριν ενάμιση χρόνο είχαν βουλιάξει οι πλατείες με απλούς πολίτες που φώναζαν, μούντζωναν, πετούσαν ντομάτες κι αβγά, απειλούσαν θεούς και δαίμονες, ενώ με στεντόρεια φωνή διατείνονταν ότι "η χούντα δεν τελείωσε το '73". Το περίφημο "κίνημα των αγαναχτισμένων" είχε εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό νότο και οι έντρομοι -και καλά!- αναλυτές προειδοποιούσαν την εξουσία πως θα κινδύνευε η υπόστασή της αν δεν έτεινε "ευήκοον ους" σ' αυτές τις φωνές. Παράλληλα, εκείνο το "κίνημα" έδειχνε πως είχε συνενώσει τις λαϊκές μάζες σε μια ενιαία αντικαπιταλιστική διαμαρτυρία, πέρα και πάνω από κάθε επί μέρους κομματική τοποθέτηση. Ακόμη κι εκείνοι που δεν τόλμησαν (ή δεν θέλησαν) εκείνη την εποχή να κατεβούν στις πλατείες, στην συντριπτική τους πλειοψηφία αντιμετώπισαν το φαινόμενο ως ένδειξη πως κάτι ουσιαστικό θα αλλάξει.


Κι όμως, δεν χρειάστηκε να περάσουν παρά λίγοι μονάχα μήνες για να αποδειχτεί πώς είχαμε δίκιο όσοι αντιμετωπίζαμε εκείνο το φαινόμενο με σκεπτικισμό. Γράφαμε τότε σε τούτο το ιστολόγιο ("Πάμε πλατεία (ακομμάτιστα)"):

"Τι παναπεί ότι είναι καλό που το "κίνημα των αγανακτισμένων" είναι ακομμάτιστο; Γιατί αυτό είναι απαραιτήτως καλό, δηλαδή; Αν εννοούμε ότι αρκεί μια διαμαρτυρία να γίνεται έτσι, για την διαμαρτυρία, πάει καλά. Αν βλέπουμε την "αγανάκτηση της πλατείας" ως αυτοσκοπό, ας μη συνεχίσουμε. Όμως, αν θέλουμε να μιλήσουμε για το απλό "και μετά, τί;", μάλλον πρέπει να προβληματιστούμε. Πώς θα εκφραστεί αυτό το "μετά"; Με εναλλαγή προσώπων στην εξουσία, σε στυλ Μανωλιού που αλλάζει βρακί; Ή με ανατροπή του σάπιου συστήματος, πράξη βαθειά πολιτική η οποία απαιτεί και θεωρητικό υπόβαθρο και εκφραστή;"

Τώρα πια, την παρωδιακή κατάληξη εκείνου του φαινομένου την ξέρουμε. Η ουρανομήκης κραυγή "να καεί, να καεί το μπουρδέλο η βουλή" ξεφούσκωσε σαν ανακουφιστική κλανιά και, λίγους μήνες αργότερα, νομιμοποίησε εκλογικά την παρά φύση (;) τρικομματική "κυβέρνηση του μαύρου μετώπου" ΠαΣοΚ-ΝΔ-ΛαΟΣ σε νόμιμη τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠαΣοΚ-ΔημΑρ, ενισχύοντας παράλληλα το ζοφερό φασιστικό χρυσαυγίτικο μόρφωμα. Ο "αγαναχτισμένος" πλην απαίδευτος (άρα, ανερμάτιστος) λαός κατάφερε το ακατόρθωτο: να διευκολύνει εκείνους εναντίον των οποίων αγανάχτισε, να σφίξουν περισσότερο την θηλειά στον λαιμό του.

Όμως το ερώτημα παραμένει: "γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;". Ας παραβλέψουμε το γεγονός ότι η πλειοψηφία όσων διατυπώνουν αυτό το ερώτημα περιμένουν από κάποιους άλλους (ποιούς, αλήθεια;) να ξεσηκωθούν (λες κι αυτοί δεν είναι "κόσμος") κι ας θυμηθούμε τι γράφαμε παλιότερα σε κάποιο άλλο σημείωμα αυτού του ιστολογίου ("Ανατομία του νεοφιλελευθερισμού - 25. Η Αργεντινή ξεπουλιέται"):

"Παράλληλα, το ξεπούλημα της δημόσιας υπηρεσίας από τον Καβάγιο πήρε τέτοια έκταση ώστε ξεπέρασε και όσα είχε διαπράξει ο Πινοτσέτ στην Χιλή. Μέχρι το 1994, οι 9 στις 10 δημόσιες επιχιερήσεις είχαν παραδοθει στα μεγάλα μονοπώλια (Citibank, Vivendi, Repsol, Telefonica κλπ). Βέβαια, η κυβέρνηση Μένεμ είχε φροντίσει να μην επιβαρύνει τους νέους ιδιοκτήτες, απολύοντας πάνω από 700.000 εργαζόμενους πριν προχωρήσει στο ξεπούλημα. 
Ο Καβάγιο εφάρμοζε μια πολιτική "αλα Σακς" και ο Μένεμ χειροκροτούσε. Το "Time" χαρακτήρισε την πολιτική αυτή ως "το θαύμα του Μένεμ". Όμως, το πραγματικό θαύμα ήταν άλλο: η κυβέρνηση ξεπουλούσε τον τόπο κι οι εργαζόμενοι βυθίζονταν στην φτώχεια αλλά δεν σημειώθηκε καμμία λαϊκή εξέγερση! Περίεργο φαινόμενο μεν, εξηγήσιμο δε. Ας δούμε πώς: 
Σε περιόδους έκρηξης του πληθωρισμού, οι χαμηλόμισθοι πολίτες τρέμουν καθώς βλέπουν να εξανεμίζεται ταχύτατα η αξία των λιγοστών χρημάτων που διαθέτουν. Όταν αυτός ο φόβος φωλιάσει στις λαϊκές μάζες, τότε όποια μέτρα κι αν πάρει η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό αλλά με μια κρυφή ελπίδα πως τα πράγματα θα καλυτερεύσουν. Έτσι, από την στιγμή που η σύνδεση του πέσο με το δολλάριο έρριξε τον πληθωρισμό, οι λαϊκές μάζες είναι έτοιμες πλέον να δεχτούν ορυμαγδό νέων μέτρων, με την σκέψη ότι και αυτά θα βγουν σε καλό."

Τότε, στην Αργεντινή, το "λουκουμάκι" ήταν η συγκράτηση του πληθωρισμού. Τώρα, στην Ελλάδα, είναι η εκταμίευση της "υπερδόσης", οι επενδύσεις από το Κατάρ κλπ. Κοινός παρονομαστής είναι ένας λαός σε κατάσταση σοκ, ο οποίος έχει βουλιάξει στον φόβο και ζει με την ελπίδα πως η κάθε κατακεφαλιά που δέχεται θα είναι η τελευταία. Κι επειδή η κάθε εξουσία γνωρίζει ότι ένας φοβισμένος λαός δεν ξεσηκώνεται ποτέ, κάνει ό,τι μπορεί για να τον εκφοβίζει όλο και περισσότερο.

Νομίζω ότι, τώρα πια, η απάντηση στο ερώτημα "γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;" είναι σαφής:επειδή αυτός ο κόσμος είναι φοβισμένος. Έτσι, λοιπόν, είναι σαφής και η απάντηση στο εύλογο ερώτημα "τι πρέπει να γίνει για να ξεσηκωθεί ο κόσμος, τελικά;" που ακολουθεί: να πάψει αυτός ο κόσμος να φοβάται και να πιστέψει στην δύναμή του".
Cogito ergo sum
Αναρτήθηκε απο tasos στις 17:30

Αλέκος Αλαβάνος: «Συνεργάτης ο ΣΥΡΙΖΑ στην τρομοκράτηση του λαού»

Σφοδρή επίθεση εναντίων της ΔΗΜΑΡ και του ΣΥΡΙΖΑ εξαπολύει ο Αλέκος Αλαβάνος με άρθρο του στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, κάνοντας λόγο για «το μεγάλο πολιτικό παράδοξο» της εποχής μας σχετικά με την Αριστερά.
Αναφερόμενος στη Δημοκρατική Αριστερά, ο κ. Αλαβάνος τονίζει ότι «έχει φτάσει σε σημείο εκ των πραγμάτων να είναι συνένοχο στις ανατροπές των εργασιακών κατακτήσεων, σε αστυνομοκρατικές πρακτικές, ακόμη και σε επιστρατεύσεις».
Στρέφει εξάλλου και τα πυρά του κατά της Κουμμουνδούρου και όπως υπογραμμίζει, ο ΣΥΡΙΖΑ «έχει επιτύχει να αναδειχθεί στον υπ' αριθμόν ένα κομματικό αντίπαλο της κυβέρνησης. Όχι όμως σε προγραμματικό ούτε σε...

ιδεολογικό αντίπαλο».
«Το αντίθετο. Έχει πλήρως αποδεχθεί το πλαίσιο δράσης του συστήματος: με κάθε όρο παραμονή στην Ευρωζώνη. Η καλή Αμερική. Ο Σόιμπλε που το συζητάει. Το νέο διαπραγματευτικό πλαίσιο, επειδή έγινε αναφορά για το κατοχικό δάνειο και τη Siemens. Οι νοικοκυραίοι. Οι συμμαχίες με τη λαϊκή Δεξιά» λέει ο κ. Αλαβάνος.
«Και ακόμη χειρότερα. Η ενεργή πια συμμετοχή στην εκστρατεία φόβου του συστήματος σχετικά με την παραμονή στην Ευρωζώνη. Όχι μόνο δεν έχει υπάρξει αντίθεση, όχι μόνο δεν παραπέμπεται ένα από τα κυρίαρχα προβλήματα της κρίσης στην ετυμηγορία του λαού με δημοψήφισμα, όχι δεν αναδεικνύεται η αποχώρηση από την Ευρωζώνη ως ένα έστω ενδεχόμενο, αν δεν υπάρξει στροφή της ευρωπαϊκής πολιτικής. Η επίσημη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης 'η αποχώρηση από το ευρώ αποτελεί εθνική καταστροφή', συνιστά εκ των πραγμάτων άμεση συνεργασία με την κυβέρνηση στην εκστρατεία τρομοκράτησης του ελληνικού λαού» συμπληρώνει ο Αλέκος Αλαβάνος.

"newpost"

Σε ποίους χρωστάει η ανθρωπότητα 50 τρισεκατομμύρια;

Τους τελευταίους μήνες γίνονται συζητήσεις σε όλα σχεδόν τα ελληνικά και ξένα ΜΜΕ για την οικονομική κρίση και τα χρέη κάθε χώρας. Πολλοί απο εμάς ακούμε καθημερινά τον όρο "αγορές". 


Σε αυτές τις αγορές σύμφωνα τους "κορυφαίους" οικονομολόγους χρωστάνε λίγο πολύ όλα τα κράτη.
Κανείς τους όμως δεν τολμάει να πεί δημόσια απο ποιούς αποτελούνται αυτές οι "αγορές".


Όλοι οι οικονομολόγοι σταματούν την ανάλυση τους σχετικά με το ποιοί μας δανείζουν στην λέξη "αγορές".


Είναι πραγματικά απίστευτο το γεγονός ότι όλες οι "μεγάλες" δυνάμεις(ΗΠΑ, Γερμανία, Αγγλία κτλ) χρωστούν τρισεκατομμύρια. Δείτε περισσότερες λεπτομέρεις στο ρολόϊ του παγκόσμιου χρέους του "Economist"

Κάποιοι λοιπόν έχουν υποθηκεύσει μέσω δανείων την ανθρωπότητα και προσπαθούν να την υποδουλώσουν φέρνοντας την Νέα Τάξη Πραγμάτων και την Παγκόσμια Διακυβέρνηση.


Αυτή τη στιγμή τα σχέδιά τους βρίσκονται σε τελικό στάδιο, το οποίο περιλαμβάνει την απαξίωση στα μάτια των ανθρώπων, των απανταχού εθνικών κυβερνήσεων.


Οι τραπεζίτες στους οποίους χρωστάει η ανθρωπότητα είναι γνωστοί σε κύκλους οικονομολόγων και έχουμε δημοσιεύσει τα ονόματα στο παρελθόν. Δείτε τα ξανά:

Rothschilds of London, Lazar Brothers of Paris, Israel Moses Seif of Italy, Warburg Bros of Hamburg, Lehman Brothers of New York, Kuhn Loeb of New York, Chase Manhattan of New York(Morgan), Goldman Sachs of New York


Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί οι Διεθνείς Τραπεζίτες; Είναι όλοι τους Εβραίοι στην καταγωγή.


Για αυτό κανείς οικονομολόγος δεν τολμά να πεί ποιοί αποτελούν στην πραγματικότητα τις αγορές.


Για να μην ξεσηκωθούν οι λαοί εναντίον τους μόλις καταλάβουν το βρώμικο παιχνίδι που έχουν παίξει εις βάρος της ανθρωπότητας.


Μάλιστα πριν ένα χρόνο περίπου ο πρώην διοικητής της τράπεζας της Ελλάδας είχε μιλήσει στην ΝΕΤ για το ποιοί αποτελούν τις αγορές. Δεν μίλησε βέβαια για την καταγωγή τους.Επικοινωνήστε λοιπόν με τα ΜΜΕ την ώρα που γίνονται συζητήσεις για τις "αγορές" και ζητήστε να μας πούν ποιοί τις αποτελούν.